Og það rignir og rignir og rignir...

Sjaldan er ein báran stök. (Nema Bára syss, sem er nottla einstök.) Þegar Rannsóknarskip byrjaði að skríða saman eftir hálsskurðinn fékk hann í bakið og er því enn í lamasessi. Mikið djöfull svakalega er ég orðin þreytt á þessu endalausa "ástandi" sem virðist alltaf vera á einhverjum í fjölskyldunni. Og ég er hætt að ímynda mér að linni. Nú er bara að sjá hvað tekur við þegar húsbóndinn rís upp af bakbeðnum. Grrrr.

Allavega, nú eru dagar umskiptanna. Bára fór í gær, barnapían fer á eftir, en í kvöld koma Hugga syss og Smábáturinn. (Ný systir og nýr barnapír.) Svo það koma menn í manna stað. Svo á ég von á Siffa bróður fljótlega með sína frú og hennar fjölskylda kemur líka bráðum og verður í sumarbústað á Einarsstöðum. Svo veðrið bara verður að fara að skána eitthvað, annars fær Siglufjörður leiðinlega mynd af Héraðinu. (Ekkert ranga, en leiðinlega.)

Annars er að komast á vanagangur hér. Ég reyni að vinna á morgnana og kem til með að gera meira af því ef húsbóndinn hættir einhverntíma í örkumlinu. Og hann verður nú að gera það áður en kemur golfveður. Eitthvað erum við líka búin að þvælast um Austurlandið og reynum að gera meira af því á meðan Smábáturinn stoppar. En það verður víst eitthvað skemur en til stóð þar sem drengurinn ætlar að skella sér á reiðnámskeið í Eyjafirðinum uppúr 7. þessa mánaðar. Sem hljómar svo spennandi að við tímum alveg að sjá af honum í það. Svo skreppum við kannske eitthvað norðurum í kringum miðjan mánuðinn.

Já, það er víst kominn júlí! Mánuðurinn sem virðist alltaf vera styttri en aðrir mánuðir og veldur mér undantekningalaust veðurfarslegum vonbrigðum! Og í honum ætla ég að ritstýra einu tölublaði af áður margnefndum Glettingi. 

Sosum ágætt að vera bara oní kjallara á meðan slyddan hamast úti...

Og bezt að minna sjálfa mig á að tjá mig um Pál Ólafsson á morgun.

Óþelló á færeysku!

Var búin að gleyma að um daginn barst mér daxkráin af leiklistarhátíðinn sem ég er að fara á í Lettlandi í ágúst. Þar er ýmislegt sem vekur tilhlökkun... og annað ugg. 

Það sem verður sennilega ferðarinnar virði eitt og sér er færeysk sýning á Óþelló hinum sjeikspírska. Ójá. Skakspjót á færeysku. Það er einhvern veginn ekki hægt að klúðra því. 

Við fáum líka að sjá Fröken Júlíu hans Strindbergs á sænsku... Veit ekki alveg... Sjens á flottri sýningu þar, eða alveg rosalega góðum blundi. 

Danir og Norðmenn eiga til að mæta með einstaklega vondar og leiðinlegar sýningar á svona hátíðir. Í þetta sinn sýnast mér þeir ætla að toppa sjálfa sig, báðir með sýningar sem eru óljósar að uppruna og byggja á einhverjum óskilgreindum "spunum". Ég er ekkert yfirfull af bjartsýni.

Finnar eru með verk eftir Mark Ravenhill. Nokkuð spennandi... en nokkrar horfur á ógeði. Sem getur verið gaman ef almennilega er farið með það.

Litháar mæta vopnaðir Tjekoffi, Lettar eru með tvær sýningar, opnunarsýninguna og svo eina byggða á þjóðsögum, og Eistar eru með innlent. Til þessara sýninga geri ég himinháar kröfur og tek það sem persónulegri móðgun ef þær verða ekki allar frábærar.

Og svo er alltaf ein utansambands gestasýning. Í þetta sinn frá Þýskalandi. Vona bara að hún verði betri en belgíski hroðinn sem ég sá helminginn af á hátíðinni í Eistlandi 2004.

Og svo verða tveir morgnar af námskeiðum, skoðunarferð um Riga og einn gagnrýnimorgun. 

Þetta verður gríðarlega skemmtilegt og ég fer alveg að telja dagana. Á von á að koma til baka yfirkomin af andlegri og leiklistarlegri fullnægju og hella mér í leikritaskrif... sem minnir mig á það... ég þar að ganga frá nokkrum umsóknum.

