Þá er aflokið
alveg hreint gífurlega menningarlegri helgi. Á föstudagsmorgun flaug ég til Reykjavíkur, mætti á réttum tíma í flugið í þetta skipti og hvaðeina. Eftir að hafa vesenast í bænum megnið af deginum hitti ég Skottu, þá Nönnu og lenti í samfloti við þær á opnun á femínistaviku niðri á Nýlistasafni þar sem við hittum Ástu. Þar var fjallað um sjálfsævisögur kvenna og lesið upp úr slatta af slíkum. Það var bara mjög gaman. Síðan var áfengi og smáréttir í boði Reykjavíkurborgar sem var ekki minna gaman.
Svo hitti ég unnusta minn og fór með honum í Hafnarfjörðinn, sem var náttúrulega mest gaman.

Á laugardag var ég síðan komin upp í Borgarleikhús um eitt þar sem ég og mínar kellur skyldum fá hálftíma á sviðinu sem við áttum svo að sýna á eftir kvöldmat, á stuttverkahátíðinni ógurlegu, "Margt smátt". Dagurinn fór síðan mikið í það að villast um ranghala Borgarleikhússins og hitta fullt af fólki sem maður hafði síðan allt of lítinn tíma til að tala við. Hátíðin sjálf hófst síðan klukkan 5, leikið til skiptis á litla sviði og nýja sviði og heppnaðist alveg frábærlega. Þarna kenndi ýmissa grasa, gott ef ekki bara allra grasanna, fullt af frumsömdu og ég veit ekki hvað. Svo misstum við náttúrulega af einhverju í kringum okkar þátt. Keeellingarnar mínar stóðu sig vel og voru sínu félagi til sóma. Þetta var sumsé allt hið besta mál.

Jæja, sunnudagur byrjaði á flugi (mætti aftur á réttum tíma, en missti á meðan af partýi á Bessastöðum sem haldið var fyrir stuttverkahátíðargesti). Fór svo að segja beint upp í Valaskjálf þegar ég kom í bæinn, og reyndi að gera eitthvað fleira heldur en að þvælast fyrir fram að frumsýningu á Gaukshreiðrinu klukkan 17.00. Hún heppnaðist alveg dandalavel, áhorfendur máttu vart vatni halda og leynigestur á meðal þeirra var "Billy" frá Húsavík, sem heitir öðru nafni Siggi Illuga. Þar vorum við semsé allt í einu og alveg óvænt komin með báða Túpílakabræður á svæðið, enda var Bandalagið sungið af gífurlegri innlifun í partýi. Partý var stutt og fallegt, enda sunnudagskvöld og Bromden höfðingi víst búinn að hella liðið á peruna kvöldið áður.

Svo hélt ég að ég gæti nú aldeilis tjillað í kvöld. En, nei, ritstjórnarfundur í Glettingi.

Mig dreymdi
ógurlega fallega í nótt. Ég fékk sumsé bónorð, ekki var nú alveg á hreinu frá hverjum, enda var ég eiginlega ekki ég, eins og gengur í svona aðstæðum. Allavega, ég var ógurlega kát þegar ég vaknaði og hélt þetta hlyti nú að vera fyrir einhverju alveg sultugóðu og óð beint í draumaráðningabókina.
Neinei. Að dreyma bónorð er víst fyrir annaðhvort aukinni ábyrgð eða framhjáhaldi. Hmmmp...

Draumar eru semsagt tómt rugl.

Í kvöld
verður næstsíðasta skipti sem geðsjúklingarnir mínir hittast, fyrir augliti Freuds, án þess að hafa áhorfendur. Ég vona ógurlega mikið að hljóðkerfi og eitt og annað smávegis sé komið í lag og að Charles Ross sé aftur búinn að taka upp tónlistina í staðinn fyrir teipið sem kindin át.

Keeellingarnar mínar
sem ég er að fara með í Borgó um helgina eru líka að verða færar í flestan sjó og verða flottari og fyndnari með hverri æfingu. Þetta verður vonandi alltsaman dandalagott, nema hvað ég missi af kaffi og kökum hjá forsetanum á sunnudag, vegna frumsýningar hérna megin.
Það verður víst ekki á allt kosið í þessu lífi.

Jæja, kæru vinir, nær og fjær, til sjávar og sveita,
þá er liðin hin hefðbundna "síðastahlegi fyrir frumsýningu" með tilheyrandi taugadrullu og langdvölum í Valaskjálf. Á fyrstu árum bakteríunnar notaði ég ævinlega þennan tíma í að endurtaka með sjálfri mér "aldrei aftur" í ýmsum tóntegundum. Nú orðið veit ég betur en að reyna að ljúga því að sjálfri mér, en er í staðinn farin að segja "næst ætla ég BARA að leika"... sem er trúlega BARA önnur sjálfsblekking.
Næsta helgi verður hins vegar alveg þrusu skemmtileg. Generalprufa á Gaukshreiðrinu er á fimmtudagskvöld, á föstudagsmorgun fer ég síðan í bæinn, á Bandalagið, nemendaskrá og fleiri fantaskemmtilega staði. Föstudags eftirmiðdagur og kvöld fer síðan væntanlega í að rifja upp hvernig kallinn minn lítur út, nema ég drífi þann hinn sama á frumsýningu hjá Stúdentaleikhúsinu, sem væri svosem ekki leiðinlegt. Á laugardegi kemur svo að tilgangi ferðarinnar, Örleikritahátíð í Borgarleikhúsinu. Þar ætla ég að vera leikkonunum mínum fræknu í "Sambekkingar" til halds og trausts. Hátíðin hefst klukkan 17.00 og stendur fram á kvöld. Miðapantanir held ég að séu í Borgó, annars eru örugglega upplýsingar um það hér.
Þar með er þessi ógurlega leikhúshelgi aldeilis ekki búin, á sunnudagsmorgni flýg ég aftur heim í heiðardalinn og spæni væntanlega tiltölulega beint upp í Valaskjálf hvar Gaukshreiðrið verður frumsýnt klukkann 17.00 þann dag. Svo verður standandi gleði fram eftir kvöldi.

