Komin heim

Og þá erum við loxins komin og alkomin heim.

Vitum ekki í þennan heim eða annan fyrir drasli og áttavillu. Það á eftir að taka einhverja daga að finna allt sem átti einhvern tíma að vera til hérna undir öllu draslinu... en mig minnir að einhvern tíma höfum við kunnað að búa hérna...

Riga festivalið

Ég veit ekki hvort ég get byrjað að tjá mig alveg strax. Er samt að huxa um að reyna að gera örstutta samantekt. (Þar sem tímamismunurinn vakti mig fyrir allar aldir.) 

Látum oss nú sjá.

- Ég er ekki búin að gera nógu rækilega úttekt á leiklistinni á þessari hátíð til að geta sagt mikið um standartinn á henni, ennþá. Ég hef þó smá tilfinningu fyrir að menn hafi talsvert haldið sig í meðalmennskunni, sumir aðeins fyrir ofan, aðrir aðeins fyrir neðan. Og ég ákvað að ganga í gæðakröfugengið. Meðalsýningar get ég séð heima hjá mér. Á leiklistarhátíðum NEATA vil ég sjá það besta af því besta frá öllum 10 löndunum og ekkert kjaftæði!

- Ég kom aldrei til Sovétríkjanna, meðan þau voru og hétu, en núna er eins og maður hafi séð smá  sýnishorn. Við bjuggum í skóla dáldið fyrir utan Riga. Sváfum á herbeddum og sturtan var... ólýsanleg. Því miður var ég ekki með myndavél. En mér finnst líklegt að þær birtist á fésbókum hátíðarfara innan skamms. Og af því að gistiaðstaðan var svona langt úti í sveit eyddum við talsverðum tíma af hátíðinni í rútum. eitthvað um 20 klukkutímum, reiknaðist okkur á heimleiðinni.

- En lokakvöld hátíðarinnar var Dásamlegt. Yfirleitt leiðast mér svona lokakvöldverðir heldur. Stundum voða mikið spariföt og ræður, eitthvað. Og ekki leist okkur alveg á blikuna þegar í ljós kom að það átti að fara með okkur enn lengra út í sveit, í hina áttina, beint eftir heilan dag af hátíði og ekkert að gefa mönnum neitt færi á sturtu eða sjæni í millitíðinni. (Sem afnam reyndar sparifatahefðina í einnu böggi.) En svo var þetta svona líka ljómandi glæsilegt hjá þeim. Svakalega flottur staður, svona sveitakrá. Dásamlega góður grillmatur, ræðurnar óvenjustuttar, flottasta flugeldasýning sem ég hef séð, þjóðlagakennd hljómsveit sem lék undir dansi. Svæðið hentaði einkar vel til minglunar og menn tóku magnaða spretti á dansgólfinu. Og ferðina til baka, sem við sáum fram á að yrði nokkuð löng, reyndum við formaður NEATA að gera bærilegri með því að skipta mönnum upp í partírútu og svefnrútu. (Tóxt reyndar ekki betur en svo að Litháar skildu okkur ekkert og sváfu í miðri partírútunni, á meðan færri komust þangað en vildu og þurftu að gera sér að góðu lágværan vísi að partíi í svefnrútunni.)

En þessi lokahnykkur var algert æði.

Einhvern tíma þarf ég síðan að tjá mig um margt fleira og fullt í viðbót. Aðallega gera tæmandi úttektir á hverri sýningu fyrir sig. (Af því að mér finnst svo gaman að fá svoleiðis eftir að ég hef verið öfundarkoffort.) En nú er ég að fara að fljúga norðurum land í faðm fjölskyldunnar eftir hádegið. Svo það er víst best að reyna að leggja sig aftur. Og vonandi koma bráðum menn með töskuna mína, sem þeim fannst nauðsynlegt að gera viðskila við mig og láta verða eftir í Köben.

Át!

Komin heim úr Gúlaginu.

Meira síðar.

Nefndin.

Óver end...

