Það er komin mynd

af Rannsóknarskipinu í veskið mitt.
Held það hafi aldrei áður verið mynd af neinum í veskinu mínu.

Hef sennilega bara ekkert verið með hjartað í buddunni.

Attur

komin í vinnuna. Flaug á 11. september. Það var gott.

Og þann sama merkilega dag stóð systir mín hin norska við stóru orðin og stofnaði sér blogg!

Og eru það mikil tíðindi og ljómandi.

Og von er til þess að systir mín hin fyrrum norska hætti blaðamennsku og fari þá kannski að blogga af einhverju viti. Hún ætlar víst reyndar í sálfræðimálin þannig að það er líklega vissara að hún passi sig á kærunefnd einkamála (eða hvað það nú heitir sem bannar sálfræðingum að hafa asperger í flimtingum) sem ku hafa augu á hverjum fingri. En það er synd. Held hún Hugrún sé fær um fyndnari ærumeiðingar og "trúnaðarbresti" en flestir... Þetta verður nú missir fyrir D-Voffið.

Af Austlandinu

Þá er ég búin að nota og margnota öll dóna- og sóðaorð sem ég kann. Maður þekkir ekki orðaforðann sinn fyrr en maður er búinn að þýða nokkra Jackass-þætti.

Svo er komið gat á Fáskrúðsfjörð. Með þeim ófyrirséðu afleiðingum að nú geta innviðir þess samfélax lekið út um allt. Í hefndarskyni fórum við þangað í dag og átum frá þeim kaffi og kökur. Komum við á Reyðarfirði og tilbáðum heilagan Alcoa. Hann var bara kátur.

Og nú fer þessari útlegð minni að ljúka. Fer í menninguna á morgun. Og verð að segja það að þó Gröndallinn sé nokk skemmtilegur rekkjunautur þá vil ég nú heldur hafa Rannsóknarskipið mitt. En aftur sný ég með góðar birgðir af fatnaði og ýmsu á afkomandann nýfæddan, þannig að ekki þarf að velta fleiri vöngum yfir undirbúningi í bili. Einhverjum þykir þetta kannski fádæma snemmbúin fyrirhyggja. Held samt að ekki sé ráð nema í tíma sé tekið. Leikárið er að byrja og svo koma jól. Og janúar verður líklegast kominn áður en maður getur sagt simsalabimm. Og þá er nú betra að standa ekki allt í einu uppi með berstrípaðan krakkann.

Og, hef eftir ágætlega áreiðanlegum heimildum að Bára syss ætli að hefja bloggun á morgun. Ég bíð allavega gífurlega spennt.

Í fréttum

er ýmislegt fróðlegt þessa dagana. Til dæmist verður maður víst geðveikur á því að vera í háskóla. Það var nú aldeilis seint í rassinn gripið að segja manni það fyrst núna.

Og svo er hann Davíð að hætta. Einhvers staðar er búið að tönnlast á því að "engum er sama um Davíð", þ.e.a.s. hvort hann er eða fer, en ég verð nú að viðurkenna að síðan fjölmiðlafrumvarpið var fjarlægt úr honum með skurðaðgerð þá hefur nú lítið farið fyrir honum, og mér var alveg orðið sama.

En umfjöllunin er undarleg. Kannski eðlilegt að stiklað sé á stóru í stjórnmálaferlinum, enda er hann álíka langur og allt mitt líf, en maðurinn er nú ekki nema undir sextugu og gæti alveg átt kommbakk þannig að það er nú kannski óþarfi að liggja svo mikið yfir því. En að fara yfir listamannsferilinn. Minna mann meiraðsegja á óhroðann "Opinberun Hannesar"! Það mætti halda að maðurinn væri ekki að fara í Seðlabankann heldur, eins og Eiríkur heitinn Stefánsson og Helgi Hóseasson kalla það, til Sameinuðu þjóðanna.

Mikið er annars greinilega gaman að koma mönnum af stað í pælingar um mannanöfn. Greinilega uppi margar kenningar. Ég myndaði mér tvær skoðanir á skógargöngu í gær. Annars vegar huxa ég að ég nenni ekki að brúka eins atkvæðis auknefni. (Huxanlega eins atkvæðisnafn sem ég léti þá duga... En kannski erfitt að skamma svoleiðis börn. Er það ekki Huld?) Og ég er soldið fyrir, ef nöfnin eru 2 og mislöng, að hafa lengra nafnið á eftir. En þetta er nú allt á stigi vangaveltna.

Hún er enn góð...

Alveg eins og þegar ég byrjaði á henni fyrr í sumar, og öll hin skiptin sem ég hef lesið hana. Hvernig finnst mönnum annars hljóma:

Ef stúlka:
Heljarslóð Orrusta Árnadóttir

Ef drengur:
Benedikt Gröndal Árnason

Ha?

Eins gott að maður verði að lesa eitthvað gáfulegra í kringum fæðingu.

