Úr Dal Svarfaðar

Þar sem ég sá að hinn ágæti Varrius er náttúrulega af eigin sjálfánægju fullkomlega upptekinn af sínu eigins námskeiði fannst mér upplagt að bæta aðeins við, svona á meðan hárið á mér er að þorna eftir síðkvölds-gufuna. Hún var annars hins spaugilegasta, við sáum m.a. Ármann og Frosta stunda íslenska glímu á sundbrókunum í einni reykpásunni. Með Svarfdælsku fjöllin í baksýn hefði þetta orðið hið reffilegasta landkynningarplaggat, en að sjálfsögðu hafði enginn haft rænu á því að taka myndavélina með í gufu.
Sumsé. Hér hafa skipst á skin og skúrir, svona veðurfarslega séð, en allir verið með stanslitla sól í sinni. Á mínu námskeiði erum við að vinna með leikritin okkar. Það fer yfirhöfuð þannig fram að við hittumst eftir morgunleikfimi, látum hvert annað lesa fyrir okkur það sem við skrifuðum daginn áður og gagnrýnum hvert hjá öðru, mest uppbyggilega, og erum yfirleitt búin að því um fjögur. Þá er að skrifa fyrir næsta dag. Þetta gerir það að verkum að menn eru rólegir í næturlífinu í mínum hóp, sumir sitja með ritharðlífi við skriftir fram á nætur. Ég er hins vegar alls ekki í þeim hópi og er alltaf búin fyrir kvöldmat. Er komin með vonda samvisku og er að huxa um að fara að gera mér upp stíflur. Kannski hinir séu bara svona mikið að vanda sig...
Þetta hefur annars helst borið til tíðinda.
- Það er búið að fara einu sinni og taka ágæta brekku þar sem m.a. var hringt í Einar Þór á hans þrítugsafmæli, sungið og látið hóflega ófriðlega.
- Séra Þorgrímur á Grenjaðarstað var næstum búinn að reyna að drepa barnunga dóttur Karls Ágústs með því að kasta í hana lyklaborði, en ritstíflukast var meðal greina á Bandaleikum. Við erum búin að reyna að gera okkur í hugarlund viðbrögð manna á slysadeild hefði vesalings barnið þurft að fara þangað og útskýra hvað kom fyrir. "Það kom prestu og henti í mig lyklaborði" hljómar hreinlega ekki sannfærandi. Barnið beint á geðdeild.
Á morgun er síðan þjóðhátíð og þá vitum við ekki enn hvað gerist, það er allt leyndó. Á miðviku dag er óvissuferð, sem verður að hætti Júlla sem þýðir að þar er allt í óvissu líka. Síðan, kvöldvaka á fimmtudag, sýnishorn af námskeiðim á föstudagskvöld og lokakvöld á laugardag.
Sjitt, þetta er alveg að verða búið og hér sit ég og eyði tímanum í að gera Ástu öfundsjúka. Illa gert og heimskulegt.
Látum þar við sitja, fer út í tjals, reyki og fæ mér annan bjór, sé þar nokkur hræða á lífi.

Nú finnst mér gaman. Hér er mikið gaman og grín, stanslaust klám upp um alla veggi. Nánari upplýsingar um allt þar sem ég er á Varriusi.
Varð bara svona aðeins að tjá hamingju mína.

Var að handpikka mikiðergottað-vísur inn í útúrprentanlega tölvu þar sem þær náðust ekki út úr makkafangelsinu sínu með öðrum ráðum og ég get ómögulega farið í Svarfaðardalinn án þeirra. Þær eru orðnar FIMMTÁN! Og þvílíkur sori. Er alveg búin á sál og líkama. Verð trúlega ekki á ferðinni á neinu bloggi fyrr en annan sunnudag, nema andskotinn sé með í ráðum og ég komis í nettengingu (og nenni að nota hana) á skólanum.
Túdúllú.

