Byrjum á því fyrrnefnda:
1. Auðveldara er að hjóla niður en upp.
2. Erfiðara er að hjóla en labba, en maður verður fljótari og sveittari...
3. ...og fær killer rass á því.
4. Betra er að hjóla á nýju hjóli en gömlu sem hefur bara einn gír og lætur ískra svo hátt í bremsunum á sér að maður lætur frekar vaða á næstu gömlu konu en að nota þær.
Þess vegna fjárfesti ég í hjólhesti í gær. Hann er fagurgljáandi, en fótbremsunum fórnaði ég fyrir risabreiðan hnakk sem allur rassinn á mér kemst uppá. Á því er líka 21 gír, sem ég komst að á leið í vinnuna að virkar reyndar misvel. Þard sennilega að fara strax með fákinn í "uppherðingu". (Já, ég er búin að læra hjólamál.) En það var einmitt innifalið. Þá er bara að æfa sig aðeins meira til þess að Freigátan geti farið að fá barnastól aftaná. Svo er Rannsóknarskipið að fara að fá hjól ofan úr Borgarfirði, svo þá getur fjölskyldan farið út að hjóla saman eins og í auglýsingu frá Umferðarráði.
Annars fór ég að sjá Máfinn hjá Sýnurum í Elliðaárdalnum í gærkvöldi. Það var bæði blautt og kalt, en maður tók nú minna eftir því þar sem menn voru sífellt að girða niður um sig á sviðinu. Skemmtilegur Tsjekkoff þetta, vafalaust það sem höfundur hafði í huga þegar hann skrifaði þennan gamanleik. Hið besta mál. Og svipirnir voru einnig skemmtilegir á útivistarfólki sem leið átti framjá og sá Sýnara, oftar en ekki með niðrum sig, í miðju rjóðri.
Og mamma mín á afmæli í dag. Til hamingju með það. Svo ætlar hún að koma suður eftir viku og skoða okkur aðeins áður en hún fer til fundar við föður minn, nemandann, í nágrenni Bifrastar.
11.8.06
9.8.06
Stríð
Ég á að þykjast vera orðin fullorðin. Hafa áhuga á verðbréfamarkaðnum og hvaða bílaframleiðendur eru að gera tilraunir með metangas. Velta fyrir mér af einhverri alvöru hvernig veðrið verður á morgun. En stundum verð ég samt aldrei eldri en fimm ára.
Það er þegar er stríð. Þegar "nýjustu tölur" af mannfalli koma í fréttunum á hverju kvöldi, rétt á undan úrslitunum í Landsbankadeildinni. Þá sit ég bara með tárin í augunum og skil ekki hvað fólkið í útlöndum er að hugsa. Þá var líka verið að drepa börnin í Líbanon. Ég held það hafi nú ekki leyst neinn sérstakan vanda. Bara fækkað þeim. Valdið heilum haug af þjáningum. Og þegar verið er að drepa fólk "óvart", detta mér í hug lokalínurnar úr ljóði sem ég var að vinna með einhverntíma í barnaskóla, Slysaskot í Palestínu:
Fyrirgefðu, anginn minn,
ég ætlaði að skjóta hann pabba þinn.
Það er þegar er stríð. Þegar "nýjustu tölur" af mannfalli koma í fréttunum á hverju kvöldi, rétt á undan úrslitunum í Landsbankadeildinni. Þá sit ég bara með tárin í augunum og skil ekki hvað fólkið í útlöndum er að hugsa. Þá var líka verið að drepa börnin í Líbanon. Ég held það hafi nú ekki leyst neinn sérstakan vanda. Bara fækkað þeim. Valdið heilum haug af þjáningum. Og þegar verið er að drepa fólk "óvart", detta mér í hug lokalínurnar úr ljóði sem ég var að vinna með einhverntíma í barnaskóla, Slysaskot í Palestínu:
Fyrirgefðu, anginn minn,
ég ætlaði að skjóta hann pabba þinn.
