Mikið er annars gott þegar manni alls óskyldir menn taka upp á því að fylla mann skepnulegri og skilyrðislausri vellíðan.
Hannes Hólmsteinn bjargaði jólunum mínum með hálfvitalegum ritstuldi. Hrafn Gunnlaugsson áramótunum með verstu mynd sem gerð hefur verið.
Eins og stærðfræðikennarinn minn úr grunnskóla (sem gengur þessa dagana undir nafninu McMurphy) sagði þegar hann var að reyna að útskýra fyrir okkur hvers vegna plústala kemur út þegar maður margfaldar tvær mínustölur:
Þegar eitthvað vont kemur fyrir vondan mann, þá er það gott.
8.1.04
Nokkrir hlutir sem koma beint frá Guði:
- ADSL tengingar
- Kaffi
- Yop og fois gras
- Árið 2005
Þetta síðasta þarfnask e.t.v. útskýringar.
Við faðir minn gerðumst ógurlega forspá um áramótin og bulluðum því upp úr okkur í einhverjum ræðuspuna yfir freyðivíninu að 2004 verðu heldur dauft og tilbreytingalítið ár, enda slétt tala og óspennandi. Ekkert slæmt, en heldur ekkert viðburðaríkt. Hins vegar höfum við trú á því að 2005 verði stórskemmtilegt og klikkað. (Ég sé ekkert því til fyrirstöðu, ég veit um eitt sem verður 2005 en það er leiklistarhátíð á vegum Bandalaxins. Só far só gúd.)
En auðvitað er alltaf mest gaman á prímtöluárum!
Ég finn fyrir tímamismun í Reykjavík og finnst dagurinn vera hrikalega seinn á lappir hérna! Grrrr!
- ADSL tengingar
- Kaffi
- Yop og fois gras
- Árið 2005
Þetta síðasta þarfnask e.t.v. útskýringar.
Við faðir minn gerðumst ógurlega forspá um áramótin og bulluðum því upp úr okkur í einhverjum ræðuspuna yfir freyðivíninu að 2004 verðu heldur dauft og tilbreytingalítið ár, enda slétt tala og óspennandi. Ekkert slæmt, en heldur ekkert viðburðaríkt. Hins vegar höfum við trú á því að 2005 verði stórskemmtilegt og klikkað. (Ég sé ekkert því til fyrirstöðu, ég veit um eitt sem verður 2005 en það er leiklistarhátíð á vegum Bandalaxins. Só far só gúd.)
En auðvitað er alltaf mest gaman á prímtöluárum!
Ég finn fyrir tímamismun í Reykjavík og finnst dagurinn vera hrikalega seinn á lappir hérna! Grrrr!
7.1.04
Framhaldssagan um handrukkarana...
Í ljós kom að einhver ólifnaður hafði verið í gangi í kjallaraherberginu sem Ásta leigir út. (Semsagt, ekki víst að blessaðir drengirnir hafi farið húsavillt eftir alltsaman.) Allavega, í framhaldi af því er leigjandinn úr kjallaranum að flytja út í byrjun febrúar og Ásta er að leita að nýjum leigjanda. Nú verða gerðar kröfur um ýmsa mannkosti.
Á öðrum stað á veraldarvefnum sá ég að hún var búin að setja niður nokkur grundvallaratriði, m.a. karlkyns, myndarlegur, handlaginn og kattelskandi og ekki dópisti að neinu leyti. Svo þarf hann að vera mínímalisti og alveg til í að búa í kjallaraherbergi lennnnngi... (nema náttúrulega hann sé laumuríkur, Ásta geti gifst honum til fjár og hætt að leigja herbergið út.)
Enívon?
Ég er annars ennþá að reyna að koma einhverju skipulagi á líf mitt. Stórt skref var tekið í gærkvöldi þegar ég stríplaðist á náttfötunum á nýja heimilinu mínu í heilt kvöld. Það er ekki fyrr en það gerist sem maður fer að eiga heima á stað. Svo er ég búin að vera dugleg að skreppa á kaffihús með vinunum mínum, eins og hvert annað artífart 101 tilgerðargerpi. (Gott að vita hvaða þjóðfélagshópi maður tilheyrir.)
Ég man eiginlega allt sem ég þarf að vita í nýju/gömlu vinnunni minni þannig að það er bara rólegt. Einhverjir eru búnir að kíkja í kaffi til mín en þeir mættu alveg verða fleiri. Það eru frekar mikil rólegheit í gangi, leikfélög ekki farin að rífa sig upp eftir jólin og sollis.
Í ljós kom að einhver ólifnaður hafði verið í gangi í kjallaraherberginu sem Ásta leigir út. (Semsagt, ekki víst að blessaðir drengirnir hafi farið húsavillt eftir alltsaman.) Allavega, í framhaldi af því er leigjandinn úr kjallaranum að flytja út í byrjun febrúar og Ásta er að leita að nýjum leigjanda. Nú verða gerðar kröfur um ýmsa mannkosti.