Best að tjá sig.
Sérstaklega þar sem ég trúlega hvorki tími né nenni að sjá óperuna Dóna-Jón. Þá tjái ég mig bara um Rakstur. Það þótti mér ágæt sýning, svosem, allir leikarar stóðu sig vel, einkum og sérílagi Jóhann Sigurðarson og Gunnar Eyjólfsson (sem klikkar ekki nú frekar en undanfarin 60 ár eða svo.) Hins vegar fannst mér þetta leikrit vera hreinasta hörmung.
Það var sett inn í einhvern tímaramma í kringum 1969 og fyrstu tunglgönguna, en það kom svosem málin ekkert við. Virkaði eiginlega bara svona sem góður brandari svona inn á milli. Þar að auki gerðist ekkert á sviðinu, heldur var aðallega verið að tala um söguþráð sem átti sér stað annarsstaðar á einhverjum 40 árum sem á undan voru gengin. Sá söguþráður var þar að auki einstaklega lítið áhugaverður og meira og minna samansettur af frekar linkulegum "persónulegum harmleikjum" persónanna og snerust að mestu leyti um barneignir, eða ekki.
Það rifjaðist upp fyrir mér ágætis heilræði sem ég heyrði á einhverju námskeiðinu að ef menn hafa ekkert að segja þá eiga þeir ekki að vera að skrifa. Innihald verksins þarf að vera að einhverju leyti forvitnilegt. Annars voru persónur ágætlega teiknaðar frá hendi höfundar, að mörgu leyti, hins vegar vantaði talsvert kjöt á beinin og sumsstaðar jafnvel beinin sjálf.
Þaðvarnú það.
Nú er ég að reyna að muna eftir því hvað ég þarf að gera áður en ég fer í Svarfaðardalinn góða. Það gengur frekar illa, af því að ég er alltaf að gleyma öllu aftur og gleyma mér í mjög glepjandi tölvuleik.
Svo var ég að fá tölvupóst frá þvílíkt ástföngnum Ítala sem húkir uppi við Kárahnjúka, tárvotur af þrá, eftir að ég er búin að segja honum tvisvar að hann sé öjmingi. Þetta eru nú meiri masókistarnir. Eins og ég geti tildæmis verið þekkt fyrir að eiga mann sem heitir Negri að eftirnafni!?! (Sigga Negri... gengur ekki einu sinni sem listamannsnafn.)
Nú ætla ég að halda áfram að gleyma að pakka og einbeita mér að því að drepa skrímsli.
Blogga trúlega ekki meir fyrr en eftir uþb hálfan mánuð.

Merkilegt.
Síðustu fréttir af heilsufari voru ullu flestum meiri taugatitringi heldur en mér sjálfri. Eftir nokkra umhuxun held ég að það sé vegna þess að það er bara margt í lífinu sem mér finnst erfiðara að díla við heldur en einhver aulasjúkdómur sem átti kannski að hafa einhver áhrif einhvern tíma í framtíðinni, og þar að auki bara á skurnið, en ekki heilann. (Altsheimier. Það er skerí.)
Það sem mér finnst erfiðara í lífinu heldur en einhver huxanleg örkuml eru m.a.: Karlmenn, hálfkláraðar MA ritgerðir, barátta gegn framrás kapítalisma í vestrænu samfélagi, heimskulegar áætlanir um byggingu menningarhúss með áherslu á sviðslistir (á mannamáli leikhús) á Egilsstöðum þar sem planað er að hafa líka BÆJARSKRIFSTOFUR, svo fátt eitt sé nefnt.
Allt þetta þykja mér alvarlegri mál heldur en það hvort akkúrat þetta hérna pínulitla tannhjól í eilífiðinni ferðast um á fótum eða hjólum. Það þarf að sjá heiminn í stærra samfélagi en það.
Hins vegar var gífurlega skemmtilegt að sjá alla þá snillinga sem rákust inn á bloggið mitt af þessu tilefni, og gaman væri að vita hvort þeir ágætu einstaklingar eru einhversstaðar með blogg sjálfir! Þakka kærlega fyrir öll gleðilætin. Ég komst mikið við að sjá hvað menn urðu glaðir fyrir mína hönd og grenjaði oft næstum.
Að öðru. Nú er runnin upp gífurlega menningarleg helgi. Við Rannveig og Bára lögðum land undir hjól í gærkvöldi og bruggðum okkur á opnun myndlistarsýningar á Skriðuklaustri sem er samsett af landslagsmyndum úr austfirskri náttúru eftir hina og þessa snillinga. Þetta er hin flottasta sýning og glæsilegt framtak hjá Skúla Birni og Gunnarsstofnun, sem er að verða meiriháttar perla í menningarlífi héraðsins. Í kvöld er síðan stefnan tekin á sýningu Þjóðleikhússins "Rakstur" sem er verið að sýna í Valaskjálf þessa helgi. Í næstu viku þarf síðan að sjá sýningu Óperustúdíós Austurlands á Don Giovanni, og á föstudag verður brennt norður í Svarfaðardal á leikritunarnámskeið. Ha? Ekkert menningarlíf úti á landi?
Svo fara að hefjast fundahöld í stjórn Leikfélags Fljótsdalshéraðs með leikstjóra til að ákveða stórverkefni haustsins. (Mér finnst mjög undarlegt að vera búin að vera hér í þrjá mánuði og hafa ekki farið á eina einustu leikæfingu. Stórundarleg tilfinning.)
Einnig liggja fyrir mjööög harðorð greinarskrif vegna undarlegheitum í vinnu bæjaryfirvalda með áform um menningarhús (sem var lítillega minnst á hér að ofan). Fór á hádegisfund um daginn þar sem kynntar voru tillögur einhverra starfshópa sem báru þess skýr merki að hafa aldrei í leikhús komið. Ekkert samráð haft við sviðslistamenn á svæðinu og stefnt á að byggja einhvern arkitektúrískan skandal þar sem mönnum finnst alveg upplagt að slá saman bæjarskrifstofum, ráðstefnusölum OG leikhúsi. Greinilega ekkert verið að átta sig á því að leikstarfsemi fylgir hávaði sem þarf að fara fram í þögn, og DRASL. Svona alveg dæmigert stjórnsýslu fokkopp. Sem betur fer á ekkert að gerast áþreifanlegt í þessu máli fyrr en eftir einhver fjögur ár, þannig að enn er nógur tími til að rífa kjaft og láta kjósa sig í bæjarstjórn.
Þaðvarnúþað. Best að hætta að rífa sig um leikhúsmál og fara að sjá Rakstur. Kannski er það vont leikrit og þá get ég setið uppi á kaffi Nilsen í kvöld og rifið mig yfir því! Gaman!

