Að fara á leiklistarhátíð er góð skemmtun.
Sumar sýningar eru reyndar jafnan ekki við hæfi barna, aðrar of vondar til að vera við hæfi mannkyns. En, með orðum Þorgeirs á NEATA fundi "We can't stop people from being stupid..." enda, ef ekki væru einhverjar vondar sýningar, og helst ókennilegur matur, þá væri ekki margt í minnum haft eftir hátíðir.
Nú er ég sem sagt komin heim frá landi eistnanna, einhverjar glefsur koma næstu daga, annars er ágætis ferðadagbók á leiklistarvefnum.
9.8.04
1.8.04
Og þá er víst best að hætta að hanga í vinnunni og blogga og fara að undirbúa næsta flæking.
Viljandi í Eistlandi: Hér kem ég, og Hugleikur og eitthvað af bandalagsstjórn og hinir og þessir aðrir. Er ekki búin að skoða dagskrána á þessari hátíð neitt að ráði, kemur allt í ljós.
Best að fara að pakka, verð væntanlega ekki "hér" aftur fyrr en eftir viku.
Viljandi í Eistlandi: Hér kem ég, og Hugleikur og eitthvað af bandalagsstjórn og hinir og þessir aðrir. Er ekki búin að skoða dagskrána á þessari hátíð neitt að ráði, kemur allt í ljós.
Best að fara að pakka, verð væntanlega ekki "hér" aftur fyrr en eftir viku.
Og hér kemur lokahnykkurinn:
15. 6
Þrítugsafmælisdagur Svandísar byrjaði hægt. Svo hægt að þegar klukkan var 10 hélt vekjaraklukkan okkar að hún væri bara níu. Svo eru eiginlega bara rólegheit með kaffi og intensívu jóga. Er að bíða eftir hádegismatnum mínum og svo ætla ég eitthvað að gá á leikritið mitt.
Lásum leikrit Lilu, Kim og Elísabetar í dag. Stuð. Kvöldmatur með Carrie og Shoshana á pöbbnum. Er södd upp í háls. Núna er ekkert sérstakt að gerast í allt kvöld. Ætla að reyna að skrifa smá.
Endaði með pöbbarölti sem endaði með byltingu, reyktum inni á einum pöbb, einn maður varð alveg vítlaus.
16.6.
Og ég gleymdi töskunni minni þar og gat þessvegna ekki farið á internetið í dag eins gog ég ætlaði. Sjittfokk. Og gleðilegan Bloomsdag. Í dag eru 100 ár síðan Ulysses (sem ég hef aldrei nennt einu sinni að byrja að lesa) á að hafa "gerst". Verða víst mikil læti út af ?ví í Dublin í dag, upplestrar á pöbbun og allskyns. Við höfum okkar eigins Bloomsvöku hér í kvöld, með hópdinner að hætti Dave Caffrey og við Dave lesum eitthvað upp úr Ulysses. (Fór aldrei svo a› ég neyddist ekki til að lesa eitthvað smá af þessari bók.) Reyndar soldið fyndið að fá næstum einu manneskjuna sem ekki hefur ensku að móðurmáli til að lesa, en ég býst við að það sé vegna þess að Dave vill ekki hafa Ulysses með ammrískum hreim. (Náttúrulega miklu skemmtilegra að hafa það með mínum, sem var áður en ég kom hingað ensk-skoskur, en er núna orðinn líka með írsk-amerísku ívafi. Ekki skrítið að maður sé orðinn pínulítið ruglaður.)
Í tímanum á eftir lesum við leikrit Lauru, Söruh og Vanessu. þau eru öll í styttri kantinum þannig að það verður líklega ekki jafn mikil maraþonseta og í gær. Ég er að reyna að raða sama köflum úr mínu leikriti til að setja á míníhátíðina okkar á morgun. Vona bara að ég fái nógu slímugan Íra til að lesa barmanninn minn, verð nú að reyna að koma persónuleikaleysi Gareth Holmes almennilega til skila, sérstaklega þar sem ég enda á að drepa hann.
17.Júní!
Lásum leikritin 3 í gær, öll ágæt. Svo var matur og vítleysa, upplesturinn úr Ulysses gekk þokkalega (fannst mér reyndar vefjast tunga um höfuð oftar en gott þykir). Svo fengum við þær fréttir að einn leikarinn okkar, hann Mike the Bike hefði fengið hjartaáfall og dáið um morguninn, þannig að af hátíðinni okkar í kvöld verður ekki. Þar með er dagurinn eiginlega stanslaust frí, og það var náttlega eins og við manninn mælt, veðrið er orðið sjittí.
Og, it’s our indipendance day! Sem útskýrir þessa neikvæðu lykkju sem veðrið hefur ákveðið að taka. Þessum þjóðhátíðardegi ætla ég að eyða að mestu fyrir framan arininn að lesa Stephen King bók sem ég fann, og drekka kaffi og borða allt nammið sem til er í búðinni.
Ferðadagur á morgun, ojbara.
And the rest is history!
15. 6
Þrítugsafmælisdagur Svandísar byrjaði hægt. Svo hægt að þegar klukkan var 10 hélt vekjaraklukkan okkar að hún væri bara níu. Svo eru eiginlega bara rólegheit með kaffi og intensívu jóga. Er að bíða eftir hádegismatnum mínum og svo ætla ég eitthvað að gá á leikritið mitt.
Lásum leikrit Lilu, Kim og Elísabetar í dag. Stuð. Kvöldmatur með Carrie og Shoshana á pöbbnum. Er södd upp í háls. Núna er ekkert sérstakt að gerast í allt kvöld. Ætla að reyna að skrifa smá.
Endaði með pöbbarölti sem endaði með byltingu, reyktum inni á einum pöbb, einn maður varð alveg vítlaus.
16.6.