Á öðrum stað á veraldarvefnum sá ég að hún var búin að setja niður nokkur grundvallaratriði, m.a. karlkyns, myndarlegur, handlaginn og kattelskandi og ekki dópisti að neinu leyti. Svo þarf hann að vera mínímalisti og alveg til í að búa í kjallaraherbergi lennnnngi... (nema náttúrulega hann sé laumuríkur, Ásta geti gifst honum til fjár og hætt að leigja herbergið út.)
Enívon?
Ég er annars ennþá að reyna að koma einhverju skipulagi á líf mitt. Stórt skref var tekið í gærkvöldi þegar ég stríplaðist á náttfötunum á nýja heimilinu mínu í heilt kvöld. Það er ekki fyrr en það gerist sem maður fer að eiga heima á stað. Svo er ég búin að vera dugleg að skreppa á kaffihús með vinunum mínum, eins og hvert annað artífart 101 tilgerðargerpi. (Gott að vita hvaða þjóðfélagshópi maður tilheyrir.)
Ég man eiginlega allt sem ég þarf að vita í nýju/gömlu vinnunni minni þannig að það er bara rólegt. Einhverjir eru búnir að kíkja í kaffi til mín en þeir mættu alveg verða fleiri. Það eru frekar mikil rólegheit í gangi, leikfélög ekki farin að rífa sig upp eftir jólin og sollis.
6.1.04
2.1.04
Hvílíkt velkom!
Ég er sumsé flutt til Reykjavíkur. Ég er farin að halda að það hafi verið misráðið.
Í fyrsta lagi. Það eru nýbúin að vera áramót þannig að unnusti minn var morgunfúll og geðvondur þegar hann þurfti að sækja mig á flugvöllinn fyrir hádegi og mátti þar að auki ekkert vera að því að tala við mig í dag sökum áramótaheita. (Mér var trúlega nær að gera ekki svona mikið grín að því hvað hann væri feitur og mikill alkóhólisti... allt þetta ár ætla ég að halda mér saman.)
Svo. Við Ásta vorum búnar að dudda við að gera íbúðina okkar sæta (og stærri...) í dag fara með mig í Kringluna til að láta mig venjast stórborginni.
Ég var ekki nema rétt byrjuð að rifja upp hversu veraldarvön ég var hérna í eina tíð, þegar dyrabjöllunni var hringt. Ásta svaraði ekki í dyrasímann heldur bara ýtti á takkann, eins og menn gera. Við vorum harla glaðar og héldum að nú værum við heldur betur að fá óvænta heimsókn. En, nei. Áður en við vissum hvaðan á okkur stóð veðrið stóðu tveir menn inni í gangi, snardópaðir, og þóttust eiga að handrukka okkur. Við urðum eiginlega harla skelkaðar og fórum í fúlustu alvöru ekki að geta gert grín að þessu fyrir alvöru fyrr en núna, fullum klukkutíma síðar.
Málum lyktaði allavega þannig að við sögðum þeim bara að fara, og það gerðu þeir. Guðmávita hversvegna, vegna þess að þeir voru alvarlega rugglaðir og hefðu getað tekið okkur í bakaríið á svipstundu.
Núna erum við að reyna að ná okkur niður yfir rauðvíni og ædoli. Ég væri alvarlega að huxa um að taka næstu flugvél heim í sveitina ef ekki væri fyrir Hugleik, blessað Bandalagið og ADSL.
Skál!
Ég er sumsé flutt til Reykjavíkur. Ég er farin að halda að það hafi verið misráðið.
Í fyrsta lagi. Það eru nýbúin að vera áramót þannig að unnusti minn var morgunfúll og geðvondur þegar hann þurfti að sækja mig á flugvöllinn fyrir hádegi og mátti þar að auki ekkert vera að því að tala við mig í dag sökum áramótaheita. (Mér var trúlega nær að gera ekki svona mikið grín að því hvað hann væri feitur og mikill alkóhólisti... allt þetta ár ætla ég að halda mér saman.)
Svo. Við Ásta vorum búnar að dudda við að gera íbúðina okkar sæta (og stærri...) í dag fara með mig í Kringluna til að láta mig venjast stórborginni.
Ég var ekki nema rétt byrjuð að rifja upp hversu veraldarvön ég var hérna í eina tíð, þegar dyrabjöllunni var hringt. Ásta svaraði ekki í dyrasímann heldur bara ýtti á takkann, eins og menn gera. Við vorum harla glaðar og héldum að nú værum við heldur betur að fá óvænta heimsókn. En, nei. Áður en við vissum hvaðan á okkur stóð veðrið stóðu tveir menn inni í gangi, snardópaðir, og þóttust eiga að handrukka okkur. Við urðum eiginlega harla skelkaðar og fórum í fúlustu alvöru ekki að geta gert grín að þessu fyrir alvöru fyrr en núna, fullum klukkutíma síðar.
Málum lyktaði allavega þannig að við sögðum þeim bara að fara, og það gerðu þeir. Guðmávita hversvegna, vegna þess að þeir voru alvarlega rugglaðir og hefðu getað tekið okkur í bakaríið á svipstundu.
Núna erum við að reyna að ná okkur niður yfir rauðvíni og ædoli. Ég væri alvarlega að huxa um að taka næstu flugvél heim í sveitina ef ekki væri fyrir Hugleik, blessað Bandalagið og ADSL.
Skál!
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)