1.2.10

Föst tök

Kominn febrúar bara.

Sjitt hvað þarf að fara að taka margt föstum tökum. Megrunin hefur til dæmis staðið algjörlega í stað síðan um jól. Og örugglega ekki gengið sérstaklega vel í tvöfalda barnaafmælinu um helgina. Þrátt fyrir 10 kílómetra hlaup í gærmorgun.

En nú er kökusukk jóla og barnaafmæla á enda og best að taka til óspilltra málanna. Takmark mánaðarins febrúar: Að fara niður fyrir 70 kíló. Þó ekki sé nema niður í 69 og hálft. Til þess þarf að nenna að hreyfa sig og éta minna og hollara. Best að panta sér Herbalifedót í dag.

Já, við afmæluðum litlu börnin um helgina. Þá er bara eftir afmælisdagur Hraðbátsins, en hann er á miðvikudaginn. Þar með lýkur afmælisvikunni ógurlegu, þetta árið. Afmælin voru ljómandi skemmtileg og heppnuðust afgerandi vel. Rannsóknarskip er enn dáleiddur úr hamingju yfir að Hraðbátur skuli hafa eignast Liverpool-náttföt. Ég efast um að ég fái nokkurn tíma að þvo þau, einu sinni. Þau verða bara höfð í stöðugri notkun. Enda er sá stutti búinn að læra að steyta hnefann upp í loftið og hrópa: Liverpool! Af allri innlifun hjartans. Þá fannst Freigátunni kominn tími til að jafna í liðunum og sagði mér, í óspurðum fréttum, að hún ætlaði þá bara að halda með Everton með mér.

Helst vil ég líka klára orðræðigreiningarritgerðina mína í þessari viku. Allavega svona nokkurn veginn. Til þess þarf að nenna að vinna í vinnunni. Hmmmm.

Annars er nú alltaf hressandi þegar það er farið að birta bara svona um 10-leytið.

Sá leiksýningu um helgina. Munaðarlaus. Ljómandi gott stykki og flott vinna hjá krökkunum. Liggur við að það heyri til undantekninga að maður sjái leikrit sem eru bara svona "venjulega" unnin. Eftir einhvern einn. Ekkert dívæs eða dót. Bara... leikrit. Hressandi. Sérstaklega þegar þau eru góð.

Smábátur kemur frá norðrinu í dag. Upphefjast þá mikil venjulegheit fram að norðurferð fjölskyldunnar í vetrarfríi, 17. - 21. febrúar.

Alltaf frekar gaman að svoleiðis.

27.1.10

Bara Eitt Barn

Þegar maður eignast 3 börn á 2 og 1/2 ári fær maður sjaldan að prófa þann lúxus að eiga bara eitt barn í heilan dag. Og yngri börnin tvö fá næstum aldrei að hafa neitt eða neinn í friði fyrir hvoru öðru. Nema kannski helst ef þau eru veik. Og þá er skemmtanalífinu takmörk sett. En á meðan þau eru á sitthvorum leikskólanum kemur þetta fyrir.

Aðskildir starfsdagar, nefnilega.

Og svo skemmtilega vildi til að Freigátuleikskóli var með starfsdag einmitt í dag, daginn fyrir afmælið hennar. Gert var mikið plan. Um leið og við nenntum að klæða okkur (sem var ekki mjög snemma) drifum við okkur niður í bæ og tókum strætó í Kringluna. Hvers vegna strætó? Það er svo gríðarlega mikið sport. Freigátan hafði mikinn áhuga á fólkinu sem kom og fór og stundum komu athugasemdir. Sem betur fór var konan sem sat fyrir framan okkur nýfarin út úr vagninum þegar barnið sagði, stundarhátt: "Þessi kona var nú ekkert mjög falleg!"

Í kringlunni krúsuðum við búðir af miklum móð. Keyptum afmælisgjafir handa Hraðbátnum, sem á afmæli eftir viku, og ungu dömunni sjálfri, sem var ekkert mál að gera þó hún væri með þar sem hún var alltaf að skoða eitthvað annað. Hún fékk líka slatta af fötum. Sem veitti ekki af. Aðallega tvennar tuskubuxur með breiðri teygju, en daman er með afar krónískan rótararass. Svo fékk hún húfu og vettlinga sem hún varð ástfangin af í Next.

Svo keyptum við bökunarvörur. Aðallega í Kalla kanínuköku.