Er alveg á síðasta klukkutímanum. Búin að svæfa Hraðbát og sé hann kannski ekki aftur fyrr en eftir viku!! Og á nottla ekki betra skilið fyrir að hafa gleymt afmælinu hans í gær. (Hann varð 6 mánaða þá, án þess að nokkur tæki eftir því.

Tölvan verður eftir heima í þessari ferð. En þar sem mér finnst alveg bráðnauðsynlegt að skrifa niður bráðabirgðarýni á allar sýningar á svona hátíðum þá hef ég fjárfest í forláta glósubók og penna, og hvurutveggja verða höfð meðferðist og huxanlega birtur úrdráttur úr hátíðardagbók síðar. Svo er nú hefð fyrir að Leikfélög haldi úti ferðadagbókum á svona ferðum, en á því krælir hvergi á vefjum Hugleix eða Leikfélax Kópavox í þetta sinn. Vonandi man einhver eftir sollis á síðustu stundu. Ég nenni ekki að gera neinum viðvart.

Farin að stunda síðustu klukkustundina sem fjölskyldumóðir fyrir lengri pásu en nokkru sinni fyrr! Íks.

Myndir!

Það var að rifjast upp fyrir mér að einhvern tíma átti ég mér þann draum einna stærstan að fara á Ólafsvöku í Færeyjum. Og helst fara í beinu framhaldi á Þjóðhátíð í Eyjum. Og vera fullkomlega marineruð af áfengi á þriðjudegi eftir verslunarmannahelgi. Núna fæ ég nú bara tremma við tilhuxunina. Er sjaldan jafn ofboðslega miðaldra og í kringum verslunarmannahelgi.

Það var líka að rifjast upp fyrir mér að einhvern tíma var ég búin að einsetja mér að setja myndirnar úr vélinni inn í tölvuna á þeim síðasta hvers mánaðar. Svo það er ég að gera núna, svona einu sinni. Og hér koma myndir mánaðarins.

��etta erum vi�� El��sabet m��gkona uppi �� ��lfaborginni �� Borgarfir��i Eystri. Alveg greinilega a�� r����a hvort ma��ur �� a�� segja "sn��a" e��a "sn��a ��." (H��n er a�� segja "sn��a" og ��g er a�� segja "��".)

Lundam��t��vi�� er nottla ferlega ofnota�� �� ��slandi. M��r fannst ��etta samt soldi�� spes.

Fors����a �� Gletting?

E��a ��essi. ��au sn��a reyndar ��fugt... (Nema fyrir Herd��si. ;-)

Freig��tan �� heims��kn hinumegin vi�� g��tuna a�� leika vi�� hana M��u, vinkonu s��na.

��arna �� baks��n s��st �� ne��ri h����ina �� h��sinu sem vi�� leigjum ��. Og �� millis��n er gar��urinn, n��sleginn af Ranns��knarskipi. Fremst �� myndinni eru s����an "m��ar" sem eru alveg �� gar��shorninu hj�� okkur. ��a�� s��st ekki alveg n��gu vel, en ��arna eru a��allega gullinmura, bl��klukkur og sm��rabl��m og M����urskip lag��ist fyrir framan sl��ttuv��lina �� m��tm��laskyni ��egar ��tti a�� fara a�� sl�� hann. Og haf��i sigur.

Kv��ld eitt ��urfti a�� ��reyta Freig��tuna sem haf��i ��vart sofna�� lengi seinnipartinn. ���� var skroppi�� �� g��ngufer�� upp a�� Hengifossi.

Enn ein m��guleg fors����umynd. ��arna er Freig��tan a�� kalla �� kindur sem h��n s��. (Me�� takm��rku��um ��rangri.) Me�� Hengifoss �� baks��n.

Hugga m����a og amma-Freig��ta voru l��ka me�� �� f��r...

Og svo Ranns��knarskip.

En M����urskip og Hra��b��tur voru bara heima. Og s�� s����arnefdi �� ba��i. Sem er ��a�� allra skemmtilegasta, ��essa dagana.

