Hor og hitt

Rannsóknarskip og Freigáta liggja enn í slipp, hvort um annað þvert, með hor niður á höku og hóstandi eins og berklasjúklingar.

Frökenin var samt nógu hress til að byrja að labba í gær!

Vaaaaá!

Núna að nýliðnum fyrstu jólunum sínum er Freigátan full aðdáunar á öllu sem hún sér. Vaaaaá, er uppáhaldsorð. Enda heyrir maður það nú oft þegar maður er orðinn svona sætur:

Vaaaaaá!

Karma

Ef maður fer og eyðir allt of miklum peningum á útsölum í Kringlunni í föt sem mann í mesta lagi "vantar" og fer síðan í matarboð um kvöldið sem endar með dúndrandi fylleríi, þá kemur nú sko Alheimurinn og refsar manni.

Alheimurinn beit mig í fótinn á laugardagskvöld svo ég er hálffarlama eftir og dreifði síðan drepsótt yfir heimilið. Rannsóknarskip og Freigáta eru bæði fárveik og ég haltra á um á annarri og reyni að sinna þeim. Smábátur virðist, 7 9 13, ætla að sleppa.

Uj.

Annars var hroðalega gaman í umræddu matarboði. Takk fyrir okkur, Hjörvar og co. Fórum líka í tveggja ára afmæli í gær, svona 10 mínútum áður en drepsóttir tóku völdin. Eins gott. Þá þurfum við kannski ekkert að borða meira í vikunni.

Grímuböll?

Er orðið leiðinlegt í partíum?
Er fólkið sem þú þekkir orðið svo boríng að það þarf að láta það klæða sig upp í einhverja fáránlega búninga til að þola samkvæmi með því?
Helst láta það þykjast algjörlega vera eitthvað annað en það er?
Kannski hafa samkvæmisleiki líka, svo menn þurfi nú örugglega ekki að tala saman?

Þá er kominn tími til að fá sér nýja vini.

Nýtt ár

Ég er áramótabarn.
Sem þýðir ekki að ég eigi afmæli á áramótum, heldur í sama skilningi og að þeir sem halda mikið upp á jólin séu jólabörn. Ég er sumsé alltaf í miklu stuði eftir áramót. Ég held ég setji mér svosem ekki neitt sérstök "bein" áramótaheit. En samt fer alltaf í gang um áramót einhver samantekt og uppstokkun í hausnum á mér.

Í upphafi árs er ég því ávallt gagntekin að allskonar hugmyndum fyrirætlnunum og tilfinningu fyrir nýju upphafi með hreint borð. (Og ef ég hef nennt að taka almennilega til á skrifborðinu mínu fyrir jólin er það líka rétt í bóxtaflegri merkingu.)

Klúður síðasta árs eru liðin og enn hefur ekkert nýtt klúður fæðst á þessu ári. Það er voða góð tilfinning.

Sem endranær er ég með heilan haug af hugmyndum um allskyns sem mig langar að gera á þessu nýbyrjaða ári. Bæði í vinnunni, heima hjá mér, á ritvellinum og í leikhúsinu. En til þess að eitthvað af því komist á koppinn þarf ég tvímælalaust að gera eitt.
Það er að nýta tímann betur. Ég fattaði nefnilega allt í einu að skipulagið hefur orðið fyrir áfalli á næstliðnum árum.

Auðvitað er það talsverð breyting að vera allt í einu kominn með fjögurra manna fjölskyldu. Þurfa á hverjum degi að vita hvað er í kvöldmatinn og passa að alltaf séu til bleyjur, skólanesti og hrein föt á fjóra. Þó svo að maður sé að þessu öllu í samvinnu við eiginmanninn. (Og að vera í slíku samstarfi er vissulega önnur róttæk breyting.) Það er þetta með að geta aldrei klárað neitt. Í svona fjölskylduumhverfi, sérstaklega með smábarn í spilinu, breytast nefnilega áætlanir á hverjum degi. Það getur teygst úr smávægilegustu verkefnum út í hið óendanlega. Og það þýðir ekkert að ætla að setjast niður að skrifa þegar maður eru búinn að öllu hinu. Þá gerist það aldrei.

En ég held ég sé að verða búin að læra á þetta. Í staðinn fyrir að sitja einhversstaðar skjálfandi af kvíðaröskun yfir öllu sem eftir er að gera, aftur og aftur út í það óendanlega, þarf bara að vinna aðeins hraðar. Taka meðvitaða ákvörðum um hvað má verða eftir. Svosem eins og þegar var vítlaust að gera á Lækjarbrekku í gamladaga. Þá var enginn endir á því hvað maður gat hlaupið hratt til að geta kannski fengið sér smók einhvern tíma fyrir klukkan ellefu. Þetta er sama dæmið. Nema bara alltaf, og í staðinn fyrir smók kemur skrif eða sjónvarpsgláp. Byrjaði í gær og á morgun. Tók til á undraverðum hraða þegar við komum að norðan og í morgun náði ég að gera helling áður en ég fór í vinnuna. Svo er það bara að halda áfram svona.

Það er sumsé margt á prjónunum fyrir árið og framtíðina.
Og ég hlakka mikið til.

Árið 2006

Þá er það pistillinn.

Það bar helst til tíðinda að á árinu eignaðist ég barn (28. janúar), gifti mig (þann 8. apríl og skírði barnið Gyðu í leiðinni) og keypti mér íbúð (í október, flutti inn í nóvember). Hafa þetta allt verið mestu hamingju viðburðir (ja, nema kannski fæðing og flutningar, svona rétt á meðan.) Var í fæðingarorlofi alveg fram í ágúst en náði samt ekki að gera helminginn af því sem ég ætlaði að gera í því. Saumaði gardínur fyrir jólin, en bakaði bara eina sort. Gerði sem sagt allt það mikilvægasta sem hægt er að gera í einka- og fjölskyldulífinu á einu ári. Ekki nema von að maður sé svolítið sybbin.

Allavega, fjölskyldan sem nú telur fjóra einstaklinga hefur hafið búsetu á Ránargötunni við mikinn fögnuð allra viðstaddra. Segir mér svo hugur um að þar verði taumlaus hamingja ríkjandi á næstunni. Allir eru kátir, glaðir, hraustir og horfa með óskemmandi bjartsýni til framtíðar.

Hvað fleira?

Já, ég skrifaði leikrit fyrir Leikfélag Fljótsdalshéraðs. Það var sýnt í nóvember. Og sýndist sitt hverjum.
Skrauf líka nokkra einþáttunga. Einn var sýndur í októberprógrammi Hugleix. Sýndist mér vel.
Einnig var frumfluttur við sama tækifæri fyrsti einþáttungur Rannsóknarskips og Smábátur þreytti frumraun sína sem Hugleikari. Sjálf leikstýrði ég einhverjum tveimur einþáttungum, og það var gaman. Og fyrirliggjandi er allur heimurinn.

Nú ætlum við að eyða áramótum á Egilsstöðum. Erum búin að vera á ættaróðali Rannsóknarskips fyrir norðan í góðu yfirlæti, verðum hér til annars janúars og förum þá aftur norðurum, sækjum Smábát í föðurhús sín, og heim. Svo, hér hef ég um 3 daga til að hitta allar vinkonurnar og skoða alla nýlega fædda afkomendur þeirra, sem og hitta ömmur, frænkur, og allra handa skyldmenni til að sína litlu Freigátuna, þannig að ekki er til setu boðið.

Gleðilegt nýtt ár og takk fyrir það gamla.

Jólakort ársins

Með þökk fyrir allt gott á árinu.
Sigga Lára, Árni, Róbert og Gyða