Þá vorum við orðnar klifjaðar og bankareikningurinn orðinn talsvert léttari og fengum okkur ís (hún) og cappuchino (ég) áður en við fórum heim. Tókum strætó alla leið heim sem þýddi að við tókum 14 næstum á milli endastöðva og vorum lennnngi að. En það var nú í lagi. Nóg að spjalla og yndisleg hverfi að keyra um. (Ég ætla á fasteignavefinn og skoða póstnúmer 104 og 108 í kvöld.)

Þegar við komum heim bökuðum við tvær kökur. Og gaman var nú það.

En það besta af öllu var að geta eytt óendanlega miklum tíma í að spjalla bara við litla miðjubarnið. Það verður að viðurkennast að stóri og litli eru ansi góðir í að ná af henni athyglinni, sérstaklega þarf hún oft að víkja fyrir þeim litla. Nú höfðum við óendanlega mikinn tíma til að spjalla, syngja á almannafæri, taka góðan tíma í að skoða allt sem henni datt í hug og spjalla meira. Hún er á "af hverju"-aldrinum. Það gengur á með spurningaregni allan daginn ef hún fær færi á því. Svo sagði hún mér nokkrar sögur. Hún gerir líka miiiikið af því. (Uppáhaldssagan mín er ennþá sagan um kúkana sem fóru saman í frí í kúkaflugvélinni og fóru til kúka-Egilsstaða.)

Unga skáldkonan verður 4 ára á morgun.
Ég myndi setja inn mynd af henni, en, því miður, tölvan með öllum myndunum er í hvíldarinnlögn hjá Apple.is.

26.1.10

Það sem böggar mig við þennan Ásbjörn...

Semsagt, þennan sem Helgi bakaði í Kastljósinu.
Semsagt, sem borgaði sér arð úr fyrirtæki með neikvætt eigið fé.
Semsagt, sem meira að segja ég, sem hef ekki einu sinni áhuga á fyrirtækjarekstri, veit að má ekki.
Semsagt, sem segist ekki hafa vitað að hann mætti ekki borga sér arð úr fyrirtæki með neikvætt eigið fé.

Hann er eitt af þrennu.
a) Að segja satt og því næstum óleyfilega vitlaus. Og finnst hann eiga að fá fyrirgefningu glæpanna þar sem hann vissi ekki hvað hann gjörði, þegar hann fékk sér 20 milljónir sem hann mátti ekki taka.
b) Að ljúga og þess vegna alveg fáránlega óheiðarlegur og svo algjörlega siðfatlaður að honum finnst hann eiga að komast upp með það vegna þess að aðrir hafa gert verra.
c) Sitt lítið af hvoru.

Látum nú alveg vera að hann hafi skafið innanúr fyrirtækinu sínu peninga sem voru ekki til. Það er alveg rétt hjá honum. Þetta eru ekki peningar miðað við það sem er búið að stela frá þjóðfélaginu. Og hann stal þeim frá sjálfum sér.

En á þessi gaur að ákveða hvað á að gera við rannsóknarskýrsluna? Maður sem er annaðhvort alveg sauðvitlaus eða snaróheiðarlegur eða hvorutveggja?

Er það virkilega hæfasta fólkið sem hið háa Alþingi hefur uppá að bjóða?

25.1.10

Asnalegir niðurskurðið allsstaðar

Því meira sem ég hugsa um þetta, því asnalegra finnst mér það.

Ókei, það þarf að skera niður í heilbrigðis og menntakerfi. Hvaða vitglóru sjá menn í því að byrja á að skera lægstlaunuðustu (og mikilvægustu) "starfmenn á plani" eins og skólaliða og ræstingafólk, og senda það út í atvinnuleysið? Sama sparnaði væri alveg örugglega hægt að ná með því að saxa eitthvað á launin hjá toppum og millistjórnendum, sem btw voru þeir einu sem sáu einhverjar launahækkanir í "góðærinu".

("Ritstjóri" Morgunblaðsins setur hrunið innan gæsalappa, ég get hvorki haft hann sjálfan né "góðærið" utan þeirra.)

Kvikmyndagerð á undir högg að sækja. Allt sem heitir menningarmál. RÚV. Og allstaðar er byrjað að skrapa saman aurana á meðan krónunum er kastað sem aldrei fyrr.