8.8.06
Afrek daxins:
Hjólaði í vinnuna! Rétt komst á áfangastað, másandi og blásandi. Man þegar þetta var nú auðveldasti og þægilegasti ferðamáti í heimi. Er hreint ekki í jafngóðu formi og ég var þegar ég var 10 ára. Verður vonandi auðveldara að fara heim, niðrímót. Sé að þetta er samt fínasta leið til að koma mér í form, huxa að ég fjárfesti í hjólhesti. Ekki hjólhesti systur minnar, samt, þar sem hann býr ekki yfir keðjuhlíf og ég hef ekki hug á að hjóla gegnum miðbæinn tvisvar á dag með buxurnar ofan í sokkunum. (Mér er sama þó það sé endurkomið í tísku.) Svo er líka hnakkurinn á fáknum þannig gerður að hann fer hálfa leið upp í skeifugörn þegar maður sest á hann, en rasskinnarnar lafa sitthvorumegin útaf, hálfa leið niður í götu. Ekki sexí. Held við Ásta könnum heldur 2 fyrir 1 tilboð á alminilegum kjellingahjólum í Hagkaup. Með fótbremsu og rassbreiðum hnakk.
Er búin að reyna að átta mig í vinnunni. Morguninn er nú eiginlega búinn að fara í tölvumál. (Tölvugaldrarinn okkar náttlega í Færeyjum.) Er orðin næstum ófær á Makka og er búin að gera stanslausar vítleysur. T.d. slekkur maður alltaf á forritinu sem maður er í, á afkvæmum Apple, þegar maður reynir að gera attmerki eins og það er gert á PC. Þetta held ég að annarhvor framleiðandinn hafi gert af tómum skepnuskap. Bastarðar.
Er búin að reyna að átta mig í vinnunni. Morguninn er nú eiginlega búinn að fara í tölvumál. (Tölvugaldrarinn okkar náttlega í Færeyjum.) Er orðin næstum ófær á Makka og er búin að gera stanslausar vítleysur. T.d. slekkur maður alltaf á forritinu sem maður er í, á afkvæmum Apple, þegar maður reynir að gera attmerki eins og það er gert á PC. Þetta held ég að annarhvor framleiðandinn hafi gert af tómum skepnuskap. Bastarðar.
7.8.06
Fæðingarorlof gert upp.
Best ég tjái mig um fordóma mína, og vanrætingu þeirra, um móðurhlutverkið, fyrstu mánuðina. Ég hálfbjóst við að ég fengi engan svefn í tvö ár, barnið yrði sígrátandi, með í maganum, eyrunum eða einhverju óskilgreindu. Hélt ég yrði stanslaust að setja í þvottavél, allt væri alltaf í drasli og að ég ætti mér ekki líf utan húsverka. Þessutan (og þessvegna) átti ég alveg eins von á að einangrast algjörlega félaxlega og sjá ekki framan í nokkurn utan fjölskyldu minnar á meðan á barneignaleyfi stæði, hið minnsta.
Ekki veit ég hvort þarna er barnafólki sem ég þekki um þessa svartsýni að kenna. Eða kannski mömmu minn? Og líklega á ég mjög auðvelt barn, allavega er varla hægt að segja að Freigátunni Tvítönn hafi orðið misdægurt.
En ég hef jafnan verið sæmilega sofin. Heimilisverkin hafa ekki vaxið neitt sérstaklega mikið, mér hafa reyndar alltaf leiðst þau frekar, en það hefur ekkert versnað. Hvað félaxlífið varðar þá fór ég nú fyrst í leikhús þegar Freigátan var 10 daga gömul, á stjórnarfund í Hugleik daginn eftir, á höfundafund þegar hún var þriggja vikna (og þá kom hún með), byrjaði að leikstýra þegar hún var sex vikna (í stofunni heima hjá mér með barnið á brjósti). Og þar fram eftir götunum. Hef altént ekki fundið fyrir einangrun af neinu tagi. Kynntist meira að segja haug af kjellingum í grindhvalasundinu sem ég er enn að hitta. Félaxlífið hefur nú bara sjaldan verið blómlegra. Svo móðerni ungabarns er hreint ekki sú martröð sem ég hélt.
(Þess má reyndar geta að mínar verstu martraðir um meðgöngu og fæðingu rættust með vöxtum.)
