Nýjustu fréttir úr austrinu

Mér til mikils léttis sé ég á stuttri yfirferð um bloggheima að fleiri eru í bloggletikasti en ég. Þetta er reyndar engin leti, heldur annríki í bland við undarlega staðsetningu á interneti heimilis foreldra minna sem býr, sem fyrr, í kjallaraholunni. En þar hef ég einmitt huxað mér að hefja ritstjórnarstörf á mánudeginum komanda og ættu þá birtingar á þessum fjölmiðli að komast í nokkurn veginn eðlilegt horf.

Helst er það í fréttum að um miðjan eftirmiðdaginn áskotnaðist mér þessi líka forkunnarfína barnapía og síðan hún kom er ég búin að, m.a., afreka að fara í bað og afhára á mér lappirnar. En eins og grasekkjur vita er þetta allt annað en sjálfsagður lúxus nema kannski svona tvisvar á ári.

Rannsóknarskip er í Reykjavíkinni að jafna sig eftir hálsskurðinn og ég má til að birta smessið sem hann sendi mér í fyrradag:

Kyngi stórborgum.

Slefa eins og andskotinn á efsta degi.

Þrumugnýr í eyrum.

Endalaust orðbragð á dofinni tungu.

Í dag er ég feginn að vera einn í helvíti.

Eins og sést er Rannsóknarskip skáldmæltur í þjáningum sínum en er farið að líða skár núna. Gat meira að segja talað aðeins við dóttur sína í morgun. Og ætlar að koma til okkar á föstudaginn. Og miklir djöfuls svakalegir fagnaðarfundir verða það nú, ég ætla að sofa fram að hádegi, minnst, á laugardaginn. 

Á morgun stefnum við Sissú hins vegar í sund með Freigátuna, en Bára frænka ætlar að passa Hraðbátinn á meðan. Og Smábáturinn á afmæli, við ætlum að hringja og syngja. Hann verður tólf ára. HANN VERÐUR TÓLF ÁRA! Dísuss. Þetta verður allt farið að heiman áður en maður getur snúið sér við.

Meira í síðasta lagi eftir svona viku.

Jább

Það er ennþá geðveikt að gera bara. Rannsóknarskip fór í hálsskurðinn í dag. Getur víst eitthvað takmarkað af neinu. En ég á von á honum austur einhvern tíma í næstu viku, en þarf að fara vel með hann. Líklega eins gott að ég er að fá aðra duglega vinnukonu á sunnudaginn, í viðbót við Báru syss, sem er komin og hefur verið reglulega iðin við að hafa ofan af fyrir Freigátunni.

Já, við erum semst komin austur aftur. Keyrðum í gær og höfðum Rannsóknarskip meðferðis og sendum hann svo með flugi héðan. Hann gat þá aðeins gáð inn í íbúðina sem við verðum líklega flutt inn í þegar hann kemur.

Og, síðasta sýningin af Soffíu mús á Egilsstöðum verður á sunnudaginn. Eftir það verður hún á einhverjum bæjarhátíðum... veit ekki hvenær eða hvar. En nú er ég orðin svo reglulega fátæk að ég ætti kannski að fara að byrja að semja um hvað ég ætla að fá fyrir hana... já mar er rólegur.

Og þegar ég verð nú búin að fá allt þetta vinnufólk og Rannsóknarskipið í kaupbæti get ég líklega farið að sinna verkefni sumarsins og boða Glettingsfund. Og fara að vinna í honum. Ég hef huxað mér að hafa hann svona bara eins og hverja aðra vinnu og vera í honum fyrir hádegi. Nema það sé geðveikt gott veður. Sem ég sé nú ekki fram á að gerist í sumar. Það er haugarigning til skiptis við slyddu og hitinn þetta rétt uppúr frostmarki. 

Veðurblíðan á Egilsstöðum er oftast alveg sönn... nema á fimm ára fresti. 

Eins og 1993... og 98. Og 2003... maður hefði nú kannski átt að byrja á að reikna aðeins, áður en tekin var ákvörðun um sumarsetu?

Eins gott að það er sumar

og enginn nennir að lesa blogg. Er að standa mig þvílíkt illa. Og nú koma aðeins punktar.
- Soffía mús á tímaflakki var frumsýnd í gær og líkaði okkur höfundum forkunnarvel. Og höfum vér þegar lagt drög að frekara samstarfi... sem reyndar var áformað áður en þetta samstarf kom til. Fórum út að borða á Seyðisfirði með FrúNormu-fólki og tókum Hraðbátinn með. Það var ljómandi gaman.