Fréttir dagsins af veraldarvefnum eru annars þær helstar að hún Svandís mín sem ég gerði þá fíflsku að skilja eftir úti í Montpellier er aftur komin í samband við umheiminn og er það fantavel. Það dregur allavega úr líkum á því að maðurinn sem ég kynnti hana fyrir sé klikkaður hjólsagarmorðingi og búinn að grafa hana úti í garði. (Hihi. Vill til að hann Jonathan skilur ekki baun í íslensku þannig að um hann get ég bullað hverju sem ég sýnist.)
Hef annars stundum verð að hálfspá í að blogga líka á ensku fyrir úttlendingapakkið sem ég þekki... ég held bara að það sé ekki hálf glæta að ég nenni því.

Rokk on!

Kúlt!


You are Form 0, Phoenix: The Eternal.

"And The Phoenix's cycle had reached
zenith, so he consumed himself in fire. He
emerged from his own ashes, to be forever
immortal."

Some examples of the Phoenix Form are Quetzalcoatl
(Aztec), Shiva (Indian), and Ra-Atum
(Egyptian).
The Phoenix is associated with the concept of life,
the number 0, and the element of fire.
His sign is the eclipsed sun.

As a member of Form 0, you are a determined
individual. You tend to keep your sense of
optomism, even through tough times and have a
positive outlook on most situations. You have
a way of looking at going through life as a
journey that you can constantly learn from.
Phoenixes are the best friends to have because
they cheer people up easily.


Which Mythological Form Are You?
brought to you by Quizilla

Plögg
Eins og hún Berglind minntist á í kommenti hérna einhversstaðar þá fórum við að sjá fantagóða leiksýningu fyrir stuttu. Kontrabassinn hjá Leikfélagi Hafnarfjarðar er sumsé á fjölunum í Hafnarfjarðarleikhúsinu þessa dagana, þó svo að það sé nú hálfgerð leynisýning þar sem PR dæmið klikkaði víst eitthvað aðeins hjá þeim.
Allavega, hér er dómur Harðar Sigurðarsonar um sýninguna, hér er viðtal við aðstandendur, næsta sýning er á laugardagskvöldið og hér eru miðapantanasímar og nánari upplýsingar.
Drífa sig nú!

Auglýsi eftir
fleiri klukkutímum í sólarhringinn. Ef einhver þarf að drepa tíma í þessari viku eða næstu er hann vinsamlegast beðinn að gera það ekki, heldur senda hann hingað.
Er sest að í leikmyndinni og um það bil að verða jafn þrifin og... ákveðinn einstaklingur sem hefur stundum smíðað leikmyndir og gleymt að fara í bað...

Egilsstaðir eru að verða menningarpleis hið mesta.

Ég komst að þessari niðurstöðu á mjög áþreifanlegan hátt þegar ég rumskaði eitthvað á aðfaranótt laugardags (eins og gengur) við mikinn söng og gleðilæti á götum úti (eins og gerist jú stundum þegar er ball sem ég er ekki á). Til flutnings einhvers staðar var tekið lagið Vegbúinn (sem er ekki óalgengt þegar menn hafa drukkið af söngvatni) nema í þessu tilfelli var hann fluttur af hástemmdri barítónrödd með óperutilþrifum! Semsagt, hámenning svæðisins er farin að flæða yfir í eftirballafyllerí, hvað þá annað.
Næst verða menn líklega farnir að gera skúlptúra í partýum og böll í Valaskjálf verða kóreugraferuð í ballettstíl!

Leikfélagið hafði hins vegar endaskipti á þessu um helgina, menn brugðu sér í skítagallana, ljósameistari vor koma í heimsókn að sunnan og svo var byggð leikmynd. Eftir að hafa smoðið og ljósað eins og vindurinn alla helgina renndum við okkur á rassinum í gegnum allt heila klabbið í gærkvöldi með ljósum eftir því sem hægt var.
Það er ýmislegt komið... og fullt eftir... eins og gengur. Hálfur mánuður til stefnu og nú förum við líka að komast að því hvort við fáum að fara með okkar ágæta örleikrit á hátíðina í borgarleikhúsinu þann 25. Svo verður Gaukshreiðrið frumsýnt þann 26. og eftir það geta menn farið að eiga líf aftur.

Ég er að slást við að reyna að setja aftur inn hjá mér kommentakerfi. Kannski virkar það núna...