Að Byrja á Byrjuninni.
Jæja, þá er að fara að reyna að eyða peningunum sem maður er að fara að eignast. Næsta mál á daxkrá: Að skoða íbúðir í eigin persónu, í stað þess að liggja bara slefandi yfir myndunum á netinu.

Ætla að byrja á að skoða það sem mér líst á sem er:
a) í austurbænum
b) ódýrara en 9 milljónir

Sá flokkur samanstendur af kjöllurum og hanabjálkum, en það er kannski bara allt í lagi. Hver þarf svo sem að sjá út? Er kannski bara bjánagangur að vilja endilega geta staðið uppréttur heima hjá sér? Frá grundvallarkröfu um baðkar vík ég nú samt ekki!

Þetta er nú örugglega alveg illa leiðinlegur prósess. Enda sennilega á að kaupa það fyrsta sem ég sé, bara út úr leiðindum.

Af hverju fást annars íbúðir ekki bara í venjulegum sjoppum? Maður ætti bara að geta labbað inn í Svarta Svaninn og sagt:
"Hurru, ég ætla að fá tvo pakka af Salemi og eina íbúð með baðkari. Altílæibleess."

Þá er frumsýning afstaðin, það er nú aldeilis fínt, hún heppnaðist ágætlega, held ég. Hörður er reyndar búinn að slátra frammistöðu minni á leiklistarvefnum, en þá ber manni náttlega heilög skylda til að segja sem svo "Iss, hann hefur ekkert vit á þessu".

Og, lífsgæðakapphlaupið hefur loxins náð í skottið á mér. Kláraði eitt yfirlestrarverkefni fyrir Islingua fyrir helgi, er að fara í stúdíó á eftir að klára Sögumenn samtímans fyrir næstu helgi og svo er ég komin með aukavinnu við að prófarkalesa DV, seinniparta kvöld og helgar.

Sem sagt, bæbæ bóheimlíf. Nú fer ég að velta fyrir mér húsnæðiskaupum fyrir alvöru og hugsa um hluti eins og að fara með bílinn í skoðun og eitthvað. Láta mig langa í sófasett og ákveðnar tegundir af gólfmoppum fárast yfir verði á þvottavélum, svo eitthvað sé nefnt.

En þar sem nýja vinnan er staðsett í Hlíðunum þá fer ég að horfa meira á 105 svæðið íbúðapælingunum. Er jafnvel að velta fyrir mér að skoða eina sem er eiginlega bara alveg á Hlemmi... og á jarðhæð í ofanálag. Náttlega alveg agaleg staðsetning... og þó, rétt hjá löggustöðinni!

Fann þjóðráð við kvíðaröskun. Sennilega í fyrsta skipti sem undirfatakaup í Kringlunni hafa róað mig. Dagurinn fer í hinar dæmigerðu "reddingar props á síðustu stundu" út um allan bæ. Og sé það í hinu fínasta lagi.

Í dag er amma mín fyrir Westan áttræð, hvorki meira né minna, og ég kem til með að gera mér ferð til að hitta hana og hennar afkomendur í Hveragerði í smá stund fyrir generalprufu. Ég ætla að færa henni Báru, leikrit eftir sjálfa sig og sýna henni nýjast eintak af kærasta. (Hann ætti að vera að hennar fanatíska skapi, þurr og steríll eins og pimpsteinn og hvaðeina...)
Það hlýtur að bæta upp fyrir hvað ég get stoppað stutt.

Svo er það bara Generáll. Best að krossa putta og biðja til Guðs um að allt tæknidót verði tilbúið, allir kunni allt og allt verði nokkurn veginn eins og blómstrið eina.

Gah! Taugadrulla dauðans.
Martraðaræfing í gær. Hef sjaldan sökkað meira á sviði á minni lífsfæddri ævi. Þarf að liggja yfir handritinu í dag, eftir að í ljós kom í gær að ég kann ekki baun í því. Ég er einhvers staðar á milli taugaáfalls og syfju dauðans og huxa ekki heila huxun óbrenglaða. Þarf að hitta fjöslkylduna fyrir generalprufu annaðkvöld og gera eins og trilljón hluti áður en að því kemur.

En, ljósi punkturinn í öllu saman er mánudaxkvöldið. Þá hef ég huxað mér að liggja einhversstaðar, glápa á eitthvað, og hlusta á heilann minn deyja. Halelúja.

Þangað til... veit einhver um gott ráð við kvíðaröskun?

Gleðilegan 1. september!
Þann dag finnst mér ætti að halda hátíðlegan, vegna þess að þá byrjar Harry Potter alltaf í skólanum. Í gær fór Hogwarts lestin og í dag fær hann stundartöfluna sína. Þetta er dagurinn sem mér finnst að allir ættu að senda J.K. Rowling áskorun um að fara nú að klára sjöttu bók og vera ekki með þessa leti og ómennsku.

Og Þjóðleikhúsið tilkynnir vetrardaxkrána í dag, og Hugleikur trúlega bráðum. Allt að byrja að gerast, enda orðið sæmilega fullt af lífi á skrifstofunni minni eftir sumarládeyðu.

Ég þarf eiginlega að halda á spöðunum við skriftir í þessari viku, þrátt fyrir að upp sé runnin hin staðlaða "síðastavikafyrirfrumsýningu" með tilheyrandi geðvonsku. Þá gleymi ég jafnan öllu og týni, og get ekki einbeitt mér að nokkrum sköpuðum hlut.

Grrrr...

Þá er komin fréttatilkynning. Allir á þetta. Þarna kem ég annaðhvort til með að vinna frægan leiksigur við sjötta mann (eða... þ.e.a.s. konu) eða missa endanlega niður um mig mannorðið og alla hæfileika til leiklistar, allt eftir því hvernig fer.

En plaggatið er allavega flott...

Þá er runnin upp síðasta vika af Petruæfingum, næstsíðasti dagur ágústs og ég er alveg að fara að hlakka til jólanna.

Er eitthvað að reyna að skipuleggja nánustu framtíð, búin að bóka stúdíótíma til að taka upp útvarpsþáttinn minn ógurlega í næstu viku, Petrun á hárgreiðslustofu á morgun, er að skrifa áttræðisafmælisgjöf handa ömmu minni, og sitthvað fleira.

Hins vegar er ég með hita í hausnum og held ég sé að verða þvílíkt fár- hund- veik. Og það er ekkert smá bannað, akkúrat núna.

Fór í greiðslumat á föstudaginn, allir eru óðir og uppvægir að lána mér peninga og ég ætti að geta keypt mér íbúð upp á nokkrar grilljónir, svona þegar ég nenni af stað að skoða. Það verður þó trúlega ekki fyrr en í næstu viku. Fella og Hólahverfi líta líklega út til búsetu í nokkuð náinni framtíð.

Jólin koma! Lalala!