Nokkur orð um auglýsingar
Útvarpið er gjarnan félagi minn á verkstæðinu. Tvær útvarpsauglýsingar hafa vakið hjá mér vangaveltur.

Önnur byrjar svona:
"Ferð þú í bað reglulega? Hvenær þvoðirðu vélina í bílnum þínum AÐ INNAN síðast?"
Þessi samlíking er bara ekki alveg að ganga upp.
Í ljósi þessa "að innan" í seinni spurningunni ætti sú fyrri náttúrulega að vera "Færð þú þér stólpípu reglulega?"

Hin auglýsingin fer hryllilega í taugarnar á mér. Hún er Durex smokkaauglýsing. Ég hef heyrt einhverja umræðu um að þessi auglýsing misbjóði börnum. Auglýsandinn segir að hún geri það ekki þar sem börn skilji ekkert hvað er um að vera, þegar farið er að lýsa samfarastellingum með morgunleikfimisundirleik. Það held ég reyndar að sé alveg rétt hjá honum.
Þessi auglýsing misbýður, hins vegar, mér.

Ég var nefnilega sjálf ósköp lítið barn þegar hann Valdimar Hvaðsemhannhét var með morgunleikfimi með píanóundirleik. Alltaf þegar þessi auglýsing byrjar minnist ég morgunstúss með mömmu minni. Lykt af hafragraut í sól. Ferða í kjörbílinn klukkan hálftíu. Þessi ljúfa bernskutilfinning smýgur inn í sálina eins og hlýr sólargeisli.
En, obbobbobb, allt í einu birtist, í minni þriggja ára heimsmynd, fólk að gera dodo upp við vegg!

Það liggur við að ég bíði varanlegan andlegan skaða af, svona eftirá.
Það er verið að ríða á bernskuminningum mínum!

Fyrir svo utan það. Á ekki að vera að auglýsa smokka? Hvað varð um öryggið á oddinn? Hvað varð um smithættu á öllum fjandanum og gamla góða hræðsluáróðurinn?
Halda menn að það þurfi að auglýsa kynlíf, til að auka smokkasölu? Að menn huxi, þegar þeir hafa heyrt þessa auglýsingu, "Hei, best að sofa hjá í kvöld! (Og nota að sjálfsögðu durex smokka, þar sem þeir voru nú svo vænir að kenna mér þessa flunkunýju stellingu...)"
Einhvern veginn held ég ekki. Það er allavega fátt sem mig langar minna þegar ég nýbúin að rekast á einhver eldri hjón á fullu, í annarlegum stellingum, í bernsku minni.

Hvet alla til að sniðganga Durex í mótmælaskyni.

Gaman
Eyddi gærdeginum uppi við Glúmsstaðasel með tveimur klikkuðum þýskum videólistamönnum og meirihluta fjölskyldunnar frá Egilsstöðum í Fljótsdal. Lék mikinn, og fékk að leggja yngri "son" minn í einelti, berja hann, reka hann í burtu og eyðileggja uppáhalds dótið hans með tilþrifum. Aukinheldur eyddu þeir drengir miklum tíma í að útfæra hvernig eldri "sonur" minn gæti slasað sig á gömlum kláf þannig að úr því yrði mikill splatter með gerfiblóði og tárum. Þetta var sem sagt útuvist og holl hreyfing að mínu skapi.
Nýjustu framtíðadraumar: Að búa í Glúmsstaðaseli og Kleif í Fljótsdal og fara á milli með kláfnum.
Annars er ég að stelast í vinnunni, þjóðháttadagur í gangi og hann Sölvi búinn að setja upp eldsmiðju niðri við Tjarnarbraut. Þarf endilega að skoða það svolítið rækilega.
Jibbíkóla!

Allt að gerast
Var að sleppa mér í einhverri taumlausri ljóðgreiningu á bókinni 3 sólir eftir Sigurð Ingólfsson. Birtist kannski í næsta tbl. Glettings, lítist mönnum á þeim bæ svo á. Er að fara að leika í einhverri mynd lengst inni í Fljótsdal á morgun, veit eiginlega ekkert um það mál. Þarf hins vegar að aka þangað sjálf, hef ekki keyrt bíl í tæplega 2 ár þannig að nú borgar sig fyrir vegfarendur að fara varlega!
Alltsaman mjög spennandi.
Og svo er kominn júlí! Hvenær gerðist það? MA ritgerð enn ólokið, sinfónían "Hver tók ostinn minn" ósamin og eitthundraðþúsund leikrit ókláruð. Hvað er þetta eiginlega með sumur? Þau endast alltaf svo illa.
Nú skal tekið skurk í þessu öllu saman... um leið og tími gefst...