Og ég gleymdi töskunni minni þar og gat þessvegna ekki farið á internetið í dag eins gog ég ætlaði. Sjittfokk. Og gleðilegan Bloomsdag. Í dag eru 100 ár síðan Ulysses (sem ég hef aldrei nennt einu sinni að byrja að lesa) á að hafa "gerst". Verða víst mikil læti út af ?ví í Dublin í dag, upplestrar á pöbbun og allskyns. Við höfum okkar eigins Bloomsvöku hér í kvöld, með hópdinner að hætti Dave Caffrey og við Dave lesum eitthvað upp úr Ulysses. (Fór aldrei svo a› ég neyddist ekki til að lesa eitthvað smá af þessari bók.) Reyndar soldið fyndið að fá næstum einu manneskjuna sem ekki hefur ensku að móðurmáli til að lesa, en ég býst við að það sé vegna þess að Dave vill ekki hafa Ulysses með ammrískum hreim. (Náttúrulega miklu skemmtilegra að hafa það með mínum, sem var áður en ég kom hingað ensk-skoskur, en er núna orðinn líka með írsk-amerísku ívafi. Ekki skrítið að maður sé orðinn pínulítið ruglaður.)
Í tímanum á eftir lesum við leikrit Lauru, Söruh og Vanessu. þau eru öll í styttri kantinum þannig að það verður líklega ekki jafn mikil maraþonseta og í gær. Ég er að reyna að raða sama köflum úr mínu leikriti til að setja á míníhátíðina okkar á morgun. Vona bara að ég fái nógu slímugan Íra til að lesa barmanninn minn, verð nú að reyna að koma persónuleikaleysi Gareth Holmes almennilega til skila, sérstaklega þar sem ég enda á að drepa hann.
17.Júní!
Lásum leikritin 3 í gær, öll ágæt. Svo var matur og vítleysa, upplesturinn úr Ulysses gekk þokkalega (fannst mér reyndar vefjast tunga um höfuð oftar en gott þykir). Svo fengum við þær fréttir að einn leikarinn okkar, hann Mike the Bike hefði fengið hjartaáfall og dáið um morguninn, þannig að af hátíðinni okkar í kvöld verður ekki. Þar með er dagurinn eiginlega stanslaust frí, og það var náttlega eins og við manninn mælt, veðrið er orðið sjittí.
Og, it’s our indipendance day! Sem útskýrir þessa neikvæðu lykkju sem veðrið hefur ákveðið að taka. Þessum þjóðhátíðardegi ætla ég að eyða að mestu fyrir framan arininn að lesa Stephen King bók sem ég fann, og drekka kaffi og borða allt nammið sem til er í búðinni.
Ferðadagur á morgun, ojbara.
And the rest is history!
Þar sem ég er að fara í viku bloggfrí ætla ég að reyna að klára að dæla Írlandsförinni hér inn í dag. Dyggir lesendur hafa þá eitthvað að lesa á meðan ég er í Eistunum:
12. júní.
Fórum til Castletownbeare, fékk mér peninga og myndavél og bloggaði pínu. Núna ætla ég að skrifa slatta af alvarlega rómantísku bulli áður en tími byrjar kl. 2. Þá eigum við að sýna módelin okkar, ég verð með myndina og bátana, veit ekki hvort meikar meiri sens. Og svo eru einhverjar orðapælingar. Er ekki búin að lesa. ;-(
Svo held ég að sé bara skriftími. Frekar myglaður dagur, er hundþreytt eftir allt labbið í gær, og kalt, eitthvað. Nú eru hinir álfarnir mættir í Svarfaðardalinn, ábygglilega svaka gaman hjá þeim, hlakka til að sjá þau eftir viku.
Seinna
Var fínn tími, gaman að sjá öll módelin. Svo fengum við smá fyrirlestur um eiginleika tragedíu og ég fékk loxins botn í hvernig ég ætti að enda leikritið mitt! Mikið gaman. Já, skjóta bara helvítið. Meikar algjörlega sens. Svo skrauf ég og skrauf og skrauf. Fengum pizzu í kvöldmat og ég sagði Carrie hver ætti að skjóta hvern í hennar leikriti. Mörg morð í dag. Í staðinn ætlar hún að kaupa handa mér bjór í kvöld. Jibbíkóla. Mér líður ógurlega vel með að hafa drepið þennan skítakarakter. Veit að Lárus Vilhjálmsson hefði sjálfsagt eitthvað um femínismann í því að segja, en skítt meðða, þessi persóna var hvort sem var bara til vandræða!
Enn seinna
Núna er ég búin að ruglast einu sinni í gegnum allt leikritið eftir kvöldmat, laga slatta af hlutum, en finnst ég samt vanta aðeins yfirsýn. Föndra kannski aðeins meira með bátana mína. Og tek myndir á nýju einnota myndavélina mína. Og pöbba svo. Já, held það sé snilld.
Allt í einu var ég að lesa yfir dagbókina mína og fattaði að ég er ekkert búin að tala um hitt fólkið sem er hérna. Nú kemur semsagt:
Persónur og leikendur:
Dave og Trish: Þau búa hér í Centrinu og sjá um hópa sem eru á námskeiðum hér á sumrin, en búa í París á veturna. Trish var reyndar bara hér rétt fyrst, svo fór hún til Frakklands. Dave keyrir okkur út um allt, eldar handa kennurunum okkar og segir okkur ef það er skemmtileg tónlist á pöbbunum og sollis. Hann sagði mér að Írum væri aldrei treystandi. þeir væru undirförlir af því að þeir hafa svo oft þurft að vera það, þegar þeir voru að stelast til að vera kaþólskir og þannig. Það útskýrir fullt. Dave er fínn kall, þó hann sé Íri.
Ruth og Leslie: Eru kennararnir okkar. þær vita allt mugligt og eru líka afskaplega flinkar í abstraktera alla skapaða hluti. Það er mjög gaman að því, nema þegar maður þarf að fá beinharðar upplýsingar. Þeim er mjög illa við að þurfa að gefa greinargóð og skýr svör.
Veronica: Konan sem við Carrie (kem að henni síðar) búum hjá. Hún rekur lítið gistiheimili og vinnur þess utan á einum bar og á pósthúsinu, og örugglega fleiri stöðum, Þetta eru bara þeir sem ég hef rekist á hana á. Skemmtileg keeelling sem eldar allt of góðan mat.