- Ók í dag sem leið lá í Brekku í Eyjafjarðarsveit til fundar við Rannsóknarskipið og hans fjölskyldu. Höfum heimt hann af bandalaxskólanum með belaða tá en hressan í anda. Er búin að horfa á upptökur af leikritunum sem hann skrauf og leikstýrði og ætla að sjá hitt við tækifæri. Er ennfremur búin að skipuleggja ferð á 6&The City með mágkonu minni annað kvöld og hlakka gífurlega til.

Og nú er ég þvílíkt að njóta þess að láta föðurfólkið huxa um gemlingana mína fyrir framan fótboltann á meðan ég sit fullkomlega úrbrædd við tölvuna. Skil ekki hvernig einstæðar mæður halda geðheilsunni. Höndla varla 10 daga grasekk þó ég hafi eina þrjá til aðstoðar.
Dreymir um langt bað og svona 8 tíma svefn. Bið ekki um meira. Svo ég sofni nú ekki í bíóinu.

En Adam verður ekki lengi í þessari paradís. Á miðvikudaginn förum við aftur austur í grasekkið og Rannsóknarskip suður í hálsskurð. Hann verður í um viku að jafna sig. Það liggur við að ég panti Sissú frænku bara austur strax þegar hún kemst... En hún er hroðalega dugleg fjórtán ára frænka mín að vestan með barnfóstruduld sem ætlar að koma til mín í smá "orlof" og passa gemlingana mína einhverntíma í lok júní.

Jæja, bezt að fara að láta Freigátuna telja kindurnar sem Sverrir fö neitar að reka úr túninu, og vita hvort hún sofnar ekki.

Hrakfallaskip?

Rannsóknarskipið mitt er nú ekki alveg einleikið. Þó hann sé í vernduðu umhverfi getur hann fundið sér eitthvað klunn. Eins og að missa tánögl. Maðurinn er á leikritunarnámskeiði.

Fór annars með Freigátuna til læknisins áðan. En hún er búin að vera svo erfið og leiðinleg undanfarna daga að meira að segja amman var alveg að fá nóg af henni. Þegar svoleiðis gerist fer ég yfirleitt skömmu síðar með hana til læknis út af einhverju allt öðru og í ljós kemur bullandi eyrnabólga. Í þetta sinn ákvað ég að vera á undan og fara sérstaklega með hana og láta líta í eyrun. Þar var enga bólgu að finna. Rússneski læknirinn á Egilsstöðum heldur vonandi ekki að ég sé með eyrnanoju. En, neinei, hann heldur það ekkert. Hann sagði að hún væri greinilega búin að vera með vírus, kannski og sennilega tvo í röð eða einu, og myndi vonandi jafna sig sjálf, sýkingalaust. En hann hótaði mér allt að viku enn af Gyðu Öfugsnúnu. Á hinn bóginn sagði hann í fínu lagi að leyfa henni að hamast úti eins og hún gæti. Og það er nú gott.

Við vorum nefnilega úti í allan morgun. Aðallega á íþróttavellinum. Þar fann hún nú bara ekki margt sem var bannað, heldur hljóp hún fjögurhundruð metrana, skóflaði í langstökksgryfjunni, hoppaði á hástökksdýnunum og lærði að segja "grindahlaup", fyrir frjálsíþróttagúrúinn móðurafa sinn. Og sem aukabónus hittum við svona 10 - 20 leikskólakrakka á hennar aldri sem hægt var að hoppa með, lengi vel. Ég held ég kannist við foreldra tveggja óþægustu strákanna í hópnum...

Eftir læknisheimsóknina sofnaði Freigátan með pelann í munninum. Það hefur aldrei áður gerst. Hraðbáturinn er sofnaður í vagninum, en hann svaf líka þar mest af útivistinni í morgun. Svo ég er líklegast barnlaus í allavega svona klukkutíma! Best að nota tímann vel, klippa neglurnar og lita hárið.

---

Og lærir maður nokkurn tíma af reynslunni? Einu sinni ákvað ég að lita á mér hárið þegar Freigátan var lítil og við vorum einar heima og hún sofandi. Það fór ekki vel. Hún vaknaði að sjálfsögðu á viðkvæmasta stigi málsins og árangurinn varð ekkert sérstakur. Og núna vaknaði Hraðbáturinn þegar ég var búin að setja lit í hálft hárið. Þegar ég var búin að drösla honum inn og setja hann einhversstaðar mundi ég ekki hvorn helminginn. Í biðtímanum sofnaði hann aftur. Í miðri skolun og næringu vöknuðu bæði börnin. Þegar ég var komin með handklæðið um hausinn og gat farið að sinna þeim voru bæði sofnuð aftur.