Ekki er öll vitleysan eins. Fékk upphringingu frá mínum eðal taugalækni í dag. Niðurstöður rannsóknarferlis undanfarinna mánaða eru sumsé þær, að það er ekkert að mínu miðtaugakerfi. Þar er sumsé engan MS að finna, og hefur trúlega aldrei verið. Hins vegar er til staðar bilun í innra eyra sem á að lagast með nokkrum fíflalegum æfingum, hreyfingu hverskonar og ólátum. Þykja mér þetta miklar fréttir og góðar og hefði brugðist við þeim með góðu fylleríi, hefði klukkan ekki verið hálftíu á mánudaxmorgni.
Aðra upphringingu fékk ég síðan í vinnuna, jafnvel skemmtilegri, það var einn af mínum allra fyndnustu kunningjum, hann Snorri Hergill, að tjá mér að að hann ætlaði að vera með uppistand á Akureyri 12. júlí og væri mikið til í að stoppa við á Egilsstöðum og gera slíkt hið sama föstudaginn 11. þess mánaðar. Nú ætla ég sumsé að gera uppistand í bænum og fara að skoða hvar er best að láta hann troða upp (og hverju... haha). Sumsé spurning um hótelið, Valaskjálf, eða jafnvel Nilsen eða Pizza 67? Hefur einhver skoðun?
Fór annars á bráðskemmtilegt djamm á laugardaxkvöld með systur minni og fleira ungu og efnilegu tónlistarfólki. Þar var m.a. Þórunn nokkur Gréta sem bar sig aumlega yfir því að maðurinn hennar og leiðinlegu vinir hans vildu ekki leyfa henni að vera með þegar þeir spiluðu Lomber. (Engar keeellingar.) Við bruggðumst náttúrulega ókvæða við og stofnuðum lomberklúbbinn "Plebba" á staðnum sem á BARA að vera fyrir keeellingar. Við erum meira að segja að huxa um að byrja á því að slá snáðunum við með því að setja upp heimasíðu hið snarasta. (Ásta?)
Þessu djammi lyktaði með einhverri vitleysu niðri á Ormi undir morgunn, en það var viðeigandi þar sem það var síðasta opnunarkvöld þess ágæta pöbbs.
Læt þetta duga af stórféttum í bili, enda er þetta nú bara slatti...

Ég bara verð að tjá mig um þessa dandalasumarblíðu sem sem leikur við Héraðsbúa þessa dagana.
Það er sumsé kalt, blautt og dimmt. Ég hef aldrei séð annað eins ógeð, þetta á að vera svona eins langt og veðurspáin nær. Þar að auki er ég sígarettulaus, þunn, þarf að vinna í allan dag, og var að fatta að ég þarf að vinna allar formúluhelgar í sumar.
Sumsé, alveg dragúldin. Vill einhver segja eitthvað skemmtilegt, plííís!?!