Elísabet: Hinn Íslendingurinn á námskeiðinu. Henni finnst raunveruleikinn leiðinlegur, enda heldur hún sig ekkert við hann. Hún er búin að segja mér nokkra gagnlega hluti um alkóhólisma, í staðinn gaf ég henni klaustur.
Carrie Loise Nutt: Býr í herbergi með mér. Hún er mjög fyndin og skemmtileg og loðin svör kennaranna okkar fara oft í taugarnar á henni. Hún býr í New York og er nýbúin að klára “internship” hjá “The New Dramatists” Er sumsé búin að læra böns um leikritun og sollis. Hefur gaman af því að kryfja málin niður í frumeindir þannig að þegar við fáum okkur bjór kemur fyrir að við þurfum að kjafta mjöööög lengi.
Sarah Long: Býr hinu megin við götuna. Hún er nýbúin að vera lærlingur á sama stað og Carrie. Býr líka í New York. Hún er að skrifa ógurlega fyndið leikrit sem gerist á skrifstofu. Hún á diskinn með Jeff Buckley sem Halelujah er á. Það fannst mér skemmtilegt, sérstaklega þegar við hlustuðum á hann.
Kim Burke: Býr á sama stað og Sarah. Hún er frá Austin, Texas. Hún spilar á kontrabassa í hljómsveit og er nýkomin af 6 vikna tónleikaferð um Bandaríkin með hljómsveitinni sinni og er hafsjór af sögum af 6 vikum í mínírútu með 5 manneskjum. Einum þeirra verandi fyrrverandi eiginmaður hennar. Hún er leikkona, en er búin að komast að því að hún er ekkert sérstaklega góð í því. Svo nú skrifar hún. Hún er algjörlega miður sín yfir nýjasta uppátæki Bush, þessu með að W. standi fyrir women.
Vanessa de Santis: Er frá Santa Barbara. Hún lærði leiklist, en fór svo í lögfræði. Núna er hún að skrifa og er að velta fyrir sér námi í dramatúrgíu. Hún segir ekki margt, svosem, en er mikið fyrir að ofhuxa hluti.
Lyla Rose Kaplan: Hún er mjög brosmild og kát. Vinnur fyrir einhvers konar and-ritskoðunar samtök í New York. Hún er líka dansari. Hún faðmar fólk að ástæðulausu.
Shoshana Flax: Er 20 ára. Ég man ekki alveg hvaðan hún er, en ég held ekki New York. Hún er að skrifa fyndinn farsa um dvergana 7, áður en mjallhvít kom til sögunnar. Hún ætlar að verða barnaskólakennari og skrifa ljóð fyrir börn í frístundum.
Laura Neuman: Líka nýbúin að vera lærlingur hjá New Dramatists. Er sveimhuginn í genginu. Hún er með mjög absrakt hugmynd af leikriti í maganum, en getur ekki byrjað. Það síðasta sem ég heyrði var að hún sagði að sennilega gerðist leikritið inni í orði. Það fer ekki mikið fyrir henni.
Þetta er sem sagt allt gengið í klaustrinu okkar. Ef einhverjir pöbbast þá erum það yfirleitt ég, Carrie, Sarah og Kim sem erum síðastar heim, enda búum við akkúrat í miðbænum. Held reyndar að við séum líka týpurnar sem mundum helst gera sollis. Núna er kominn:
13.6.
…og ég er eiginlega hálfþunn afþvíað við áðurnefndar pöbbuðum til eitt. Held ég hafi alveg misst áhugann á leikritinu mínu eftir að ég drap Írann í því í gær.
Fórum á tónlistarhátíð í Ardgroom og skoðuðum nokkra merkilega staði í leiðinni, svosem “The Hag of Beara” og Steinhring frá því fyrir Keltíska tíma. Svo fórum við á tónlistarhátíðina og sáum írskan dans. Um kvöldið kláraði ég eðalflíkina sem ég var að prjóna og fór snemma að sofa.
14.6
…og svaf fram undir hádegi í dag. Las einu sinni í gegnum kafla úr Ulysses sem við Dave ætlum að lesa fyrir hina á Bloomsday (meira um það fyrirbæri síðar).
Og leikritið mitt var workshoppað. Það er ekki svo ógurlega vitlaust… held ég. Á eftir að laga slatta. Og kanarnir segja að það sé svooooo “unconventional”! Allir Íslendingar mundu pissa á sig úr hlátri ef þeir þekktu samhengið. Þetta er sennilega hefðbundnara heldur en nokkuð sem ég hef séð í íslensku leikhúsi í langan tíma.
Það verður írskur dans á eftir. Það verður nú stuð.
Tók myndir af öllum að vinna og svo af því hvernig veðrið var úti. Til að búa til sönnunargögn fyrir því hvað við vorum duglegar. Sniðugt. Og írskur dansur var alveg ágætlega skemmtilegt. Auðvitað vorum við algjörir spassar. En, enginn slasaðist.
Og kvöldið endaði ágætlega. Fórum á O’Sullivans, bar sem við höfðum ekki komið á áður, Þar var tónlist og allskyns og einn sætur strákur. Við klausturstúlkur urðum náttlega mjög uppnumdar og ætluðum alveg að kæfa þennan vesalings tvítuga mexíkana í fleðulátum. Ég hélt reyndar fyrst að hann væru frá Suður-Evrópu og fékk klígju, en það hvarf eins og dögg fyrir sólu þegar mexíkanskrur uppruni mannsins kom í ljós. Eftir það var ég hin alminilegasta og svaraði elskulega öllum heimskulegum spurningum um hvort það væru íshótel á Íslandi, og svo framvegis. Þegar við komum til baka komum við við hér í Centrinu og sáum okkur til mikillar gleði að þar voru Laura og Lyla að byggja virki. Við, Carrie, Kim og Sarah tókum umsvifalaust þátt, byggðum þetta fína virki fyrir framan arininn og fórum inn í það og flissuðum þangað til Dave rak okkur heim að sofa. Afspyrnu skemmtilegt, alveg hreint.
12. júní.
