Hugleiðingar á degi skepnunnar

Bubbi á afmæli.
Hann á nú alveg eitt og eitt gott lag.
En ég er ekki viss um að það sé gott að elska hann.

Mér er svo sama um Framsóknarflokkinn.

Í dag sóttum við um húsaleigubætur. Það er bara búið að standa til síðan í ágúst sl.
Og margt fleira á listanum kláraðist líka í dag, og er það vel.

Og ég er búin að panta mér tíma í róttæka afhárun höfuðs míns á fimmtudaxmorgun. Það er allt að detta af hvortsemer. Ég ætla að fá mér alveg ofurstutt hár.

Freigátan er búin að uppgötva að hún hefur nokkuð kraftmikla rödd, og getur framleitt með henni ótrúlegustu hljóð. Þessa dagana liggur hún löngum á gólfinu og skrækir eins og reiður máfur. Og í kvöld reyndi ég að byrla henni útrunninni þurrmjólk. Hún vildi hana ekki. Skiljanlega.

Annars er ég öll að drepast í mjöðmunum og bakinu og almennt bara öllum hjörum líkamans. Síðasti jógatíminn er á morgun og svo er planið að vera dugleg í sundinu fyrir norðan og reyna að komast í höfuðbeina- og spjaldhryggsleiðréttingu hjá honum Eymundi fyrir austan. Þar með er ég búin að "gera eitthvað í þessu" alveg hringinn í kringum landið. Svo er ég farin að finna einhverjar undarlegar perversjónir hjá mér í þá átt að spekúlera voða mikið í mataræði og enda örugglega sem einhver gulrótarsafadrekkandi, lífrænt ræktandi, holier than thou, jógaspíra. Sem ég hef einmitt gjarnan fyrirlitið svo innilega, í laumi.

Já, maður veit aldrei hvaða fyrirlitning á eftir að bíta mann í rassgatið.

Og hví ritræpan?
Tja, kannski af því að ég var að byrja að trappa niður geðlyfin?

Dauðans leti

Við erum búin að vera alveg fáránlega löt í dag. Sérstaklega miðað við að við gerðum lista yfir allt sem þarf að gerast áður en við förum í útlegð á föstudag. En þá er ferðinni heitið norður í Svarfaðardal, svo í Eyjafjörðinn, þá austur, og það er eiginlega ekki ætlunin að koma aftur fyrr en í byrjun ágúst. Þann fjórða ágúst, föstudag fyrir verslunarmannahelgi, ætla ég svo að byrja að vinna aftur. Já, sveimérþá, þetta er bara að verða búið. Og ég er ekki búin að neinu sem ég ætlaði að gera í fæðingarorlofinu. Djöfuls. En, ég kem þó til með að klára eitt leikrit. (Ætlaði reyndar að klára þrjú.)

Jæjajæja. Best að horfa á einn Angel áður en Smábátur kemur heim af ættarmótinu.

Gaman!

Í gær var afmælisdagur Magnúsar Grímssonar. Og Huldu Hákonar. Og Guðrúnar frá Lundi. Og ný Hugleixhefð fæddist. Minnisvarði um Magnús Grímsson var heimsóttur (sem er ekki ný hefð, heldur gömul) svo var farið í Álafosskvos, grillað og fráfarandi formaður leystur frá störfum með smávegis viðhöfn. Þar með er komin á hefð fyrir að halda stjórnarskiptagrill á afmælisdegi Guðrúnar frá Lundi. Þar mun einnig haug af kartöflusalati fórnað á altari heilagrar Tamöru, en hún ku vera nýr verndardýrlingur svangra og/eða áklósettþurfandi Hugleikara.

Undirrituð skrópaði hins vegar á djamm sem búið var að blása til á Keltikk Kross, í framhaldinu, í tilefni af afmæli hálfnöfnu minnar Jennýjar Láru. Ég nenni bara ekki að fara á pöbba nema hafa það að augnmiði að drekka allavega þrjá bjóra, og ég nenni helst ekki að drekka svo mikið á meðan ég er á geðlyfjum. En klárast nú sennilega bara í þessum mánuði, eða næsta. Og þá verður nú aldeilis hægt að...

