Á brúðkaupsferð um landið

Erum í hinu besta yfirlæti hjá tengdaforeldrum mínum í norðrinu. Rannsóknarskip og Smábátur bruggðu sér á Kardemommubæ Freyvengja í dag, en við Freigáta erum heima að slappa af eftir heimsóknafargan síðustu daga. Erum búin að éta heil ósköp um allar sveitir og erum á morgun á leið austur að gera slíkt hið sama um Héraðið.

Megrunum hefur verið frestað þar til eftir páska.

Freigátan unir sér hið besta í sveitinni. Heldur mikið upp á afann og ömmuna og Sverri fö og er búin að heilsa upp á kindurnar. Svo er hún búin að vera að hitta heilan haug af föðursystkinum og afkomendum þeirra, tvö ömmusystkini og einn móðurbróður og frú. Margir hafa hlaðið á hana allskyns gjöfum svo hún er að verða stóreignabarn og þar að auki eins og prinsessan sem átti 365 kjóla. Núna sefur hún í vagni úti í sveitasælunni og norðangarranum og finnst það bara fínt.

Meira næst þegar ég nenniðí.

Fréttir úr hnappheldunni

Já, við gengum bara í snarheilagt hjónaband í gær. Það gerðum við þannig að þegar skírn var lokið henti ég Freigátunni í nöfnu sína, (sem heitir þá væntanlega Amma-Freigáta), brúðarmarsinn glumdi við og við snöruðumst aftur upp að altarinu þar sem séra Hjálmar gaf okkur saman áður en nokkur vissi hvaðan á sig stóð veðrið. Þeir fáu sem höfðu séð sér fært að mæta í kirkjuna hágrétu af undrun þegar við komum aftur fram í kirkju. Þetta var nú aldeilis gaman. Við skiptum ekki um hringa, skiptum bara um hendi á trúlofunarhringunum. Við löbbuðum svo bara aftur heim með barnavagninn og sáum mest eftir því að hafa ekki hengt dósir og svoleiðis aftan í hann.

Svo var ágætisveisla, og frú Móðurskip er með sykurtimburmenn í dag. Svaramenn eru búnir að koma og ganga úr skugga um að hveitibrauðsdagarnir gangi nú vel og eðlilega fyrir sig. Eins er viðstaddi skírnarvotturinn búinn að koma og byrja að hafa auga með kristinlegu uppeldi Freigátunnar.

Á morgun verður svo lagt upp í norð-austur ferð, sem heitir þá væntanlega brúðkaupsferð. Bára systir ætlar að búa hér í hreiðri ástar og uppeldis á meðan. Ég verð reyndar með tölvuna með mér, en ég veit ekki hvort færslur hér verða alveg jafnþéttar og venjulega. Enda einstaklega órómó að eyða hveitibrauðsdögunum fyrir framan tölvuna.

Bara svona...

Freigátan heitir Gyða. Í höfuðið á mömmu minni.

Og við giftum okkur í leiðinni.

Meira síðar.

Frú Sigríður

Láki?

Er með Þolláxmessutilfinningu. Komið fram undir miiðnætti og allt svona næstum tilbúið. Börnin eru sofnuð og jólaleg þögn hvílir yfir heimilinu. Býst næstum við að heyra jólakveðjur ef ég kveiki á útvarpinu...

Foreldrunum mínum seinkaði fram úr öllu viti og þau eru ekki komin enn.

Best að skella í einn brauðrétt.

Kræst

Þegar maður byrjar að taka til, þá fyrst fer nú allt á hvolf. Öll sængurföt heimilisins eru strípuð úti að viðra sig. Ekkert er á sínum stað eftir ryksugun. Allt er semsagt orðið hreint og fínt, nema það sem sést.

Freigátan svaf í rimlarúmi í fyrsta skipti í nótt, var enda farin að vinna stórfelld skemmdarverk á vöggunni sem hún var með í láni. Ég er ekki frá því að hún hafi stækkað í nótt.

Og ég er búin að fá nýju gleraugun mín. Nú sé ég í gegnum holt og hæðir og fyrir horn. Það getur nú komið sér vel.

Og slatti af börnunum mínum frá Montpellier ætlar að mæta í skírn. Mikið ógurlega finnst mér það nú gaman. Ég hélt ég væri búin að týna þeim öllum.

Og, ég gleymdi að monta mig, þáttur sem ég leikstýrði, Kratavar, fer á einþáttungahátíð í Borgarleikhúsinu í maíbyrjun. Það verður nú stuð. Og sennilega fær Hugrún syss þá langþráðan draum uppfylltan og fær að passa.

Ætli sé mjög óviðeigandi...

...að láta fyrstu gestina í skírnarveislu bara byrja á að taka til og skúra? Nú væri aldeilis lag að fara að gera eitthvað svoleiðis. Freigátan sofandi. Rannsóknarskipið sömuleiðis. Smábáturinn ekki kominn úr skólanum og huxanlega farinn að leika við einhvern. En ég sit bara og blogga. Í haug af ófrágengnum þvotti, í óryksuguðum sófa og með fæturna á óskúraða gólfinu. Þetta er ekki fallegt afspurnar.

Annars er ég líka með fréttir að handan. Fékk smáskilaboð frá henni Svandísi handan Atlantsála á afmælinu mínu. (Hún hefur sko verið horfin um hríð.) Sagði hún enga ástæðu til áhyggna, hún kæmist bara sjaldan á veraldarvefinn þessa dagana. Þau skötuhjúin væru að fara að skila franska húsinu þann 20. þessa mánaðar, fengju hús í London í maíbyrjun og hún stendur því í stórskemmtilegum millilandaflutningaundirbúningi þessa dagana, bandólétt.

Jæjah, best að fara að gera eitthvað. Einntveirogfimm!

KALLLLT!

Í dag eiga margir bágt. T.d. allir sem þurfa að vera úti, eða fara þangað einhverra erinda. Sem og systir mín sem er að reyna að ná úr sér flensu í þessum manndrápskulda. Hins vegar eiga Bibbi og félagar óvenjugott að vera á Kúbu.

Svo er svo skrítið að það er alveg sama hvað ég tek mikið til, það ruslast alltaf strax til aftur. Er allavega að huxa um að nenna ekki að brjóta saman þvott strax, heldur láta fara vel um mig í sófanum, innan um allt draslið, hlusta á norðangarrann og lesa Narníubókina mína.

Ég segi það enn og aftur. Það er gott að vera í fæðingarorlofi.

Væri reyndar komin heim úr vinnunni þó ég væri það ekki.

Bara gott að vera svona almennur letingi.