Fórum til Castletownbeare, fékk mér peninga og myndavél og bloggaði pínu. Núna ætla ég að skrifa slatta af alvarlega rómantísku bulli áður en tími byrjar kl. 2. Þá eigum við að sýna módelin okkar, ég verð með myndina og bátana, veit ekki hvort meikar meiri sens. Og svo eru einhverjar orðapælingar. Er ekki búin að lesa. ;-(
Svo held ég að sé bara skriftími. Frekar myglaður dagur, er hundþreytt eftir allt labbið í gær, og kalt, eitthvað. Nú eru hinir álfarnir mættir í Svarfaðardalinn, ábygglilega svaka gaman hjá þeim, hlakka til að sjá þau eftir viku.
Seinna
Var fínn tími, gaman að sjá öll módelin. Svo fengum við smá fyrirlestur um eiginleika tragedíu og ég fékk loxins botn í hvernig ég ætti að enda leikritið mitt! Mikið gaman. Já, skjóta bara helvítið. Meikar algjörlega sens. Svo skrauf ég og skrauf og skrauf. Fengum pizzu í kvöldmat og ég sagði Carrie hver ætti að skjóta hvern í hennar leikriti. Mörg morð í dag. Í staðinn ætlar hún að kaupa handa mér bjór í kvöld. Jibbíkóla. Mér líður ógurlega vel með að hafa drepið þennan skítakarakter. Veit að Lárus Vilhjálmsson hefði sjálfsagt eitthvað um femínismann í því að segja, en skítt meðða, þessi persóna var hvort sem var bara til vandræða!
Enn seinna
Núna er ég búin að ruglast einu sinni í gegnum allt leikritið eftir kvöldmat, laga slatta af hlutum, en finnst ég samt vanta aðeins yfirsýn. Föndra kannski aðeins meira með bátana mína. Og tek myndir á nýju einnota myndavélina mína. Og pöbba svo. Já, held það sé snilld.
Allt í einu var ég að lesa yfir dagbókina mína og fattaði að ég er ekkert búin að tala um hitt fólkið sem er hérna. Nú kemur semsagt:
Persónur og leikendur:
Dave og Trish: Þau búa hér í Centrinu og sjá um hópa sem eru á námskeiðum hér á sumrin, en búa í París á veturna. Trish var reyndar bara hér rétt fyrst, svo fór hún til Frakklands. Dave keyrir okkur út um allt, eldar handa kennurunum okkar og segir okkur ef það er skemmtileg tónlist á pöbbunum og sollis. Hann sagði mér að Írum væri aldrei treystandi. þeir væru undirförlir af því að þeir hafa svo oft þurft að vera það, þegar þeir voru að stelast til að vera kaþólskir og þannig. Það útskýrir fullt. Dave er fínn kall, þó hann sé Íri.
Ruth og Leslie: Eru kennararnir okkar. þær vita allt mugligt og eru líka afskaplega flinkar í abstraktera alla skapaða hluti. Það er mjög gaman að því, nema þegar maður þarf að fá beinharðar upplýsingar. Þeim er mjög illa við að þurfa að gefa greinargóð og skýr svör.
Veronica: Konan sem við Carrie (kem að henni síðar) búum hjá. Hún rekur lítið gistiheimili og vinnur þess utan á einum bar og á pósthúsinu, og örugglega fleiri stöðum, Þetta eru bara þeir sem ég hef rekist á hana á. Skemmtileg keeelling sem eldar allt of góðan mat.
Elísabet: Hinn Íslendingurinn á námskeiðinu. Henni finnst raunveruleikinn leiðinlegur, enda heldur hún sig ekkert við hann. Hún er búin að segja mér nokkra gagnlega hluti um alkóhólisma, í staðinn gaf ég henni klaustur.
Carrie Loise Nutt: Býr í herbergi með mér. Hún er mjög fyndin og skemmtileg og loðin svör kennaranna okkar fara oft í taugarnar á henni. Hún býr í New York og er nýbúin að klára “internship” hjá “The New Dramatists” Er sumsé búin að læra böns um leikritun og sollis. Hefur gaman af því að kryfja málin niður í frumeindir þannig að þegar við fáum okkur bjór kemur fyrir að við þurfum að kjafta mjöööög lengi.
Sarah Long: Býr hinu megin við götuna. Hún er nýbúin að vera lærlingur á sama stað og Carrie. Býr líka í New York. Hún er að skrifa ógurlega fyndið leikrit sem gerist á skrifstofu. Hún á diskinn með Jeff Buckley sem Halelujah er á. Það fannst mér skemmtilegt, sérstaklega þegar við hlustuðum á hann.
Kim Burke: Býr á sama stað og Sarah. Hún er frá Austin, Texas. Hún spilar á kontrabassa í hljómsveit og er nýkomin af 6 vikna tónleikaferð um Bandaríkin með hljómsveitinni sinni og er hafsjór af sögum af 6 vikum í mínírútu með 5 manneskjum. Einum þeirra verandi fyrrverandi eiginmaður hennar. Hún er leikkona, en er búin að komast að því að hún er ekkert sérstaklega góð í því. Svo nú skrifar hún. Hún er algjörlega miður sín yfir nýjasta uppátæki Bush, þessu með að W. standi fyrir women.
Vanessa de Santis: Er frá Santa Barbara. Hún lærði leiklist, en fór svo í lögfræði. Núna er hún að skrifa og er að velta fyrir sér námi í dramatúrgíu. Hún segir ekki margt, svosem, en er mikið fyrir að ofhuxa hluti.
Lyla Rose Kaplan: Hún er mjög brosmild og kát. Vinnur fyrir einhvers konar and-ritskoðunar samtök í New York. Hún er líka dansari. Hún faðmar fólk að ástæðulausu.
Shoshana Flax: Er 20 ára. Ég man ekki alveg hvaðan hún er, en ég held ekki New York. Hún er að skrifa fyndinn farsa um dvergana 7, áður en mjallhvít kom til sögunnar. Hún ætlar að verða barnaskólakennari og skrifa ljóð fyrir börn í frístundum.