En áður var ég náttlega búin að fá Smábát í forgjöf. Stakk mér beint á hausinn með að ala upp hálffullorðinn einstakling. Og mér finnst það nú eiginlega líka vera að ganga vonum framar. Vissulega fæ ég stundum taugaveiklunarköst yfir uppeldinu. Rannsóknarskipi finnst ég stundum vanda fyrir mér málin með óþarfa áhyggjum, en hann ætti nú bara að sjá inn í hausinn á mér þegar ég obsessa yfir uppeldismálum. En Smábátur hefur mjög húsverkandi áhrif á mig. Hann kom heim í dag, og ég er búin að húsverka þvílíkt. Ég er jafnan latari þegar hann er í útláni.
Semsagt, eiginlega frekar ísípísí, og þar að auki gaman. Börnin mín eru æði. Svo ekki sé minnst á Rannsóknarskip, sem er auðvitað í sérflokki og gerir þetta að sjálfsögðu alltsaman svo dásamlegt, auðvelt og lovlí.
Og á morgun er vinna. Fæðingarorlof eru ekki jafnlöng og maður heldur.
Ekki veit ég hvort þarna er barnafólki sem ég þekki um þessa svartsýni að kenna. Eða kannski mömmu minn? Og líklega á ég mjög auðvelt barn, allavega er varla hægt að segja að Freigátunni Tvítönn hafi orðið misdægurt.
En ég hef jafnan verið sæmilega sofin. Heimilisverkin hafa ekki vaxið neitt sérstaklega mikið, mér hafa reyndar alltaf leiðst þau frekar, en það hefur ekkert versnað. Hvað félaxlífið varðar þá fór ég nú fyrst í leikhús þegar Freigátan var 10 daga gömul, á stjórnarfund í Hugleik daginn eftir, á höfundafund þegar hún var þriggja vikna (og þá kom hún með), byrjaði að leikstýra þegar hún var sex vikna (í stofunni heima hjá mér með barnið á brjósti). Og þar fram eftir götunum. Hef altént ekki fundið fyrir einangrun af neinu tagi. Kynntist meira að segja haug af kjellingum í grindhvalasundinu sem ég er enn að hitta. Félaxlífið hefur nú bara sjaldan verið blómlegra. Svo móðerni ungabarns er hreint ekki sú martröð sem ég hélt.
(Þess má reyndar geta að mínar verstu martraðir um meðgöngu og fæðingu rættust með vöxtum.)
En áður var ég náttlega búin að fá Smábát í forgjöf. Stakk mér beint á hausinn með að ala upp hálffullorðinn einstakling. Og mér finnst það nú eiginlega líka vera að ganga vonum framar. Vissulega fæ ég stundum taugaveiklunarköst yfir uppeldinu. Rannsóknarskipi finnst ég stundum vanda fyrir mér málin með óþarfa áhyggjum, en hann ætti nú bara að sjá inn í hausinn á mér þegar ég obsessa yfir uppeldismálum. En Smábátur hefur mjög húsverkandi áhrif á mig. Hann kom heim í dag, og ég er búin að húsverka þvílíkt. Ég er jafnan latari þegar hann er í útláni.
Semsagt, eiginlega frekar ísípísí, og þar að auki gaman. Börnin mín eru æði. Svo ekki sé minnst á Rannsóknarskip, sem er auðvitað í sérflokki og gerir þetta að sjálfsögðu alltsaman svo dásamlegt, auðvelt og lovlí.
Og á morgun er vinna. Fæðingarorlof eru ekki jafnlöng og maður heldur.
6.8.06
Bannað?
Heyrði einhverja páverfrauku í fréttunum segja að það væri BANNAÐ að mótmæla. Erum við nú orðin fasistaríkið Ísland? Ég hélt það stæði nú einmitt alveg einstaklega greinilega í stjórnarskránni að það væri gífurlega leyfilegt. Allavega hélt ég að mótmælendur mættu alveg tjalda hvar sem þeim sýndist á hálendinu, svo framarlega sem þeir færu sér ekki á voða. Nú finnst mér löggan vera aðeins komin yfir strikið.
Annars, hér lítur ekki út fyrir að hér hafi nokkurn tíma verið etið eða drukkið. En það var sko heldur betur gert í gær. Sýnishorn af systkinahópum okkar Rannsóknarskips komu saman, átu, drukku og voru glöð. Almenn þynnka ríkir á heimilinu í dag og ég nenni ómögulega að prufukeyra hjólhest systur minnar fyrr en á morgun.
