Tíkin – Heimilið – Menningin

Búin að vera að reyna að fylgjast með niðurstöðum prófkjöra, eftir því sem ég nenni. Geri mér enga grein fyrir hvort við erum að sjá breytingar. Veit bara að allir eru að fara á hausinn nema ríkukallarnir. Sem eru það vegna þess að þeir stálu öllum peningunum með reikningskúnstum og eignarhaldsfélögum. Og það er ólöglegt að anda á þá. Smart.

Við hér í míkrókosmós erum annars ekkert að finna fyrir kreppu. Hraðbáturinn kominn með þessa líka fínu eyrnabólgu (þá skrilljónstu í röðinni) og á að fara til háls- nef- og eyrnalæknis að skínandi nýja sýklalyfjakúr loknum. Dagurinn fór annars (fyrir utan skrepp til læknisins eftir morgunjógað) í hin ýmsu heimilisstörf auk þess sem flestir lögðu sig einhverntíma dagsins. Næs, bara. Enda síðasta helgin sem fjölskyldan er öll saman komin í bili. Rannsóknarskip og Smábátur brugðu sér síðan í kvikmyndahús í kvöld og sáu Ístvúdd.

Ég fór hins vegar í Borgarleikhúsið í gær og sá Milljarðamærina. Sem er eitt af uppáhalds leikritunum mínum, þ.e. af þeim sem ég hef lesið, en ég hef aldrei séð það á sviði. Ég var nokkuð ánægð með sýninguna nema hvað mér fannst menn missa sig aðeins í eitthvað artífissjal sjabb á búningum og leikmynd. Ef fólk er fátækt (sérstaklega sé texti sérlega nútímalegur) er alveg eðlilegt að það sé snjáð. Ef það kann ekki að þrífa sig erum við hins vegar komin á einhvers konar hæli. Og ef föt eru bara almennt rifin og tætt erum við komin talsvert aftur í tímann, aftur fyrir tíma nála og spotta. Lúkkið á milljarðamærinni og co. fannst mér flott. Og Sigrún Edda var frábær í sínu hlutverki, eins og reyndar bara allir, fannst mér. (Hlutverk reyndar mjög misbitastæð í þessu verki.) Örlaði reyndar á einhverju Hilmisklámi í hans síðustu útgöngu.

Þetta er skrifað með annað augað á alveg ööööömurlegri mynd. Mæli ekki með The Core.

Endureinkavæða bankana? Til hvers í andsk...?

Ég vil geta treyst því sem bankinn minn segir mér. Ég vil geta treyst honum fyrir peningunum mínum og til þess að veita mér ráðgjöf sem hefur mína hagsmuni í fyrirrúmi. Ég vil ekki að sá sem ég tala við hjá bankanum mínum hafi það að leiðarljósi hvernig hann eða yfirmaður hans geti grætt grilljónir í bónusa eða hvernig eigendur eða stjórnendur bankans geta notað peningana mína í enn eina glæsikerruna undir feita rassgatið á sér.
Ég vil að bankar séu opinberar stofnanir sem starfa í almannaþágu. Ekki spillingarapparöt sem frekjudallar og græðgispúkar geta skafið innanúr þangað til næfurþunn skurnin er ein eftir og hrynur svo í næstu golu á fjármálamarkaði.

Ég á ekki eitt einasta orð yfir því að menn skuli í fúlustu alvöru ætla að fara aftur út í þetta kjaftæði. Ef bankinn minn verður einkavæddur ætla ég með peningana mína annað.

Ég vil eiga ca. 1/320.000 í bankanum mínum.

Þeir sem vilja eiga banka eru of gráðugir til að þeim sé treystandi fyrir annarra manna peningum.

