Uppvakningavæðing?

Stundum langar mig að segja eins og forsetinn: "You aint seen nothing yet." Til dæmis þegar menn hamast yfir Icesave-samningum, smávægilegum skattahækkunum, bensínverði, niðurskurði og öðrum tittlíngaskít.

You Aint Seen Nothing Yet.

Eitt af því sem afleiðingar hins reikningsbrenglaða góðæris hafa kennt mér, er að treysta því sem ég man af undirstöðum stærðfræði. Skuldir hverfa ekki og peningar verða ekki gripnir úr lausu lofti. Allir peningar koma einhversstaðar frá og það kemur að skuldadögum. Þannig erða bara. Plús er plús og mínus er mínus.

Ef eitthvað gott kemur fyrir góðan mann, þá er það gott.

Og svo horfir maður á tölurnar sem "gamlir" bankar, "gömul" fyrirtæki og "gamla" ríkið skuldar.

En hvernig á það að ganga upp að skipta bara um kennitölur á bönkunum, Pennanum, og hinu og þessu, og halda svo bara áfram eins og ekkert hafi í skorist? Og hvar er réttlætið í því að ríkið bjargi risunum á meðan litlu fyrirtækin fá að rúlla og eigendurnir með?
Mér finnst stærðfræðin á bak við það afar langsótt.

Ef eitthvað vont kemur fyrir góðan mann, þá er það vont.

Og hruninu er reddað með lántökum sem aldrei fyrr. Frá útlöndum!
Þeir sem vitið hafa tala um að krónan "verði" að hækka... Ég horfi og horfi. Krónan er enn með kút og kork og ég sé ekki hví í veröldinni þessi gjaldmiðill ætti að verða eftirsóttur. Verandi undirstaða eins svakalegasta píramídasvindls sögunnar.

Ef eitthvað gott kemur fyrir vondan mann, þá er það vont.

Ég hef ekki enn séð vöruskort. Ekki einu sinni á fáránlegustu lúxusvöru. En fólk verður geðveikt ef það á allt í einu ekki húsin sem það átti aldrei. Rétt eins og börnin hefðu verið tekin upp í skuld, bara. Og það að menn kvarti yfir hækkunum á áfengis og tóbaksverði segir mér að menn hafi ekki verið að reyna að reikna dæmið.

Sennilega er verið að hlífa okkur fyrir þeim bitra sannleika að við eigum ekki bætur fyrir borurnar og munum ekki eiga um langa hríð. Sennilega einhverja áratugi. En með því að láta það koma í ljós svona smám saman eru vissulega minni líkur á því að menn snúi sér beint að sökudólgunum (þessum 30 sem allir vita hverjir eru, en ekki má nefna).

Ætli sé ekki aðallega verið að passa rassana á Davíð og Jóni Ásgeiri?
Er það nú ekki óþarfi?
Megum við ekki bara vita hvernig málin standa og gera þau upp við þá sem ábyrgðina bera?

Ef eitthvað vont kemur fyrir vondan mann... þá er það gott.

Sumarplön

Já, greinin um Vinnumálastofnun er í vinnslu. Jafnvel farvegi. Fer eitthvert í vikunni.

Annars standa mál heimilisins þannig að nú er verið að ganga frá hinum og þessum smáatriðum í vikunni og á föstudag reiknum við með að bruna norður í land. Austur væntanlega á laugardag eða sunnudag. Þar ætlum við að dvelja í góðu yfirlæti, sótt hefur verið um að fá leigða efri hæðina á Lagarási 12 til íbúðrar. Sú íbúð er stór og rúmar auðveldlega ríjúlíon auk þess sem hún er við Kjaftamyllustrætið, sem er nauðsynlegur kostur. Svo er hún líka á efri hæðinni þar sem amma mín bjó. Ég vona að við fáum að vera þar.

Allavega, þann 17. júlí fáum við Kennarasambandsíbúð á Akureyri og höfum í viku. Skilum henni föstudag 24. júlí og þá er hugmyndin að skreppa aftur austur, vera þar um Bræðsluhelgina, en þá verður líka "systkinabarnamót" í minni móðurfjölskyldu einhversstaðar eystra. Svo ætlum við að dóla okkur suðurleiðina heimleiðis í rólegheitunum í vikunni fyrir Verslunarmannahelgi. Koma víða við og tjalda úti um allt. (Ef veður leyfir.)