Og, talandi um nöfn, kann Heiðu og Svandísi bestu þakkir fyrir að finna upp ónefnið Heiðlaugur Svan. Er búin að nota það í leikrit.

Í morgun

mætti systir mín hin kjaftforri snemma til vinnu, eins og lesa má á bloggi hennar. Í beinu framhaldi vakti hún mig lönnngu fyrir hádegi, í sumarfríinu. Hefði ég gert mér ljóst hvaða ófriður myndi fylgja þessu starfi, huxa ég að ég hefði nú borið mútur á Mikael Torfason á sínum tíma og bannað honum að ráða hana. Henni leiddist kannski á sálfræðistofnunum, en MÉR leiddist ekkert að hafa hana þar.

Allavega, er orðin margs vísari í sumarfríinu. Lærði til dæmis í dag að ef maður þvær sum ogguföt eftir ráðum móður sinnar (jájá, allt í lagi að setja þetta bara á 30...) þá breytast þau í oggupogguföt, verða pínulítil og hörð og myndu passa á Kafbát ef hann fæddist umþaðbil núna. Bót í máli að ég hefði aldrei nennt að troða unganum í föt sem þyrfti að handþvo.

Jæjah, manni er víst ekki til Z-nnar boðið. Bezt að halda áfram með þetta annríka sumarfrí. Einntveirogfimm!

Bloggrán?

Stundum er það nú bara þannig að í kommentum koma svona líka ljómandi góðir pistlar. Ég var að rekast á tvo sem komu fyrir nokkru síðan en ég var ekki að hafa fyrir að lesa, einhverra hluta vegna, fyrr en eftir dúk og disk, þ.e.a.s. núna. Mitt umræðuefni í pistli var í hvaða röð maður segði Nanna og Jón Geir, annars vegar, og röðun bóka hins vegar. Mér finnst mér ekki stætt á öðru en að birta svör Varríusar og Óbermisins Sævars hér í heild sinni. Þetta geri ég algjörlega án þess að spyrja höfunda og er örugglega með því að brjóta slatta af höfundarlögum.

En, bókstaflega, nauðsyn brýtur lög:

Varríus sagði:

Já röðin. Allt er þetta nú spurning um kríteríur:

Stafrófsröð?
Öfug stafrófsröð?
Stærðarröð?
Öfug stærðarröð?
Hverjum-þú-kynntist-fyrst-röð?
Öfug H-Þ-K-F-röð?
Hljómar-betur-röð?
Öfug H-B-Röð?

Eða bara sú almenna og ófrávíkjanlega regla að trommarar séu taldir upp síðastir.

eða öfugt.

Athugaðu líka að sumar þessar kríteríur nýtast líka ágætlega þegar bókum er raðað. Aðrar síður.

og öfugt.

Sævar sagði:
Smæðarröðin! Nanna og Jón Geir er mun eðlilegra. Miklu betra að enda á eins atkvæðisorði en tveggja. Meiri hvíld fyrir talfærin. (Talarðu ekki annars allt jafnóðum sem þú slærð inn, eins og ég?) Ég prófaði líka Nanna Geir og Jón, Nanna Jón og Geir, Geir Jón og Nanna, Jón Nanna og Geir, en ekkert af því virkaði. Grunar helst að það sé jafnvel ólöglegt.

Hljómar-betur-röðin virkar ekki á bækurnar. Nema maður taki eina og eina og láti detta flata í gólfið úr brjósthæð (teppalagt gólf er ómark) og raði síðan frá vinstri til hægri þeim sem gera mesta skellinn. Maður raðar nb bókum ALLTAF frá vinstri til hægri.

Lengi vel raðaði ég bókum reyndar eftir litum á kili og/eða frá hæstu til lægstu. Stundum varð til aflíðandi brekka efst, afspyrnuljót. Og Saga Kaupfélags Norður Þingeyinga og Engin miskunn eftir Dick Francis urðu að gjöra svo vel að standa hlið við hlið af því þær voru báðar grænar. Konan mín hló að þessu. Henni fannst aftur á móti óþægilegt ef ég raðaði ekki diskunum eftir stærð í uppþvottagrindina, eða þvottinum á snúruna frá stærsta stykki til hins smæsta. Ég hló bara að henni.
Og svona höfum við hlegið að furðulegum einhverfutendensum hvors annars þar til þeir afmáðust með öllu hjá okkur báðum. Og núna! Bækurnar allar í rugli, uppvaskið í vélinni, þvotturinn í kuðli í þurrkaranum... en ég hef reyndar tekið eftir að börnin eru í stærðarröð eftir aldri. Gæti hafa verið undirmeðvitundin sem raðaði þeim niður.

Svo biðst ég afsökunar. Borðaði langloku í hádeginu.

Mér er fyrirmunað að ímynda mér hvers vegna Sævar er ekki með blogg. Langlokur ætti hann allavega að hafa til matar sem oftast.