Kaffi

Nú þarf ég eitthvað að endurskipuleggja. Er með toppgræju sem mamma á í "nýja húsinu" þar sem við búum. En það er alveg hroðalegt að vera búinn að drekka ilmandi bolla af cappuchino heima og koma svo í vinnukjallarann og komast að því að hér er ekkert til nema eitthvað ævafornt nes. Þetta er bara með því verra sem ég hef smakkað. Og ekki bara kaffi.

Svo endurskipulagningar er þörf.

Er annars að koma Rannsóknarskipi inn í húsföðurstörfin, hægt og bítandi. Í morgun fór fram kennslustund í ungbarnagraut og í kjölfarið átti að vera pelaæfing en þá sagði Hraðbáturinn hingað og ekki lengra. Hann fékk þess vegna bara venjulegt og ég þorði ekki að heiman fyrr en hann var sofnaður og feðginin komin í gott stuð inni í dótaherbergi.

Annars er Rannsóknarskip nú óttalega druslulegur ennþá. Bryður verkjalyf og er gulur í framan. Það tekur sem sagt lengri tíma að jafna sig eftir hálskirtlatökur heldur en barnsfæðingar... allavega sumar. Ég var allavega alveg steinhætt að taka verkjalyf eða vera gul 10 dögum eftir að hraðbáturinn fæddist. (Var reyndar sífellt eitthvað að klúðra mjólkinni af því að ég gleymdi að hvíla mig.)

Jæja. Mér er víst ekki til hangs á bloggum boðið. Eins og þau eru nú freistandi. 8 síðna grein um Papey bíður lestrar og svo þarf ég að hringja í hundrað manns. Sssstuð.

Út rekin

Undanfarið hefði ég bæði getað dáið og drepið fyrir að fá að vera alfriðuð í þó ekki væri nema klukkutíma, eða svo. Samt fór mér nú svo að þegar Rannsóknarskip byrjaði að reyna að reka mig í vinnuna uppúr fótaferð í morgun að ég ætlaði aldrei að drattast í kjallarann. Fann mér þess í stað ýmislegt til dundurs, er búin að vaska upp í leka vaskinum í húsinu okkar, fara í bleyjumó og ýmislegt smálegt. En er lox komin niður í vinnufriðinn og er að anda að mér þögninni.

Í gær ákvað stórfjölskyldan nefnilega að í dag skyldi haldinn fimmtudagur. Það er nefnilega bara spáð einhverjum rigningarhroða hér, en von er á einhverri smáglætu á fimmtudaginn. Og þar sem ég hef huxað mér að vera byrjuð að vinna fyrir hádegi á fimmtudag, þá er ég mætt í kjallarann með uppbrettar ermar og þarf nú að lesa einhverjar greinar og hringja í mikinn fjölda manns... en þykir reyndar ekkert sérlega líklegt til árangurs eður bóngæsku að gera það fyrir hádegi á sunnudegi... svo ég læt mér nægja að undirbúa erindin og grafa upp símanúmer í dag.

Datt annars í þanka um enn eitt framtíðarskipulag í morgungjöfinni sem hafði í för með sér búsetu á Hallormsstað... Framtíðarskipulögin mín eru annars orðin svo mörg að ég þarf að fara að skrifa þau niður. Svo á Rannsóknarskip að velja. Og öll eru þau komin undir ýmsu í þróun mála á næstu árum. Engar skipulaxbreytingar eru fyrirhugaðar á allra næstunni.

Bezt að hummast til að fara að vinna.

Aftur gengin

Hafinn hefur verið búskapur á Selási 9 - 12. Sem gengur ágætlega. Eini gallinn er sá að í húsinu á milli (Selási 10) býr hundur. Þess vegna getur verið erfitt að koma ákveðnum fjölskyldumeðlimum þangað sem þeir eiga að vera að fara. Og það er ekki vegna þess að þeir séu hræddir við hunda.

Fjölskyldan og frænkan brugðu sér annars á Stöðvarfjörð í dag til að eltast við hina víðförlu Soffíu mús. Á meðan aðrir nutu listanna fórum við Hraðbátur í langan göngutúr um plássið. Út um bílglugga störðu á okkur nokkur forviða andlit. Greinilega ekki á hverjum degi sem Stöðvarfjarðarbær upplifir gangandi vegfarendur. Enda fannst mér ég svolítið afturgengin. Búin að gleyma því að einu sinni þekkti ég þetta pláss nú bara alveg dável og fór í tilefni þess í labbitúr bara langt uppeftir og rifjaði upp nokkra drauga. Mikið skelfing er maður nú orðinn gamall og marglifaður.