Fjölskyldufréttir

Á þrettán mánaða afmæli Hraðbátsins er rétt að taka örlitla pásu frá pólitíkinni og fjalla um það sem máli skiptir. Áðurnefndur Hraðbátur hefur tekið stórstígum framförum undanfarna daga og er nú farinn að rölta skemmri vegalengdir að eigin frumkvæði. Hann fór að standa og taka eitt og eitt skref um jólaleytið en er nú fyrst farinn að ganga svo heitið geti. Hann er hins vegar mesti klifruköttur og prílar upp á allt sem hann mögulega kemst. Og það er orðið ansi hættulega margt. Á meðfylgjandi mynd er hann við eina af sínum eftirlætisiðjum, að tæma pottaskápinn fyrir þakkláta móður sína.
Freigátan er líka hin brattasta. Öskudagurinn var haldinn hátíðlegur á dagvistunarstofnun hennar á dögunum og á meðfylgjandi mynd er hún í gervi Snabba úr múmínálfunum, ef það skyldi vefjast fyrir einhverjum.
Hún hefur mikið dálæti á sögninni að elska þessa dagana og tilkynnti mér í morgun að hún elskaði mömmu og pabba. En ekki bræður sína, var tekið sérstaklega fram. Nokkuð sem á líklega bara eftir að versna.

Smábátur tekur þátt í upplestrarkeppni 7. bekkinga í Vesturbæjarskóla þennan morguninn, reyndar stoppaður af kvefi. Rannsóknarskip fór að horfa á, enda er hann handónýtur til heimabrúks. Er með eitthvað ógurlegt hálsrígstengt skessuskot og hreyfir sig ekki án harmkvæla. Hvað þá að hann týni barnklumpinn upp úr gólfinu ef á þarf að halda. (Á pantað hjá lækni seinnipartinn.) En svo skemmtilega vill til að Móðurskip liggur kylliflöt í einhverri flensu og kemst hvorki lönd né strönd í vinnuna eða neitt. Er þess vegna bara að drattast á eftir stuttfót um húsið og reyna að bjarga honum úr lífshættu á ca. 5 mínútna fresti. En reyndar kemur fyrir að hann stoppar aðeins. Það kemur meira að segja fyrir að hægt er að gabba hann til að horfa aðeins á sjónvarpið. Meira en hægt var að segja um systur hans á sama aldri. Hún er ekki stoppuð ennþá.
Á afmælisveisludaginn voru gerðar nokkrar heiðarlegar tilraunir til að taka myndir af systkinunum öllum saman. Það er ekkert áhlaupaverk. Það er alltaf að minnsta kosti einn asnalegur á svipinn og oftar en ekki allir með rauð augu. En þetta er líklega sú skást heppnaða.

Sem sagt, allir meira og minna lasnir og illa sofnir (venju fremur þar sem Hraðbátur fékk jaxl númer 2 í nótt og Rannsóknarskip var allur á bröltinu að drepast í öxlinni), allt er í alveg endalausu drasli og ég er ekki einu sinni neitt hugsuð um að byrja á helv... lokaritgerðinni.
Er einhver til í að hringja á vælubíl?

Davíðsheilkenni Ingibjargar

Afdankaðir pólitíkusar virðast í venju fremur lélegu sambandi við veruleikann þessa dagana. Nú heldur Ingibjörg "þið-eruð-ekki-þjóðin" Sólrún að eina ástæðan fyrir því að hún ætti (hugsanlega kannski ef til vill) að hætta í pólitík sé sú heilsufarslega. Gerir sér enga grein fyrir því að pólitískt byrjaði hún að skíta á sig á Þingvöllum í hitteðfyrra og virðist ekki geta hætt. Þessi blaðamannafundur bar heilmikinn keim af sprengidags-Kastljósinu, þar sem þær stöllur virtust búa í einhverjum allt öðrum veruleika en ég. Málið snýst ekki um jafnréttisbaráttuna. Ekki um hvað Ingibjörg er að spekúlera í sínum persónulegu baráttum og síst um hvað þær tvær eru góðar vinkonur og halda að þær geti "unnið vel saman." Allavega er mér skííííítsama um það alltsaman. (Og ég er VÍST, fokkíng, þjóðin. 1/320.000-asti)

Og nú hrynur fylgið af Samfylkingunni.