Skoðanadagur

Ekki ætlar mér nú að verða baun í bala úr verki í vinnunni í dag. Fórum með Hraðbát í 6 mánaða skoðun í morgun. Hann er orðinn 7,8 kíló, en hefur ekki lengst síðan síðast og er enn 66 cm. Hefur hins vegar stækkað eitthvað í höfuðmáli. Svo þessum 540 grömmum síðan síðast hefur hann fyrst og fremst bætt á hausinn á sér. Enda orðinn algjör heili.

Svo þurfti bíllinn líka í skoðun. Og fékk svoleiðis. Og svo þurfti að versla. Og nú er ég rétt að stelast á internetið áður en ég fer í sund með Freigátuna. Kannski sigla svo Rannsóknarskip og Hraðbátur í kjölfarið, ef þeir nenna.

Það er annars að frétta af fjölskyldumeðlimnum sem við höfum varla séð í sumar að hann hefur dvalið hjá móðurforeldrum sínum undanfarið, mun vera á leið norðurum til föður síns og fer með þeirri fjölskyldu til Danmerkur á föstudag og kemur ekki aftur fyrr en 15. ágúst. Skilst mér. Við hittum hann því ekki fyrr en um það leyti sem hann á að byrja í skólanum sínum. Hann ku hlakka til að fara í 7. bekk, en það þýðir að hann er í efsta bekknum í Vesturbæjarskóla, en segist nú ekki hlakka til að byrja í skólanum, per se. En mig grunar nú að hann verði hálffeginn. Mér heyrist honum hafa þótt fullrólegt í sumar og hann hefur jafnvel spurt hvenær hann megi fara í unglingavinnuna. Smábátur er sumsé farinn að huxa sér á vinnumarkað.

Meiri fréttir. Í gær kom leikhópurinn Lotta hingað með sýninguna Galdrakarlinn í Oz. Freigátan uppástendur hins vegar að þessi sýning hafi heitið "Nýja Soffía Mús." Allar leiksýningar heita sumsé eftir fyrstu leiksýningunni sem hún sá. Í sýningunni var líka hundur sem var eins og hundurinn í næsta húsi. Hann heitir "Hin Mía."

Nú er sólin komin og þá er best að drífa sig í sund.

Það verður örugglega gaman í útlöndum...

en ég var að panta mér farið í bæinn og var næstum búin að gubba. Það verður ekkert smá erfitt að slíta sig frá þeim litlu. Klukkan fimmleytið á mánudaginn. Það eru allir búnir að segja mér að þetta verði örugglega erfiðara fyrir mig en þau. Og það er líka ábyggilega alveg rétt.

Vill til að ég verð í gífurlega marggóðum félaxskap á þessu ferðalagi og þekki maður sitt "heimafólk" verður ekki mikill tími til að velta fyrir sér hvað ormarnir manns verða að brasa uppi á Íslandi. Ekki man ég hvers vegna, en ég man að maður hlær alltaf ógurlega mikið á svona leikflakki. Og á milli samverustunda með öllu þessu bráðskemmtilega fólk þarf svo að finna tíma til að versla sér og öðrum minjagripi og dót og fá sér bjór og þarlenda sérrétti. Svo þarf maður að rifja upp hvort maður man hvað einhverjir Lettar, sem huxanlega verða þarna, heita. Var ekki Dizis Lettneskur Bandlaxstarfsmaður?

Og þessa vikuna þarf maður aldeilis að grípa réttri hendi í rassinn á sér. Halda þarf fund með Glettingsmönnum. Helst vinna slatta í því sem ég er að skrifa fyrir blaðið. Og svo þarf ég, sáluhjálpar minnar vegna, að vera dugleg að hanskast með krakkana. Svo ég fari nú ekki alveg úr gengjunum í næstu viku.

Bezt að reyna að gera eitthvað, fyrst maður er hangandi inni í góða veðrinu.