Rigning

Það er bara eins og hellt sé úr ótal fötum. Úr öllum fötunum bara. Við Nanna fórum með stelpurnar okkar og horfðum á einn ungbarnasundtíma uppi í Mosó. Freigátan tók sig til og fékk sitt fyrsta hræðslukast við fólk á sundkennarann. Það var nú heldur ógáfulegt hjá henni.

Og upp er runnin rigningarhelgi sem er til dæmis ljómandi gott að brúka í að endurskrifa leikrit og hafa pabba sinn í heimsókn. Jeij!

Símtal

"Dríng dríng" heyrist í heimilissímanum. Ég anza.
Ég: Halló.
Síminn: Já góðan dag.
(Ég huxa: Oh. Sölumannsrödd.)
Síminn: Jónas Sen heiti ég.
(Ég huxa: What? Hvað getur nú verið að sýna eftir mig sem er með SVO vondri tónlist að honum finnst ekki nóg að skrifa um það í moggann, heldur þarf hann að hringja í mig persónulega? Fatta svo að það er ekki verið að sýna nokkurn skapaðan hlut eftir mig neinsstaðar og verð enn meira spurningamerki í framan.)
Jónas: Það er út af Róberti Steindóri. Hann verður í píanótímum hjá mér í vetur.
Ég: (Gjörsamlega eins og ekkert sé sjálfsagðara.) Nú, já. (Huxa um leið: KÚL MAÐUR!)

Ðe rest is historí. Smábátur verður með svakalega frægan kennara í vetur Enda ætlar hann að verða snillingur. Jafnvel meiri en hann er. Jeij!

Og fyrst við erum farin að jútúba...

...þá er þetta með því skemmtilegra sem ég hef séð. Þar sem ég er kona, þá kann ég samt ekki aðra leið en að setja svona linka til að setja svona á bloggið mitt. Og horfi menn á þessa litlu leiðbeiningamynd, þá skilja menn hvers vegna það er GOTT.

Höfundafundur var haldinn, í formi tesamsætis hjá sjálfri mér, í gærkvöldi. Lesið stöff í næstum þrjá tíma, og ekki sér enn í botn skúffa ýmissa. Ekki veit ég hvar þetta endar eiginlega. En gaman var. Jájá.

Já, þeir eru skrítnir,

mágar mínir.

Magni

er mikil dúlla. En nú held ég að hann ætti að fara að koma heim. Ekki þarfyrir að það er örugglega fínt að vera í hljónst með Jasoni og Gilbí, en heldur vildi ég nú éta táfýlusokkana mína á hverju kvöldi en að þurfa að umgangast Tommy Lee að staðaldri. En, sem betur fer huxa ég að keppnin standi nú aðallega á milli Lúkasar og Dilönu, og ef það klikkar að hlýtur Magni nú að hafa vit á að vera ekkert að vanda sig neitt geðveikt í úrslitaþættinum.

Annars sperrtust nú soldið á mér eyrun þegar hann sagði að Creep og Smells like teen spirit væru "anþem" eða einkennissöngvar sinnar kynslóðar. Ég hélt nebblega að þetta væru einkennislög minnar kynslóðar. Ég var allavega í menntaskóla í grönginu miðju, með tilheyrandi sjálfsmorðum og exitensíal angst. Getur verið að við Magni litli séum af sömu kynslóð? Þá getur mar nú montað sig... En ég hélt að hann væri af kynslóð litlabróður. Er það kannski sama kynslóðin, mjúsikk-væs?

Það er annars ekkert mikið að gerast. Freigátan heldur áfram að reyna að standa upp og læra að tala. Og það er höfundafundur hjá mér í kvöld.

Þetta helzt

Það er ekki mikið mál að halda ammli fyrir 18 10 ára börn. Maður þarf bara að gefa þeim að borða, að öðru leyti sjá þau alveg um sig sjálf. Gummi Erl (sem heitir líka Pabbans Kolbeins í ákveðnum kreðsum) hjálpaði til við afgreiðslu pulsa og kunnum við honum bestu þakkir fyrir. Þegar við Guðmundur stungum af á Hugleixfund var allt að stefna í eitthvað sem kallast "Kyssustríð". Hljómar spennandi...

Í nótt dreymdi mig að ég væri á framlínunni hjá Man. Utd. Og ég skoraði meiraðsegja, yfir hausinn á Rooney! Merkilegur draumur.

Smábátur er fyrir norðan heiðar þessa helgina og deginum eyddi restin af fjölskyldunni í hömlulausu búðarrápi upp og niður Laugaveginn. Samtals eyddum við formúgu. En ég held líka að nú eigum við öll nóg föt. Og Rannsóknarskip á bók.

Og ég var að koma af japanskri gestasýningu í Noh stíl í Þjóðleikhúsinu. Kannski skrifa ég einhverskonar rýni... ef ég nenni.

Freigátan hefur fullorðans ógurlega á síðustu dögum. Hún er lengi búin að ormast um á maganum, en nú er hún farin að skríða eins og manneskja og fer í nokkuð langa leiðangra um stofuna. Svo kann hún að segja mamma og segir það mikið og oft í ýmsum tóntegundum. Móðurskipinu til mikillar hamingju. Hún kann líka að segja pabba, en það er miklu meira spari.

Skilnaðarkötturinn heldur enn til hérna, svona stundum, en passar sig að láta ekki sjá sig á opnunartímum í Kattholti. Frekar snjall.

Og það er kominn september. Og sumarblíða.

Djísuss Kræst!

Það er nebblega það. Það er hægt að fá Uppreisn Æru hjá forsetanum. (Það er reyndar líka hægt að fá hana hjá Ármanni Guðmundssyni og trúlega hérna í handritasafninu...) Og þar með er maður kominn með óflekkað mannorð. Mér finnst þetta nú soldið eins og að kaupa sér syndaaflausn hjá kaþólsku kirkjunni. Komm on! Ef maður skítur á sig, og skiptir svo um buxur, breytir það ekki þeirri staðreynd að maður skeit á sig. Og maður er ekkert með óflekkað mannorð meðan allir vita að maður er steliþjófur. Mér finnst að eina leiðin til að Árni Jónsen geti farið til að fá einhverskonar uppreisn sé að skila aftur grjótinu sem hann stal. Og ef þessi fordómafulla risaeðla fer aftur á þing er ég flutt til útlanda. (EKKI Vestmannaeyja.)

Í öðrum fréttum, í dag gerist sá stórviðburður að ég held mitt fyrsta barnaafmæli. Smábátur, sem varð 10 ára á Jónsmessu, fær að bjóða öllum bekknum í pulsupartí. Ku eiga að verða mikið stuð. Ég veit ekki baun hvað ég er að fara útí. En sting af á höfundafund hjá Hugleiki klukkan 19.00 eða uppúr því.

Og hún Halla mín er farin að blogga. Það er kominn linkur á hana í linkalistann.

Og, í dag, klukkan 11, fer Hogwarts-lestin frá brautarpalli 9 og 3/4. Nú vita alls ekki allir um hvað ég er að tala. Lagðist í njósnir um daginn og mér sýnist vera orðrómur á kreiki um að 7. Harry Potter bókin komi út þann 07.07.07 sem er nú bara svo kúl að ég treysti mér næstum alveg til að bíða eftir því.

Og, var að rekast á þau tíðindi, á förnum vegi í bloggheimum, að nú væri farið að samlesa leikritið mitt fyrir austan. Einhvernveginn gleymi ég alltaf að það sé í gangi. Nú þarf ég að fara að njósna og forvitnast. Og vita hvort ég þarf ekki að laga eitthvað.