Laura Neuman: Líka nýbúin að vera lærlingur hjá New Dramatists. Er sveimhuginn í genginu. Hún er með mjög absrakt hugmynd af leikriti í maganum, en getur ekki byrjað. Það síðasta sem ég heyrði var að hún sagði að sennilega gerðist leikritið inni í orði. Það fer ekki mikið fyrir henni.
Þetta er sem sagt allt gengið í klaustrinu okkar. Ef einhverjir pöbbast þá erum það yfirleitt ég, Carrie, Sarah og Kim sem erum síðastar heim, enda búum við akkúrat í miðbænum. Held reyndar að við séum líka týpurnar sem mundum helst gera sollis. Núna er kominn:
13.6.
…og ég er eiginlega hálfþunn afþvíað við áðurnefndar pöbbuðum til eitt. Held ég hafi alveg misst áhugann á leikritinu mínu eftir að ég drap Írann í því í gær.
Fórum á tónlistarhátíð í Ardgroom og skoðuðum nokkra merkilega staði í leiðinni, svosem “The Hag of Beara” og Steinhring frá því fyrir Keltíska tíma. Svo fórum við á tónlistarhátíðina og sáum írskan dans. Um kvöldið kláraði ég eðalflíkina sem ég var að prjóna og fór snemma að sofa.
14.6
…og svaf fram undir hádegi í dag. Las einu sinni í gegnum kafla úr Ulysses sem við Dave ætlum að lesa fyrir hina á Bloomsday (meira um það fyrirbæri síðar).
Og leikritið mitt var workshoppað. Það er ekki svo ógurlega vitlaust… held ég. Á eftir að laga slatta. Og kanarnir segja að það sé svooooo “unconventional”! Allir Íslendingar mundu pissa á sig úr hlátri ef þeir þekktu samhengið. Þetta er sennilega hefðbundnara heldur en nokkuð sem ég hef séð í íslensku leikhúsi í langan tíma.
Það verður írskur dans á eftir. Það verður nú stuð.
Tók myndir af öllum að vinna og svo af því hvernig veðrið var úti. Til að búa til sönnunargögn fyrir því hvað við vorum duglegar. Sniðugt. Og írskur dansur var alveg ágætlega skemmtilegt. Auðvitað vorum við algjörir spassar. En, enginn slasaðist.
Og kvöldið endaði ágætlega. Fórum á O’Sullivans, bar sem við höfðum ekki komið á áður, Þar var tónlist og allskyns og einn sætur strákur. Við klausturstúlkur urðum náttlega mjög uppnumdar og ætluðum alveg að kæfa þennan vesalings tvítuga mexíkana í fleðulátum. Ég hélt reyndar fyrst að hann væru frá Suður-Evrópu og fékk klígju, en það hvarf eins og dögg fyrir sólu þegar mexíkanskrur uppruni mannsins kom í ljós. Eftir það var ég hin alminilegasta og svaraði elskulega öllum heimskulegum spurningum um hvort það væru íshótel á Íslandi, og svo framvegis. Þegar við komum til baka komum við við hér í Centrinu og sáum okkur til mikillar gleði að þar voru Laura og Lyla að byggja virki. Við, Carrie, Kim og Sarah tókum umsvifalaust þátt, byggðum þetta fína virki fyrir framan arininn og fórum inn í það og flissuðum þangað til Dave rak okkur heim að sofa. Afspyrnu skemmtilegt, alveg hreint.
30.7.04
Best að setja inn meira Írland áður en ég drukkna í eigin narcissisma og /eða Eistum.
Fékk annars hlutverk í gær sem ég er ógurlega ánægð með og kemur til að kála tímanum rækilega í ágúst. Svo var lítil og falleg söngæfing í gærkvöldi á prógramminu sem Hullarar ætla að skemmta fólki með á hátíðaklúbbnum í Eistó eins og eitt kvöld. Það var nú gaman.
Allavega, hér kemur:
7. Júní.
Skrifuðum um morguninn, kl. 2 hittumst við svo fyrir framan arininn, allir kynntu sig smá og lásu eitthvað úr verkum sínum. (ég las Daginn minn, sem ég sneri einhvern tíma yfir á ensku) og svo vorum við að tala um líkamsleikhús, eða dansleikhús, upp úr greinum sem við lásum fyrir tímann. Mjög gaman, fengum t.d. verkefni, fórum út á tún og gerðum 50 sundur-saman og ýmsar hreyfilistir. Fengum líka eitt lítið skrifverkefni. Eftir kvöldmat leiklásum við síðan slatta af Beckett fyrir morgundaginn og ræddum aðeins heimspólitíkina áður er við fórum að sofa.
8. Júní.
Komst aðeins á internet í morgun. Fórum líka í smá jóga. Mjög heimilislegt að byrja á sólaræfingunni í írskri rigningu. Í dag eigum við svo að tala um Beckett og arkitektúr. (Spennandi samsetning.) Þetta er að verða mjög strangt, farið að vera vandamál að finna tíma til að þrífa sig og borða og þannig. (Svo ekki sé minnst á að blogga almennilega.) Ekki búin að ná að skrifa neitt í morgun fyrir sturtu, interneti, jóga og einhverjum fíflagangi. Grrrr…
Dagurinn reyndist allur hinn áhugaverðasti. Fengum slatta af “tixum” í gamanleik og fengum spunnum með ákveðin þemu. (Vorum allar ógurlega fyndnar. Töluðum líka slatta um af hverju konur gætu ekki verið fyndnar.) Fengum svo 15 mínútur til að skrifa stutt fynd. Fengum svo líka trix í romance og skrifuðum smá væm. Það reyndist ekkert grin. Svo fengum við föndurverkefni, eigum að búa til model af strúktúrnum á leikritinu okkar sem hefur 3 breytingar í sér… ikkuddnegin, fyrir föstudag. Í anda þess eyddum við Carrie kvöldinu í að mála. Ég málti myndaröð af sígrettum sem ég er búin að vera að huxa um síðan í Frakklandi. Fór snemma í rúmið, en las eitt leikrit sem gerist á eyju áður en ég fór að sofa. Þema morgundaxins er nebblega landslag í persónusköpun.