Málið er það að ég held að meirihluti þjóðarinnar vilji að næsta ríkisstjórn verði vinstrisinnuð félagshyggjustjórn. Og Samfylkingin undir stjórn Jóhönnu Sigurðardóttur er vissulega félagshyggjuflokkur. Samfylking Ingibjargar Sólrúnar er hins vegar eiginhagsmunapotandi auðvaldsklíka sem gefur Sjálfstæðisflokki Davíðs Oddssonar ekkert eftir. Og væri trúandi til hvers sem er eftir kosningar. Til dæmis endurtekningu á Þingvallasamstarfinu með nýjum forystumönnum Sjalla! Eina von vinstri arms Samfylkingarinnar er að einhver rústi henni bæði í prófkjöri og formannskjöri.

Djöfull varð ég allt í einu svartsýn á þessar kosningar og framtíðina yfirhöfuð.
Best að halda áfram að krúsa húsnæðismarkaðinn í Kanada.

Hreint borð?

Þetta er engin frammistaða í blogginu. En ég hef eitthvað ferlega litla þörf fyrir að tjá mig. Geðlyf? Kannski hefur skrifmanían verið af tómri kvíðaröskun? Það væri nú verra. En, best að fara aðeins yfir stöðuna, eins og er svo vinsælt að þykjast gera í pólitíkinni.

Enginn veit hvað við skuldum eða hvort er yfirhöfuð kreppa. Einhver sagði "lúxuskreppa". Betur að satt væri.

Og Árni Matt segir af sér daginn áður en endanlega var staðfest að hann klúðraði yfir okkur hryðjuverkalögunum með einu asnalegu símtali. Þar fóru samsæriskenningar fyrrverandi seðlabankastjóra fyrir lítið. Allavega ÞÆR kenningar. Maðurinn er náttúrulega hafsjór.

Baugur á hausnum og Dabbi á atvinnuleysisskránni. Ætli fari þá ekki að verða friður fyrir karpinu í þeim félögum, bara?

Allavega finnst mér ágætt að vakna með þá tilfinningu að DO er ekki lengur í valdastöðu í samfélaginu heldur bara afdankaður þusari úti í bæ. Engin ástæða til að tala við hann í neinum fjölmiðli fyrr en kannski þegar hann gefur út endurminningar sínar. (Ekki ætla ég að reikna með að þessi gósentíð endist lengi, en er á meðan er.)

Alltént vaknaði ég í dag með einhverja tilfinningu fyrir því að hugsanlega væri hægt að byrja að taka til í rústunum af fjármálakerfinu. Mig langar nú reyndar mest að láta jarðýturnar jafna restina af því við jörðu og halda svo áfram með þjóðfélagið eins og það var áður en nokkur hafði heyrt orðin "fjármálakerfi" og "peningamarkaður".
En ég er nú líka afturhaldskommatittur.

Ég ætla að taka Davíð mér til fyrirmyndar

og lesa aðeins, tala við og hlusta á, þá sem eru sammála MÉR.
Ákveða um leið að allir hinir séu heilaþveginn og óuppdreginn glæpaskríll með óhreint mjöl hvar sem þeir geta troðið því og hluti af ógnarstóru samsæri gegn MÉR.

Þá þarf ég allavega ekki að eyða tímanum framar í að hlusta á þusið í þessari bráðum fyrrverandi bankastjórablók. Það fer illa í blóðþrýstinginn í mér.

Kundalini virkar

Er allavega með illvígar harðsperrur frá hnjám og upp í mitti. Einmitt á svæðinu sem gott væri að skryppi aðeins saman.

Mæti aftur gallhörð í fyrrramálið.

Annars er búið að boða þann sem ekki má nefna í Kastljósinu í kvöld.
Enda við hæfi að hafa sprengivörpur á eftir saltkjötogbaununum á sprengidaginn.

Svo getur alþjóð setið prumpandi undir ósköpunum.