Á téðan morgun er líka von á Smábát heim í heiðardalinn og þá fer nú allt að færast í eðlilegt horf fyrir veturinn. Og á þriðjudaginn verð ég alein í vinnuni. Spænende.
Annars, hér lítur ekki út fyrir að hér hafi nokkurn tíma verið etið eða drukkið. En það var sko heldur betur gert í gær. Sýnishorn af systkinahópum okkar Rannsóknarskips komu saman, átu, drukku og voru glöð. Almenn þynnka ríkir á heimilinu í dag og ég nenni ómögulega að prufukeyra hjólhest systur minnar fyrr en á morgun.
Á téðan morgun er líka von á Smábát heim í heiðardalinn og þá fer nú allt að færast í eðlilegt horf fyrir veturinn. Og á þriðjudaginn verð ég alein í vinnuni. Spænende.
4.8.06
Í Færeyjum
Hugleikur og Leikfélag Kópavox eru í einni sæng á NEATA-leiklistarhátíð í Færeyjum. Hér má sjá hvað þau eru að bralla.
Annars fór ég í vinnuna í dag. Það gekk nú alveg sæmilega. (Fyrir utan að ég fan ekki lyklana mína, mætti of seint og vissi eiginlega ekkert hvað sneri upp eða niður á mér.) Er með kaffi- og útivinnusjokk.
Annars fór ég í vinnuna í dag. Það gekk nú alveg sæmilega. (Fyrir utan að ég fan ekki lyklana mína, mætti of seint og vissi eiginlega ekkert hvað sneri upp eða niður á mér.) Er með kaffi- og útivinnusjokk.
3.8.06
Allskonar pirr
Þar sem Rannsóknarskip er einhvers staðar að leika í einhverju, Smábátur enn á Norðurlandinu og Freigátan sofandi, er best að pirrast.
Hverfavæðing dauðans
Byrjaði pirrið á að meinast niður í Vesturgarð til að til að reyna að sannfæra úthlutunaraðila húaleigubóta um að hvorki ég né Rannsóknarskip ættum eitt eða neitt húsnæðistengt, með ýmsa pappíra að vopni. Mér var þessi ferð einstaklega mjög á móti skapi, þar sem mér þótti líklegt að sömu skattayfirvöld og kjöftuðu frá síðustu vaxtabótunum okkar lægju einnig á upplýsingum um húseignaleysi. Ráfaði því þvert gegnum vesturbæinn, einstaklega pirruð og tuldrandi geðvonskulega við sjálfa mig, með barnavagn og grindverk. Huxaði til herferðar systur minnar hinnar kjaftforri gegn fjárans hverfavæðingunni þegar hún var í ritdeilum við Dag Kára. Hélt því fram að þessar hverfaþjónustumiðstöðvar yrðu fullar af fávitum, betra væri að hafa sérþekkingu hvers málaflokks á einum stað í Reykjavík. Var, í smástund, sammála systur minni. Reyndist, í Vesturgarð kom, hafa tekið ranga pappíra. (Pappírar vörðuðu mig, grunsemdir um eignir beindust víst aðallega að Rannsóknarskipi. Var að því komin að taka frekjukast, fleygja mér í gólfið og grenja. Þegar konan (sem á því augnabliki breyttist úr heimsku konunni í góðu konuna) tjáði mér að nóg væri að láta fasteignasöluna hans faxa afsalið af íbúðinni hans til hennar. Þá fáum við töttögogfemmþúsund kall á mánuði. Það er nú ljómandi.
Smíðfíkn nágrannanna
er hins vegar enn í gangi, og full ástæða til að pirra sig yfir. Þar sem hún virðist ætla að sjá til þess að Freigátan vakni fyrr en hún þarf, vegna hamarshögga. Nú er hún orðin afvön þessum framkvæmdalátum og svaf þar að auki alltaf betur við höggbor. Reyndar finnst mér ólíklegt að hún eigi eftir að sofa mikið lengur utandyra, þar sem hún hefur tekið upp á ýmsum leikfimiæfingum í svefni, sem óhægt er um vik að stunda í vagninum.