Svona er stóra planið. Megrunarplön eru eftirfarandi:
- Missa sig ekki í nein endalaus kaffi og meððí hjá mömmu né tengdó heldur éta nákvæmlega þrjár máltíðir á dag og ekkert þess á milli eða á kvöldin. EKKERT!
- Hlaupa á hverjum degi á íþróttavellinum á Egilsstöðum. ALLTAF!
- Láta Elísabetur mágkonu kenna mér að hlaupa í Kjarnaskógi, þar sem ég veit ekki um hann og kann það ekki, fyrir norðan.
- Fara oft í sund úti um allt og synda mikið.

Svo verður gítar með í för. Hann er einmitt ný-umstrengjaður, og ég ætla að spila mikiðmikið á hann og kenna sjálfri mér mörg ný lög. Ég fann meiraðsegja gítarnögl um daginn, á förnum vegi. Svona þunna og heilmikið notaða. Greinilega tákn.

Eitthvað ætla ég líka að vinna fyrir Bandalagið í fríinu, vinna í doktorsnámsumsókninni minni og halda áfram að skrifa Heljarslóðarorrustuna. Já, og fjölskylda eins og vindurinn. Vitaskuld.

Þá er búið að birta planið opinberlega og þá er ekki hægt að klikka á megruninni. Sniðugt?

Vinnumálastofnun og komandi sjálfsmorðahrina

Í dag fór ég á undarlegan fund. Þannig er að nú er ég hamingjusamlega atvinnulaus í tvo mánuði.

Þegar ég skráði mig var mér tjáð að ég þyrfti að mæta á þennan "fund", eins og hann er kallaður. Semsagt, eitthvað 30 - 40 atvinnuleysingjum hrúgað saman í eina stofu þar sem fallbyssað er í gegnum "úrræðin" í illa unnu Power-point sjói þar sem hálfvitaleg atriði eru látin ráða uppröðun efnis (hver heldur hvaða námskeið, t.d., frekar en efni þeirra).

Fólki er ekkert skipt niður í mismunandi hópa. Ekkert væri auðveldara en að láta menn gera örstutt krossapróf um hvort það hefði áhuga á námi, starfsþjálfun (í hverju þá) eða atvinnuleit. En, nei. Klukkutíma hraðferð í gegnum alltsaman fá menn. Gögn sem maður fær á pappír passar ekki við það sem powerpointið segir og þriðju útgáfu af upplýsingunum að finna á vef Vinnumálastofnunar).
Næsti hópur inn klukkan 11, eins og gyðingarnir í næsta járnbrautavagn.

Einstaklingsviðtöl við fyrstu skráningu eftir atvinnumissi eru ekki í boði. Menn geta (svosem) fengið sálfræðiaðstoð ef menn "telja sig þurfa." Konunni sem kom með spurningu varðandi biðtíma eftir að hafa misst vinnuna í fæðingarolofi var svarað með hálfgerðum skætingi. Það var ekki boðið upp á að "fundargestir" spyrðu spurninga.

Viðkvæðið var "þið getið reynt" og "þið getið prófað". En látið að því liggja að öll þessi námskeið og "úrræði" væru alltaf stappfull og erfitt í að komast. Auk þess sem einhver þeirra á að leggja niður. Eins og heimasíðugerð. Það eru víst ekkert SVO mörg störf við það. (WHAT?)

Bótaþegum var síðan vísað í einum haug út í rigninguna. Ekki veit ég hvort margir voru einhverju nær. Engum leið betur. Ég sá rautt og langaði mest niður í Ráðhús og berja einhvern af handahófi. Ég sjálf get alveg fundið út úr þessum frumskógi. Og rifið kjaft ef ég þarf. En ég er nú líka með tvær mastersgráður og að hroka yfir mig þessa dagana. Fólk með lágt sjálfsmat á ekki séns. Það litla sem eftir er hirða skössin á Vinnumálastofnun.