9. Júní.
Munstur morgnanna er farið að endurtaka sig. Reyna að skrifa og interneta án þess að missa af jóga. Er búin að skrifa í klukkutíma, Jóga í klukkutíma, og nú nenni ég ekki að interneta, er að huxa um að halda bara áfram að skrifa. Reyni að blogga pínu á morgun.
Fórum í ferð. Vöfruðum aðeins um nágrennið. Mjög heimilislegt. Alveg eins og á Vestfjörðum, nema grænna og ég sá frosk. Fékk áhugaverð verkfæri til að spekúlera í persónunum mínum, held ég geti núna gert þau minna leiðinleg með því að skoða hvaða dýr þau séu og hvernig þau láta þegar þau fylgjast með hvoru öðru þegar þau halda að hitt viti ekki af því. Spænende. Í kvöld kemur málari og heldur fyrirlestur.
Hann Charlie Tyrell talaði um abstract málverkun. (Reyndist vera einmitt sami málarinn og var að reyna að leysa ástandið í heiminum með okkur Carrie fyrsta kvöldið.) Það var ógurlega merkilegt. Mér var alveg illt í heilanum á eftir. Fór á pöbb me› Kim og Söruh og við fékkum okkur bjór til að lina overloadið.
10. júní
Í dag er tónlistarworkshop og allskyns. Aðallega fullt að lesa.
Og, ég er komin einu sinni í gegnum leikritið! Íha!
(For better or worse.) Reyndar, örugglega til nóg af rómantískum tragedíum… en, skítt meðða, geri bara eina enn og skammast mín takmarkað fyrir það. Enda er hún á ensku svo ég geri örugglega hvortsemer aldrei neitt við hana!
Fyrirlesturinn, sem var haldinn af þýskum tónlistarmanni sem heitir Ecky Krupp, var svakalega áhugaverður, nú veit ég ýmslegt um írska tónlist, hvaðan nafnið O’Carolan kemur, hvers vegna Írar segja að írskar sekkjapípur séu kúlli en þær skosku (hef áður heyrt rök fyrir hinu gagnstæða frá fyrrverðandi tengdaföður mínum og mörgum mörgum fleirum í Skotlandi) Hlustuðum líka á fullt af tónlist, m.a. samspil Dubliners og Pogues. Ecky talaði reyndar heldur lengi fyrir smekk kennaranna minna, það var ekki tími fyrir langa kennslustund eftir það. Föndraði helling um kvöldið, gerði einhvers konar módel af arkitektúrnum af leikritinu mínu, fattaði að það þarf alls ekki að vera í tímaröð, skrifaði stikkorð fyrir allar senurnar (21) niður á miða sem ég er búin að vera fullt að leika mér með. Huxa að ég endi á að búa til báta úr þeim. Talaði við Dóra minn, hann er að fara í Svarfaðardalinn á morgun. Fór að sofa SEINT.
11. júní.
Fórum til Dursey Island í dag og löbbuðum mjöööög langt og lengi. Gaf Elísabet eins og eitt klaustur sem hún sagði að faðir minn og bræður hans hefðu byggt. Komum heim um 5 leytið, eiginlega alveg búnar áðí. Írskri danskennslu, sem átti að vera í kvöld, frestað til að gefa okkur tíma til að skrifa. Og núna ætla ég að reyna að fara að gera það.
Skrauf allt kvöldið og bjó til báta úr miðunum mínum fyrir "kynningu" á morgun. Jóga hálftíu í fyrramálið, svo bæjarferð, eins gott, er búin með alla peningana mina, enginn tekur kort hér og enginn hraðbanki.
Fékk annars hlutverk í gær sem ég er ógurlega ánægð með og kemur til að kála tímanum rækilega í ágúst. Svo var lítil og falleg söngæfing í gærkvöldi á prógramminu sem Hullarar ætla að skemmta fólki með á hátíðaklúbbnum í Eistó eins og eitt kvöld. Það var nú gaman.
Allavega, hér kemur:
7. Júní.
Skrifuðum um morguninn, kl. 2 hittumst við svo fyrir framan arininn, allir kynntu sig smá og lásu eitthvað úr verkum sínum. (ég las Daginn minn, sem ég sneri einhvern tíma yfir á ensku) og svo vorum við að tala um líkamsleikhús, eða dansleikhús, upp úr greinum sem við lásum fyrir tímann. Mjög gaman, fengum t.d. verkefni, fórum út á tún og gerðum 50 sundur-saman og ýmsar hreyfilistir. Fengum líka eitt lítið skrifverkefni. Eftir kvöldmat leiklásum við síðan slatta af Beckett fyrir morgundaginn og ræddum aðeins heimspólitíkina áður er við fórum að sofa.
8. Júní.
Komst aðeins á internet í morgun. Fórum líka í smá jóga. Mjög heimilislegt að byrja á sólaræfingunni í írskri rigningu. Í dag eigum við svo að tala um Beckett og arkitektúr. (Spennandi samsetning.) Þetta er að verða mjög strangt, farið að vera vandamál að finna tíma til að þrífa sig og borða og þannig. (Svo ekki sé minnst á að blogga almennilega.) Ekki búin að ná að skrifa neitt í morgun fyrir sturtu, interneti, jóga og einhverjum fíflagangi. Grrrr…
Dagurinn reyndist allur hinn áhugaverðasti. Fengum slatta af “tixum” í gamanleik og fengum spunnum með ákveðin þemu. (Vorum allar ógurlega fyndnar. Töluðum líka slatta um af hverju konur gætu ekki verið fyndnar.) Fengum svo 15 mínútur til að skrifa stutt fynd. Fengum svo líka trix í romance og skrifuðum smá væm. Það reyndist ekkert grin. Svo fengum við föndurverkefni, eigum að búa til model af strúktúrnum á leikritinu okkar sem hefur 3 breytingar í sér… ikkuddnegin, fyrir föstudag. Í anda þess eyddum við Carrie kvöldinu í að mála. Ég málti myndaröð af sígrettum sem ég er búin að vera að huxa um síðan í Frakklandi. Fór snemma í rúmið, en las eitt leikrit sem gerist á eyju áður en ég fór að sofa. Þema morgundaxins er nebblega landslag í persónusköpun.