Og gleðilega hvítasunnu. Það er bara skítaveður!

Viðburðir...

Í gærkvöldi duttu inn tveir af Mont-sonum mínum. Mikið ógurlega var nú gaman að sjá þá. Enda gaf ég þeim bjór og brennivín og sendi þá út á galeiðuna. Í morgun var ég svo smá fertug og fór í framhaldi af því út í bæ með Rannsóknarskipi og Freigátu og við redduðum engum smá helling. Í kvöld fór ég svo í leikhús. Lýsingin var góð.

En í fertuginu í morgun (sem er það sem Aðalsteinn Mont-sonur minn kallar það þegar ég hitti hina grindkvalina) gerðist það krúttlegasta sem nokkurn tíma hefur gerst á stofugólfinu mínu:



Á morgun er afmælisdagur Magnúsar Grímssonar.

Undarleg staða

er komin upp á heimilinu. Rannsóknarskip er sofandi (eftir þýðinganótt) Freigáta er sofandi úti á hlaði og verður væntanlega um sinn. Smábátur verður í skólanum um svipað sinn. Það er einfaldlega dauðaþögn á heimilinu og ég sé fram á alveg tvo tíma sem ég get nýtt til leikritunar án nokkurrar fyrirstöðu... Nema auðvtað þurfti ég að byrja á að eyða stundarkorni á bloggið.

En sem ég hlusta á þögnina er ég að fatta hvað við eigum geðveikt margar klukkur. Það bóxtaflega morar allt í tikktakki.

Og svo fattaði ég eitt.

Allir klúðra stundum.
En það sem menn gera næst skiptir þeim í tvo flokka.
Þá sem biðjast afsökunar og þá sem afsaka sig.

Þetta var heimspekj daxins.

Merkisviðburðir

Það bara rignir inn merkisviðburðunum. Í gær varð Freigátan til dæmis alveg gríðarlega stór, allt í einu, þegar hún var borin saman við hana Úlfhildi litlu Stefaníu.


Og þær voru alveg í stíl.

Nú getum við Nanna sko farið að fara í dúkkó!

Í dag fékk Freigáta sinn fyrsta graut. Þvert ofan í öll fyrirmæli um að börn eigi ekki að þurfa að borða neitt nema mjólk fyrstu sex mánuðina, þá var hún nú bara orðin dauðleið á mjólk og farið að þurfa eitthvað staðbetra. Og úr því varð hið skemmtilegasta sullumbull. Alfeiðingarnar urðu þær að við erum báðar með graut í hárinu.


Skemmtileg tilraun...


...en ég veit nú ekki hversu mikið fór niður í maga.

Dagur afmæla

Í dag á ég fjögurra kjörtímabila leikafmæli. Leikafmæli tel ég í kjörtímabilum og held aðeins upp á daginn eftir bæjarstjórnarkosningar, vegna þess að það var einmitt á þeim degi, 1990, sem ég mætti á mína fyrstu leikæfingu, sem stand-in gítarleikari í Sölku Völku fyrir ferð Leikfélax Fljótsdalshéraðs á leiklistarhátíð Bandalaxins í Hveragerði. Með alveg svakalegum afleiðingum sem enn sér ekki fyrir endann á. Á þessari hátíð í Hveragerði sá ég t.d. Hugleik í fyrsta sinn. Djöfull þóttu mér þau öll nú skrítin.

Í dag er líka fjögurra mánaða afmæli Freigátunnar. Af því tilefni birtum við nokkrar myndir af henni að gera ýmislegt bannað. Svo sem...

Að drekka kaffi:
Mmmm. Kaffi.

Í göngugrind:

Hvað er nú aftur síminn hjá ömmu?

Og í tilefni daxins í dag var henni troðið í kjól...

...sem hún var síðan snögg að gubba í eftir myndatöku.