Í borginni er tómt atvinnuhúsnæði úti um allt. Fullt af fólki á atvinnuleysisskrá hefur allskonar þjálfun í mannlegum samskiptum. En er hægt að ráða hæfa einstaklinga inn á Vinnumálastofnun og stækka hana eins og ástandið krefst?
Nei. Byggjum heldur tónlistarhús.

Þetta leysir sig sjálft.
Það stórfækkar á atvinnuleysisskrá í fjöldasjálfsmorðunum um jólin.

Skólinn

í Svarfaðardalnum var strax búinn, bara. Eins og venjulega. Fyrir ókunnuga: Bandalag íslenskra leikfélaga heldur á ári hverju 10 daga skóla að Húsabakka í Svarfaðardal. Þar eru haldin námskeið í leiklistartengdu. Í ár var ég á leikritunarnámskeiði hjá Bjarna Jónssyni þar sem hugmyndin var að vinna með lengri leikrit.

Þrennt ósamrýmanlegt gerði ég.
- Vann meira en nokkru sinni fyrr á skólanum. Fór líklega langt með að "klára" leikrit sem eru búið að vera í einhverri þróun í svona sjö ár. Ljómandi árangur.
- Fór alltaf fyrr að sofa en nokkru sinni á skólanum. Oftast sofnuð um miðnætti, nema þegar skriftir héldu fyrir mér vöku. Af sem áður var, myndi ég segja.
- Í þversögn við það, hef aðdrei stútað öðru eins magni áfengis á einum skóla. Ætla hvorki að telja rauðvínsflöskur né bjórkassa en skriftir yfir glasi voru stundum stíflulosandi.
- Æfði mig geðveikt mikið á gítar og hlakka til að hefja nám í Tónheimum í haust.

Svo. Í betra formi en oft áður líkamlega en frekar sveitt á heilanum og pínu búin í andleginu.

Rannsóknarskip sótti mig og í fyrstu atrennu fórum við bara hingað í Eyjafjörðinn. Höldum suður á bóginn uppúr hádeginu. Svo er ég viss um að ég á að gera eitthvað næstu daga... Man bara ekkert margt í dag.

Hrunið

er allt of góð bók.
Skrifaði ekki staf í orrustunni í sumarbústaðnum. Spilaði því síður á gítar. Og vanrækti fjölskylduna við hvert tækifæri. Las bara og las og las Hrunið. Eins og ófrásérleggjandi reifara.
Er kreppunörri.

Eníhú.
Fengum snert af jeppaduld og fórum Kaldadal á almerunni aftur frá Húsafelli. Hefði gengið ljómandi nema fyrir eitt grjót á afleitum stað. Rannsóknarskip hefur dvalið með heimiliskerruna á verkstæði núna seinnipartinn.

Og ég ætti virkilega að vera að pakka fyrir Skólann í Svarfó. Sem hefst á morgun. Er ekki búin að pakka svo mikið sem einni brók og man ekkert hvað maður hefur með sér í svona. Veit bara að brekkubuxurnar eru orðnar of... litlar. Enda skilst mér að brekkan sé dauð.
Enda hefði undirrituð líklega betra af blaki, fjallgöngum, jóga og huxanlega gufum í frístundum. En þetta verður líklegast afar mikið niðursitjandi, eins of höfundanámskeið vilja vera.

Já, gula flíspeysan með öllum skólamerkjunum. Best að setja hana einhversstaðar. Og svo miður sjarmerandi sveitaföt... Og svo ætti maður nú að fara aðeins í ríki í fyrramálið... Hmmmm.
Jájá, þetta verður örugglega bara gaman.
Hef ekki farið á skólann síðan 2003!

Veit ekki hvort ég get internetað í Dalnum Svarfaðar.
Ætla að reyna að halda einhvers konar dagbók, allavega.

Um sjómannadagshelgi

flý ég með flotann minn til fjalla. Enda skipsnefnin á fjölskyldunni algjör rökleysa miðað við landkrabbalegan sveitaupprunann. (Ja, nema westanblóðið í mér sem ku koma í veg fyrir að ég verði sjóveik.) Í dag er dagur ógurlegra aðgerða. Nú er að hefjast afmælisveisla Smábátsins sem felst í smá pizzuhádegisverðarboði og bíóferð. Tjörgum hans hefur annars verið pakkað saman þar sem hann heldur norður til sumardvalar í sveit og bæ, núna síðdegis. Í dag er einnig ætlunin að pakka saman restinni af fjölskyldunni og bruna með hana til Húsafells í kvöld eða fyrramálið, ef allt gengur upp.