RÚV.
Nú fíla ég Júróvísjón. En ég held að almennur skilningur myndi ríkja á því þó við tækjum ekki þátt, svona í blákreppunni. Allavega ekki með fokdýrri undankeppni í beinni. Mér finnst Spaugstofan líka skemmtileg. Og hafa gengið algjörlega í endurnýjun lífdaga við hrunið. En hún er líka alveg fokdýr. Og það sem meira er, mennirnir sem framleiða hana munu hreint ekki ganga atvinnulausir þó henni sé slaufað um óákveðinn tíma. Kastljósið er stundum ágætt. En stundum er það líka bara endurtekið stagl um það sem er nýbúið að vera í fréttunum. Þurfum við það 5 daga í viku? Og Útsvarið. Skemmtilegt. En er ekki séns að lifa án þess í smá tíma? Bara svona rétt þangað til við höfum efni á að halda það aftur? Og hvað með toppana 10 uppi í turni sem enginn veit hvað gera í vinnunni og eru með helminginn af hallanum í árslaun?

Ég held að við þurfum frekar fullmannaða fréttastofu, nægan fjölda þáttagerðarfólks og aukið svigrúm í ódýrari dagskrárgerð. Og svæðisútvörp, takk fyrir. Miðstýrðu fréttirnar eru höfuðborgarmiðaðar. Fólk þarf líka að fá fréttir af því hvað er að gerast í næsta nágrenni. Og morgunvaktina aftur á Rás 1, takk fyrir. Að KK ólöstuðum, hann má vera á öðrum tíma.

Bara tímaspursmál hvenær maður sækir um starfið hans Páls...

23.1.10

Rök

Þegar hin tæplega fjögurra ára Freigáta er hún farin að grípa til efnislegra mótmæla. Stundum, þegar hún er í of góðu skapi til að grípa til hinnar hefðbundnu grenjutaktíkur, segir hún með leikrænum tilþrifum: Þetta er ósanngjarnt!

Þegar hinum tæplega tveggja ára Hraðbáti misbýður ráðríki forfeðranna, og er í of góðu skapi fyrir hefðbundna grenjutaktík, þá grípur hann til mun einfaldari málflutnings. Hann segir, eins hátt og hann getur: JÚÚÚÚÚ!!!

Hinn 13 ára Smábátur hefur alltaf verið mjög góður í þöglum mótmælum hins sárþjáða unglingasvips. Og aðrir heimilismenn orðnir jafnflinkir í að leiða hann hjá sér.

Þetta verða stjórnmálamenn.

20.1.10

Mamma getur bara gert eitt í einu!

Segi ég stundum við börnin þegar verkbeiðnir berast úr öllum áttum og allt á helst að gerast samstundis.

Svo gleymi ég að segja þetta við sjálfa mig og reyni að gera allt í einu þar til ég verð geðveik úr geðvonsku.

19.1.10

Vald peninganna

Það er ekki hægt að "kjósa með fótunum".
Það er að segja, öllum sem ráða einhverju er sama hvar maður býr. Sérstaklega ef maður á enga peninga. En heimsyfirráð kýs maður hins vegar með peningunum sínum.

Er til dæmis allt í lagi að kaupa vörur sem framleiddar eru með barnaþrælkun, ef þær eru ódýrari? Og starfsfólkið í búðinni? Skiptir máli að það fái sæmilega borgað? Og eigandinn? Skiptir máli hvort hann virðist græða mikið eða lítið á búðinni? Hvort hann greiðir sjálfum sér bókhaldsupploginn arð á meðan hann heldur starfsmannakostnaði niðri með því að reka menn um leið og þeir eru búnir að vinna sig upp í sæmleg laun? Bara af því að það er ódýrara? Er í lagi að geyma peningana sína í banka sem mann grunar að sé í eigu glæpamanna, bjóði hann góð kjör?

Það hefur orðið leiðinlega augljóst nú eftir byltingu að fólkið sem við kjósum með atkvæðunum okkar ræður engu. Þeir sem eiga peningana (og þeir eru fáir) stjórna þjóðfélaginu og heiminum. Jón Ásgeir fær að halda öllum búðunum sínum. Bjögginn byggir gagnaver. Og enginn veit hverjir eiga endilega þessa banka eða hve mikið þeir hafa afskrifað af skuldum sjálfra sín. Og allt þetta lið er enn að eyða peningunum sem við við borgum með heilbrigðis og menntakerfinu um ófyrirsjáanlega framtíð. (Ísbjörg eða ekki. Hún er dropi í hafið við hliðina á grilljónunum sem fóru í bankana og "hurfu.")

Það er bara um eitt að ræða.
Svelta helvítin.
Hvað sem það kostar.

Já, og hætta svo að láta Icesave-kjaftæðið valda sundrung í þjóðfélaginu og leiða umræðuna frá því sem máli skiptir.

Byltingin lifi!