9. Júní.
Munstur morgnanna er farið að endurtaka sig. Reyna að skrifa og interneta án þess að missa af jóga. Er búin að skrifa í klukkutíma, Jóga í klukkutíma, og nú nenni ég ekki að interneta, er að huxa um að halda bara áfram að skrifa. Reyni að blogga pínu á morgun.
Fórum í ferð. Vöfruðum aðeins um nágrennið. Mjög heimilislegt. Alveg eins og á Vestfjörðum, nema grænna og ég sá frosk. Fékk áhugaverð verkfæri til að spekúlera í persónunum mínum, held ég geti núna gert þau minna leiðinleg með því að skoða hvaða dýr þau séu og hvernig þau láta þegar þau fylgjast með hvoru öðru þegar þau halda að hitt viti ekki af því. Spænende. Í kvöld kemur málari og heldur fyrirlestur.
Hann Charlie Tyrell talaði um abstract málverkun. (Reyndist vera einmitt sami málarinn og var að reyna að leysa ástandið í heiminum með okkur Carrie fyrsta kvöldið.) Það var ógurlega merkilegt. Mér var alveg illt í heilanum á eftir. Fór á pöbb me› Kim og Söruh og við fékkum okkur bjór til að lina overloadið.
10. júní
Í dag er tónlistarworkshop og allskyns. Aðallega fullt að lesa.
Og, ég er komin einu sinni í gegnum leikritið! Íha!
(For better or worse.) Reyndar, örugglega til nóg af rómantískum tragedíum… en, skítt meðða, geri bara eina enn og skammast mín takmarkað fyrir það. Enda er hún á ensku svo ég geri örugglega hvortsemer aldrei neitt við hana!
Fyrirlesturinn, sem var haldinn af þýskum tónlistarmanni sem heitir Ecky Krupp, var svakalega áhugaverður, nú veit ég ýmslegt um írska tónlist, hvaðan nafnið O’Carolan kemur, hvers vegna Írar segja að írskar sekkjapípur séu kúlli en þær skosku (hef áður heyrt rök fyrir hinu gagnstæða frá fyrrverðandi tengdaföður mínum og mörgum mörgum fleirum í Skotlandi) Hlustuðum líka á fullt af tónlist, m.a. samspil Dubliners og Pogues. Ecky talaði reyndar heldur lengi fyrir smekk kennaranna minna, það var ekki tími fyrir langa kennslustund eftir það. Föndraði helling um kvöldið, gerði einhvers konar módel af arkitektúrnum af leikritinu mínu, fattaði að það þarf alls ekki að vera í tímaröð, skrifaði stikkorð fyrir allar senurnar (21) niður á miða sem ég er búin að vera fullt að leika mér með. Huxa að ég endi á að búa til báta úr þeim. Talaði við Dóra minn, hann er að fara í Svarfaðardalinn á morgun. Fór að sofa SEINT.
11. júní.
Fórum til Dursey Island í dag og löbbuðum mjöööög langt og lengi. Gaf Elísabet eins og eitt klaustur sem hún sagði að faðir minn og bræður hans hefðu byggt. Komum heim um 5 leytið, eiginlega alveg búnar áðí. Írskri danskennslu, sem átti að vera í kvöld, frestað til að gefa okkur tíma til að skrifa. Og núna ætla ég að reyna að fara að gera það.
Skrauf allt kvöldið og bjó til báta úr miðunum mínum fyrir "kynningu" á morgun. Jóga hálftíu í fyrramálið, svo bæjarferð, eins gott, er búin með alla peningana mina, enginn tekur kort hér og enginn hraðbanki.
28.7.04
Ég heiti Siggalára og ég er "inverted" narcissisti.
Er búin að vera mikið að skoða söguna af honum Narcissosi sem drukknaði í eigin spegilmynd. Þessa dagana eru, samkvæmt mér, allir narcissistar, bara mismunandi tegundir. Neinei, alveg án gríns. Þetta disorder er mjög forvitnilegt. Alls ekki jafn klippt og skorið og ég hélt. (Fann t.d. bók sem heitir "The wisard of Oz and other narcissists"...) Og ég er alveg með þetta á heilanum og er að huxa um að búa til rannsóknarmöppu.
Svo sem eins og ég gerði fyrir Odd Bjarna um Lobotomiur um árið.
Spurningin er bara þessi: Er ekki kjánalegt að búa til rannsóknarmöppur bara svona út í bláinn?
Og ef svo er: Vantar einhvern rannsóknarmöppu um narcissisma?
Er búin að vera mikið að skoða söguna af honum Narcissosi sem drukknaði í eigin spegilmynd. Þessa dagana eru, samkvæmt mér, allir narcissistar, bara mismunandi tegundir. Neinei, alveg án gríns. Þetta disorder er mjög forvitnilegt. Alls ekki jafn klippt og skorið og ég hélt. (Fann t.d. bók sem heitir "The wisard of Oz and other narcissists"...) Og ég er alveg með þetta á heilanum og er að huxa um að búa til rannsóknarmöppu.
Svo sem eins og ég gerði fyrir Odd Bjarna um Lobotomiur um árið.
Spurningin er bara þessi: Er ekki kjánalegt að búa til rannsóknarmöppur bara svona út í bláinn?
Og ef svo er: Vantar einhvern rannsóknarmöppu um narcissisma?
26.7.04
Meira tímaflakk.
Hér kemur aðeins meira frá Írlandi:
6. júní.
Skriðum á lappir um 11 leytið, enda ekki víst að við fáum að sofa frameftir aftur í þessari dvöl. Við Carrie komum okkur fyrir í herberginu okkar, fengum morgunmat hjá írsku mömmunni okkar, henni Veroncu, sem er búin að lýsa því yfir að við megum vera úti eins lengi og við viljum á kvöldin. Svo komum við hingar í “Centrið” þar sem ég er að skrifa þetta og Carrie er að djöflast á trommusettinu, sennilega búin að fá nóg af þögninni. (Hún býr á Manhattan.) Á eftir á síðan að vera fyrirlestur um sögu sta›arins og seinni partinn í dag erum við að fara að skoða gamlar koparnámur.