Hárið átti að verða í einhverjum svona snemm-Jenniferanisjtonskum lit, sem hét Lys Gyldenblond. Líklegur til að verða appelsínugulur. Með eldgamlan dökkan lit úr öðru apóteki í hausnum gæti hann jafnvel orðið grænn. Ég er enn með handklæðið á hausnum og bíð spennt. Þetta er einmitt það sem er svo spennandi við að sjá sjálfur um eigin hárhirðu. Hárlitun og þegar maður klippir sig í hnakkanum.

Best að gá hvort þau vakna ekki aftur í miðri nögl.
---

Ég var búin að gleyma því allra versta sem getur komið fyrir í hárlitunum. Svona sem ég fæ alveg martraðir um. Nefnilega, alls ekki neitt. Verð á frumsýningu með Nákvæmlega Eins Hár.

Smá

Sá rennsli af seinnihlutanum af leikritinu Soffía mús á tímaflakki í kvöld. 

Hafði með mér popp og hló eins og hýena.

Allar upplýsingar um sýningar og sollis eru hér.

Að Eystan

Ég fletti Mogganum í dag. Og var í honum! Soffía mús verður frumsýnd á laugardaginn. Í mínum villtustu draumum næ ég að klippa mig og lita fyrir þann tíma.

Í augnablikinu lítur þó hreint ekki út fyrir það. Freigátan er búin að vera með einhverja lumbru, en ég hef verið bjartsýn á að hún fari nú að lagast. Þangað til hún vaknaði í morgun með 38 stiga hita. Þá ákvað ég að vera bjartsýn á að henni myndi skána við eftirmiðdagslúrinn. Eftir hann vaknaði hún með 39 stiga hita. Nú ætla ég að reyna að vera bjartsýn á að þetta verði líklega ekki verra. Ofaná þetta heilsufarsleysi er Hraðbátur búinn að vera með einhvern svakalegan vaxtarkipp og vill liggja á spena allan sólarhringinn.

Hér fyrir eystan hafa ormarnir þó allt í einu ákveðið að vera nokkurn veginn samferða í svefninn á kvöldinn og allt hefur nú verið sofnað undanfarin kvöld um hálftíu leytið. Sem þýðir aftur að ég er byrjuð að lesa mína fystu bók síðan í febrúar. Er að lesa Draumaland Andra Snæs... Snjás...? Snjávar? Kræst. Allavega, bókina sem Allir og Ömmur þeirra eru búnir að lesa. Ég held ég sé að semja um hana pistil í bakhöfðinu. Vona að ég nái einhvern tíma á blogga hann. Gáfnastrumpur kemur við sögu. Einnig er að brjótast um í höfðinu á mér pistill um barnamenninguna á Egilsstaðaheimilinu mínu.

Má heldur ekki vera að því að skrifa hann núna. Er að stelast í kjallarann í leiðinni út í apótek að kaupa hitastíla í veikindagrísinn. Amman er að passa. Vill til að hún er frekar góð á taugum.

Helztu fréttir...

Ókum eins og landafjandar alla leið austur í gær á meðan Hraðbáturinn setti persónulegt met í svefni og Freigátan annað slíkt í nammiáti. Í dag eru allir frekar eftir sig. Við Freigátan erum samt búnar að hafa það af að rölta kvennahlaupið og ég er búin að fara með Hraðbátinn og leyfa honum að toga í nefið og hárið á langömmu sinni. Það fannst henni nú gaman. Freigátan er líka búin að fara í sína fyrstu læknisheimsókn hér, þetta sumarið, en við ræstum út lækni í dag vegna þess að hún var komin með illa ógeðslega augnsýkingu. Henni fannst fúlt að fá ekki að bíða á biðstofunni. Hún fékk augnkrem.

Nú er hún sofnuð, eldsnemma, og Hraðbáturinn að skemmta ömmu sinni. Og ég ætla að gá aðeins hvernig fótboltanum líður. En sé fram á að verða ekki með nema tæplega annað augað á honum, þetta stórmótið.

Talaði annars við Rannsóknarskip áðan og heyrist ekki vera neitt sérlega leiðinlegt á skólanum. Svo er hann í herberginu sem við systir hans vorum í um árið, svo mér finnst ég nú eiginlega vera þarna...