Að lokum, Magni
er greinilega rokkari Íslands... sem ruglar mig, þar sem ég hélt að margir væru meiri rokkarar en hann. Hins vegar veit maður ekki hvort óska skal sigurvegara keppninnar til hamingju eða samhryggjast. Hann fær að vera í hljómsveit með þremur afdönkuðum hesbíns sem allir hafa, t.d. verið reknir úr hljómsveitunum sínum. Og einn þeirra er Tommy Lee! Sem ég myndi ekki koma nálægt með töng, nema ég ætlaði að lemja hann með henni. Óttalegt skítmenni. Fuss.
Þá held ég að pirrið sé búið í bili. Best að reyna að halda áfram að grafa sig í gegnum haugana í húsinu. Á von á tveimur mágum í kvöld, svo líklega er best að reyna að gera gestaherbergið ísjáanlegt. Rannsóknarskip var líka að detta inn úr dyrunum, allur málaður. Hihi.
Hverfavæðing dauðans
Byrjaði pirrið á að meinast niður í Vesturgarð til að til að reyna að sannfæra úthlutunaraðila húaleigubóta um að hvorki ég né Rannsóknarskip ættum eitt eða neitt húsnæðistengt, með ýmsa pappíra að vopni. Mér var þessi ferð einstaklega mjög á móti skapi, þar sem mér þótti líklegt að sömu skattayfirvöld og kjöftuðu frá síðustu vaxtabótunum okkar lægju einnig á upplýsingum um húseignaleysi. Ráfaði því þvert gegnum vesturbæinn, einstaklega pirruð og tuldrandi geðvonskulega við sjálfa mig, með barnavagn og grindverk. Huxaði til herferðar systur minnar hinnar kjaftforri gegn fjárans hverfavæðingunni þegar hún var í ritdeilum við Dag Kára. Hélt því fram að þessar hverfaþjónustumiðstöðvar yrðu fullar af fávitum, betra væri að hafa sérþekkingu hvers málaflokks á einum stað í Reykjavík. Var, í smástund, sammála systur minni. Reyndist, í Vesturgarð kom, hafa tekið ranga pappíra. (Pappírar vörðuðu mig, grunsemdir um eignir beindust víst aðallega að Rannsóknarskipi. Var að því komin að taka frekjukast, fleygja mér í gólfið og grenja. Þegar konan (sem á því augnabliki breyttist úr heimsku konunni í góðu konuna) tjáði mér að nóg væri að láta fasteignasöluna hans faxa afsalið af íbúðinni hans til hennar. Þá fáum við töttögogfemmþúsund kall á mánuði. Það er nú ljómandi.
Smíðfíkn nágrannanna
er hins vegar enn í gangi, og full ástæða til að pirra sig yfir. Þar sem hún virðist ætla að sjá til þess að Freigátan vakni fyrr en hún þarf, vegna hamarshögga. Nú er hún orðin afvön þessum framkvæmdalátum og svaf þar að auki alltaf betur við höggbor. Reyndar finnst mér ólíklegt að hún eigi eftir að sofa mikið lengur utandyra, þar sem hún hefur tekið upp á ýmsum leikfimiæfingum í svefni, sem óhægt er um vik að stunda í vagninum.
Að lokum, Magni
er greinilega rokkari Íslands... sem ruglar mig, þar sem ég hélt að margir væru meiri rokkarar en hann. Hins vegar veit maður ekki hvort óska skal sigurvegara keppninnar til hamingju eða samhryggjast. Hann fær að vera í hljómsveit með þremur afdönkuðum hesbíns sem allir hafa, t.d. verið reknir úr hljómsveitunum sínum. Og einn þeirra er Tommy Lee! Sem ég myndi ekki koma nálægt með töng, nema ég ætlaði að lemja hann með henni. Óttalegt skítmenni. Fuss.
Þá held ég að pirrið sé búið í bili. Best að reyna að halda áfram að grafa sig í gegnum haugana í húsinu. Á von á tveimur mágum í kvöld, svo líklega er best að reyna að gera gestaherbergið ísjáanlegt. Rannsóknarskip var líka að detta inn úr dyrunum, allur málaður. Hihi.
Gerast áskrifandi að:
Færslur (Atom)