Einnig þarf Móðurskip að koma frá sér drögum að doktorsverkefni sínu áður en farið verður af staðnum, þ.e. ég hef ekki hugmynd um hvernig er að nálgast alnetið þarna upp til fjalla. Hitti sumsé Leiðbeinandann í gær og leist honum ljómandi vel á fyrirhugað verkefni og lagði til að ég hefði doktirsnámið af fullum fítonskrafti í haust. Svo þá er nú vissara að halda á spöðunum og biðja til almættisins að atvinnuleysið haldist út sumarið svo ég nái að klára leikritin sem mig langar.

En mikið erum við nú farin að hlakka til að dvelja í Húsafellinu. Vera úti í sveit þar sem hægt verður að hleypa ormunum út að ólmast í tíma og ótíma, á staðnum er síðan sundlaug handa okkur, heitur pottur á pallinum, golfvöllur handa Rannsóknarskipinu í grenndinni og allt sem þarf til að gera okkur hið fullkomna sumarfrí. Ennfremur var Rannsóknarskip löngu búinn að panta 2 miða á allra síðustu lokasýningu á Mr. Skallagrímsson í Borgarnesi á laugardag. Var svosem ekkert búinn að skipuleggja hvern hann ætlaði að taka með sér. En svo buðust afi og amma Smábátsins, sem líka verða í sumarbústað í Borgarfirði, til að taka að sér litlu ormana svo við hjónin getum bara farið saman í leikhús á laugardagskvöld! Við stöndum á öndinni af tilhlökkun.

Á sunnudaginn mæta síðan afinn og amman frá Egilsstöðum í Húsafellið og verður þar ferlega glatt á hjalla fram eftir vikunni. Einhverntíma undir næstu helgi höldum við síðan heim og býst Móðurskip þá til farar í Svarfaðardalinn góða.

Hérvera mín á næstunni ræðst því af dreifingu alnetsins um leyndustu perlur landsins.

Hvítasunnan og framtíðin

Voða róleg hvítasunna. Þannig. Fórum með bæði litlu börnin á fantaleiðinlega mynd í gær. Gekk vonum framar. Næst verða það Múmínálfarnir. Eða bara leikhús. Jafnvel úti.

Og í dag var brunað í Árbæjarlaugina. Hraðbátur hefur ekki fengið að fara í svoleiðis síðan eyrnabólgufjárinn fór að láta alvarlega á sér kræla. En nú hefur hann haft hægt um sig um nokkurra mánaða skeið svo ákveðið að láta vaða. Eftir smá óöryggi í upphafi var Hraðbáturinn orðinn eins og fiskur í vatni. Aftur. En hann er ekki enn búinn að læra að orga þegar fara á uppúr. Systir hans sér um þá deild. Svikalaust.
Og sumarið er óðum að skipuleggjast. Í vikunni er planið að klára langan lista af reddingum, halda höfundafund um Heljarslóðarorrustuna og allskyns, senda síðan Smábátinn á Norðurlandið á föstudaginn, hvar hann ætlar að vera vinnumaður í sveit í sumar. Síðan ætlum við hin að bruna upp að Húsafelli þar sem við ötlum að vera í sumarbústað með pabba og mömmu eitthvað fram eftir næstu viku.

Svo nú er bara að reyna að muna eftir öllu. Ég fer síðan fljórlega (hugsanlega næstum beint) í Dalinn Svarfaðar, þannig að líklega verð ég eitthvað lítið í grennd við siðmenninguna eftir næstu viku. Fyrr en þá einhvern tíma alveg seinast í júní.
Annars: Hver fer að verða síðastur að sjá Smábátinn og vini hans brillera í afmælissýningu Hugleiks, Ó, þú aftur? á Smíðaverkstæði þjóðleikhússins. Aukasýningar á morgun og hinn (2. og 3.) miðasala hjá miðasölu Þjóðleikhússins, skitinn 1500 kall inn, og koma svo!