Ég varð hugsi...
... í gærkvöldi þegar ég sat á öðrum af tveimur tónleikum sem sextánda Jazzhátíð Egilsstaða samanstendur af. Þessir tónleikar voru gargandi skemmtilegir, Árni Ísleifs hafði af sinni alkunnu snilld safnað saman ýmsum tónlistarmönnum og æft upp með þeim þrjú prýðileg sett. En...

...ég man þá tíð...
...þegar Jazzhátíð Egilsstaða hófst á fimmtudagskvöldi með geðveiku swingi, á föstudagskvöldinu var blúsað fram á rauða nótt, á laugardagskvöld voru súpertónleikar sem enduðu með djammsession fram á nótt og á sunnudegi og sunnudagskvöldi var slegið fram meiriháttar kanónum allsstaðar frá úr heiminum. Einhverra hluta vegna er búið að fjársvelta elstu jazzhátíð Íslands niður í tvenna tónleika. Það er...

...stórmerkilegt...
að á þessum gífurlegu uppgangstímum sem nú ríkja á Austurlandi skuli menn ríkja peningaleysi í menningarmálum. Árni er að fá skít og ekkert til að halda Jazzhátíð, styrkur Leikfélags Fljótsdalshéraðs frá bæjarfélaginu fór á árinu úr skitnum 350.000 kalli niður í enn skitnari 250.000 kall (sem dugar ekki fyrir hálfum leikstjóra) og allir sem hafa áhuga á því að draga bæjarbúa frá sjónvörpunum sínum rekast á einhvern ókleifan múr þar sem fjármunir eru ekki fyrir hendi. Þetta er sérstaklega athyglivegt...

...í ljósi þess...
...að hér væla menn ævinlega og endalaust um fólksfækkun, sem alkunn staðreynd er að kemur að miklum hluta til vegna þess að mönnum þykir skorta menningarlíf og afþreyingu úti á landi. Svo standa menn og klóra sér í hausunum yfir því hvernig á nú að standa að byggðastefnu. Engum dettur í hug að auka fjármagn til menningarstarfsemi.

Ég veit...
...að hér eru út um allt gangandi menningarhandsprengjur sem eru með milljón hugmyndir í maganum, kjark og þor til að framkvæma, en því miður, enga peninga. Á sama tíma og einhvern veginn er hægt að gera ýmislegt annað smálegt eins og að hafa uppi plön um menningarhús um allt land (undir starfsemi sem hangi hins vegar á horreiminni) byggja milljarða sendiráð í Berlín og svo mætti lengi, lengi, lengi, lengi telja.

Að Lokum...
...vil ég hrósa og þakka öllum þeim sem af gífurlegri ósérhlífni og elju standa í því meira og minna í sjálfboðavinnu að halda úti menningarstarfsemi um allt land. Einkum og sérílagi Árna Ísleifssyni fyrir Jazzhátíðina, svona fyrst það er nú þessi helgi. Ég vona bara að ráðamenn fari nú að vakna af dvalanum og átta sig á því hversu mikilvægur þáttur menningarstarfsemi er í því að halda landinu í byggð.

Ókei. Veit ekki enn hvort ég þarf að setja inn nýtt kommentakerfi þar sem kerfið sem ég nota er niðri. (Eins og svo oftoftoft.) Hef huxað mér að setja nýtt hvortsemer, er búin að vera að njósna um fólk með önnur kerfi sem virka næstum alltaf.
Annars, annar í útihátíð í gærkvöldi, datt íða fram undir morgun, minnir að það hafi verið gaman, er þunn í vinnunni í dag. Hátíðagestir hafa pakkað saman og tekið til eftir sig að hætti Einars Bárðar og eru farnir í einhverjar lúð(r)abúðir.
Brjálæðislega gott veður, fáir þvælast um söfn í dag. Það er nú gott.

Úps, þar fór kommentakerfið. Ef einhver kommentaði í gær, kem ég aldrei til með að vita það. Vona bara að enginn hafi verið óheyrilega fyndinn.

Nýr Blogger, nýtt lúkk. Nýttnýtt.