Leitaði annars lengi að Heljarþröminni sem öll sjávarpláss án stóriðju eiga jú öll að standa á en fann hvergi. Á Stöðvarfirði var sól þó á Héraði rigndi og menn virtust una glaðir við sitt, löguðu bílana sína og dunduðu í görðunum sínum og virtust alveg kæra sig kollótta um að ekkert væri nú lengur kauffélagið í plássinu. Í blíðunni raxt ég á Steinasafn Petru, eitt gallerí og haug af flottum húsum, umkringdum fallegum görðum og villtu lífríki með lækjarhvömmum inni á milli og fór að huxa eitthvað á þá leið að ef til vill væri nú bara ekkert allt fengið með hausafjölda og háum launum. Alveg væri ég allavega til í að fækka hausafjöldanum þar sem ég bý um alla þá ljótu og leiðinlegu og launahæð hefur aldrei verið á neinum óskalistum hjá mér. Best að byrja strax að safna flöskum fyrir húsi á Stövðarfirði. Þar er síðan hægt að lifa af rentunum á því sem fæst fyrir íbúðarholuna í Vesturbænum, sennilega um langa hríð.

Glettingur er tímarit

um austfirsk málefni. Eina ritstjórnarstefna þess er að fjalla um austfirsk málefni. Flest sem í það er skrifað er alveg kolfræðilegt, gjarnan um gömludagana, lífríkið, mannríkið eða annað minna spennandi fyrir þá sem vilja fá sér afþreyingu. En hentar vel þeim sem hafa virkilega mikinn áhuga á einhverju furðulegu eða vilja bara láta sér leiðast ótrúlega mikið. Og allar nánari upplýsingar má finna á glettingur.is. 

Þetta var svar spurningu síra Odds úr kommenti í þarsíðustu færslu. 

Best að ég spurji til baka, verða Hálfvitarnir hinir Ljótu einhversstaðar í næsta nágrenni Egilsstaða eða Akureyrar einhverntíma í sumar? Og þá meina ég aðallega í júlí? Og líka meina ég þá, í svo nánu nágrenni að mæður með brjóstmylkinga geti afgreitt eins og eina tónleika án þess að bregða sér lengur af bæ heldur en á milli mjalta?

Fékk annars að bregða mér í kjallarann til að vinna að ritstjórn áðurnefnds Glettings á meðan ungarnir mínir sváfu hádegislúrinn. Skemmst frá að segja að ég datt inn í fundargerð aðalfundar Bandalaxins og er ekki einu sinni búin að opna Glettinxmöppuna. Og fundur á morgun. Skammbara. Best að hengslast til að gera eitthvað pínu, en halda svo áfram í sólbaðinu.

(Btw, norðaustan skíturinn sem veðurfræðingarnir þykjast vera að sjá hér um slóðir er hreinn uppspuni og heldur sig alfarið fyrir norðan hús.)

Nýjustu fréttir úr austrinu

Mér til mikils léttis sé ég á stuttri yfirferð um bloggheima að fleiri eru í bloggletikasti en ég. Þetta er reyndar engin leti, heldur annríki í bland við undarlega staðsetningu á interneti heimilis foreldra minna sem býr, sem fyrr, í kjallaraholunni. En þar hef ég einmitt huxað mér að hefja ritstjórnarstörf á mánudeginum komanda og ættu þá birtingar á þessum fjölmiðli að komast í nokkurn veginn eðlilegt horf.

Helst er það í fréttum að um miðjan eftirmiðdaginn áskotnaðist mér þessi líka forkunnarfína barnapía og síðan hún kom er ég búin að, m.a., afreka að fara í bað og afhára á mér lappirnar. En eins og grasekkjur vita er þetta allt annað en sjálfsagður lúxus nema kannski svona tvisvar á ári.

Rannsóknarskip er í Reykjavíkinni að jafna sig eftir hálsskurðinn og ég má til að birta smessið sem hann sendi mér í fyrradag:

Kyngi stórborgum.

Slefa eins og andskotinn á efsta degi.

Þrumugnýr í eyrum.

Endalaust orðbragð á dofinni tungu.

Í dag er ég feginn að vera einn í helvíti.

Eins og sést er Rannsóknarskip skáldmæltur í þjáningum sínum en er farið að líða skár núna. Gat meira að segja talað aðeins við dóttur sína í morgun. Og ætlar að koma til okkar á föstudaginn. Og miklir djöfuls svakalegir fagnaðarfundir verða það nú, ég ætla að sofa fram að hádegi, minnst, á laugardaginn. 

Á morgun stefnum við Sissú hins vegar í sund með Freigátuna, en Bára frænka ætlar að passa Hraðbátinn á meðan. Og Smábáturinn á afmæli, við ætlum að hringja og syngja. Hann verður tólf ára. HANN VERÐUR TÓLF ÁRA! Dísuss. Þetta verður allt farið að heiman áður en maður getur snúið sér við.

Meira í síðasta lagi eftir svona viku.