Stuttu síðar: Fann gítar, meira að segja af réttri tegund, og reyndi að laga hann. Fann strengi í staðinn fyrir þá sem vantaði, en skrúfurnar eru stirðar og ein brotin. Vatnar saumavélarolíu og töng. Þarf að komast eftir því hvernig maður segir “töng” á ensku…
Kvöld:
Málin aðeins farin að skýrast. Ég er búin að koma prjóninu mínu fyrir við arininn, til dæmis. Við fengum að vita að formlegar kennslustundir verða á milli 2 og 5 á daginn, á morgnana á að vera hljótt í Centrinu svo við getum skrifað hér ef við viljum. Svo fengum við ágætan fyrirlestur um sögu nágrennisins hérna með myndasýningu og svo fórum við í gædaðan göngutúr um nágrennið, m.a. kirkjugarðinn og skoðuðum gamlar koparnámur í nágrenninu. Og nú var Elísabet með okkur, er loxins búin að hitta hana, og já, hún reyndist vera Elísabet Jökuls. þægilegt að þurfa ekki alltaf að tala ensku, og hún fylgist líka með fótboltanum. Sagði mér t.d. þær miður skemmtilegu fréttir að Englendingar hefðu tekið okkar menn í félagsheimilin í gær, 6-1.
Þegar við komum aftur "til byggða" var grillveisla í gangi fyrir utan einn pöbbinn til styrktar Tjernobyl-börnum (upplífgandi að vita að það eru ekki allir búnir að gleyma þeim). Írar eru greinilega ekki allir jafn kátir með reykingabannið á börunum sínum. Núna er t.d. fyrsta setningin þegar maður segist koma frá Íslandi ekki lengur “Ó, ég hef aldrei hitt neinn frá Íslandi áður!” Heldur: “Má reykja á börunum þar?” Það voru sumsé hamborgarar, bjór og umræður um reykingar í kvöldmat.
Svo sáum við uppfærslu Trish (kona sem býr hér í Centrinu) á leikritinu “Ekki ég” eftir Beckett og höfðum smá umræður um það. Svo fengum við afhentan greinapakka (sem gefur lesefni í kúrsum hjá Guðna Elíssyni ekkert eftir) og fyrirmæli um að lesa tvær greinar fyrir tímann á morgun. þær voru báðar um dansleikhús og ekkert léttmeti, svosem. Þannig að við sátum hérna áðan, ógurlega penar og prúðar og gerðum heimavinnuna okkar fyrir framan arininn. Soldið eins og að vera í klaustri.
Hér kemur aðeins meira frá Írlandi:
6. júní.
Skriðum á lappir um 11 leytið, enda ekki víst að við fáum að sofa frameftir aftur í þessari dvöl. Við Carrie komum okkur fyrir í herberginu okkar, fengum morgunmat hjá írsku mömmunni okkar, henni Veroncu, sem er búin að lýsa því yfir að við megum vera úti eins lengi og við viljum á kvöldin. Svo komum við hingar í “Centrið” þar sem ég er að skrifa þetta og Carrie er að djöflast á trommusettinu, sennilega búin að fá nóg af þögninni. (Hún býr á Manhattan.) Á eftir á síðan að vera fyrirlestur um sögu sta›arins og seinni partinn í dag erum við að fara að skoða gamlar koparnámur.
Stuttu síðar: Fann gítar, meira að segja af réttri tegund, og reyndi að laga hann. Fann strengi í staðinn fyrir þá sem vantaði, en skrúfurnar eru stirðar og ein brotin. Vatnar saumavélarolíu og töng. Þarf að komast eftir því hvernig maður segir “töng” á ensku…
Kvöld:
Málin aðeins farin að skýrast. Ég er búin að koma prjóninu mínu fyrir við arininn, til dæmis. Við fengum að vita að formlegar kennslustundir verða á milli 2 og 5 á daginn, á morgnana á að vera hljótt í Centrinu svo við getum skrifað hér ef við viljum. Svo fengum við ágætan fyrirlestur um sögu nágrennisins hérna með myndasýningu og svo fórum við í gædaðan göngutúr um nágrennið, m.a. kirkjugarðinn og skoðuðum gamlar koparnámur í nágrenninu. Og nú var Elísabet með okkur, er loxins búin að hitta hana, og já, hún reyndist vera Elísabet Jökuls. þægilegt að þurfa ekki alltaf að tala ensku, og hún fylgist líka með fótboltanum. Sagði mér t.d. þær miður skemmtilegu fréttir að Englendingar hefðu tekið okkar menn í félagsheimilin í gær, 6-1.
Þegar við komum aftur "til byggða" var grillveisla í gangi fyrir utan einn pöbbinn til styrktar Tjernobyl-börnum (upplífgandi að vita að það eru ekki allir búnir að gleyma þeim). Írar eru greinilega ekki allir jafn kátir með reykingabannið á börunum sínum. Núna er t.d. fyrsta setningin þegar maður segist koma frá Íslandi ekki lengur “Ó, ég hef aldrei hitt neinn frá Íslandi áður!” Heldur: “Má reykja á börunum þar?” Það voru sumsé hamborgarar, bjór og umræður um reykingar í kvöldmat.
Svo sáum við uppfærslu Trish (kona sem býr hér í Centrinu) á leikritinu “Ekki ég” eftir Beckett og höfðum smá umræður um það. Svo fengum við afhentan greinapakka (sem gefur lesefni í kúrsum hjá Guðna Elíssyni ekkert eftir) og fyrirmæli um að lesa tvær greinar fyrir tímann á morgun. þær voru báðar um dansleikhús og ekkert léttmeti, svosem. Þannig að við sátum hérna áðan, ógurlega penar og prúðar og gerðum heimavinnuna okkar fyrir framan arininn. Soldið eins og að vera í klaustri.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)