Jæjah!

Best að skreppa og hlaupa 10 kílómetra.

(Hefði einhver reynt að segja mér fyrir um þessa bloggfærslu fyrir tveimur mánuðum síðan hefði ég nú bara sagt viðkomandi að fara heim og taka pillurnar sínar.)

Hruni sé lof!

Margir tala um að þeir séu að verða örmagna af reiði. Reiði sem brast á um svipað leyti og kreppan. Ég held ég sé ekki ein um að vera á öndverðum meiði.

Mér líður eins og það sé loksins búið að hrekja Voldemort frá völdum.

- Þegar græðgin skein úr augum toppanna á meðan stór hluti þjóðarinnar barðist við að ná endum saman.
- Þegar eyða þurfti stórfé í sendiráð í útlöndum og í ferðir forsetans til erlendisbrúks á meðan ekki var viðlit að hækka laun heilbrigðisstarfsfólks og leikskólakennara upp í mannsæmandi.
- Þegar forsætisráðherra beljaði um góðæri sem fæstir fundu fyrir og lét að því liggja að þeir sem leituðu til Mæðrastyrksnefndar vegna þess að þar væri ókeypis viðurgjörning að hafa, frekar en af neyð.
- Þegar almenningur taldi hag sinn vera að vænkast þar sem hann gat tekið hærri lán en hann gæti nokkurntíma borgað.
- Þegar stór hluti þjóðarinnar hefði heldur valið peningana en lífið.
- Þegar siðferðileg gildi voru úrelt og gamaldags og áttu ekki við ef hægt var að græða á því að horfa framhjá þeim.
- Þegar var í tísku að fljóta sofandi að feigðarósnum sem við syndum núna í.

Ég var úrvinda af reiði og pirru í "góðærinu" sem aldrei náði til nema um 10% þjóðarinnar.

Núna er Voldemort fallinn. Fylgjendur hans eru eitthvað að reyna að klóra í bakkann, rannsóknir ganga erfiðlega, eins og gengur. Ekki er enn ljóst hverjir koma til með að gista Azkaban. Margir segjast hafa verið "gabbaðir út í þetta." En sannleikurinn er að byrja að mjakast upp á yfirborðið.

Þessa dagana er ég ekki neitt að verða örmagna af reiði. Ég les endalaust af skrifum fólks sem tjáir skoðanir sínar af eldmóði. Sumum er ég sammála, öðrum ekki. En flestir sem tjá sig eru vakandi. Ég hef staðið og setið Borgarafundum og Mótmælafundum, hlustað á ræður og tárast af sammáli og gleði.
Ég er yfirkomin af feginleika.

Peningar eða ekki.
Evrópusambandið eða ekki.
Æseif, smæseif.

Siðblindudofanum er að létta.
Og við erum vöknuð.

Dokt Hor ofl.

Ég hef trú á að bloggið fari aftur inn í rútínuna fljótlega. Allavega þegar einhver regla verður komin á vinnutímann og svona. Mál standa allavega þannig að ég er formlega orðin skráð í doktorsnám við Háskóla Íslands og hefi borgað gjöld, skráð mig í kúrsa og eitthvað svona. Komst í dag að því að ég þarf að sækja um vinnuaðstöðu í Gimlinum en get ekki gert það fyrr en á mánudaginn þegar konan sem sér um það kemur úr fríinu.

Svo hljóp ég 10 kílómetra í gær og er ekki einu sinni með harðsperrur. Hjólaði upp í útvarpshús í dag og það rigndi akkúrat á meðan. Held að 10 kílómetrarnir á laugardaginn ættu eftir þessu alveg að meikast. Hlakka bara til þegar það verður búið og ég get aftur farið að hlaupa eins og mér sýnist.

Komst líka að því að leiklistarhátíðin Lókal verður stútfull af leiksýningum sem ég hef ekki séð, en ætti að sjá, bæði vegna doktorsverkefnis míns og andlegrar velferðar minnar, svo hana er ég að hugsa um að stunda sleitulítið helgina 3. - 6. september.

Annars af fjölskyldu: Rannsóknarskip farinn að vinna og fór ásamt Smábátnum í dag að versla skóladót. (Vesen sem maður er alveg án meðan börnin manns eru í Vesturbæjarskóla.) Freigátan er komin í helgarfrí. Starfsdagar eru fram að helgi í leikskólanum hennar þannig að hún fær tvo mömmudaga sem við ætlum að nota afar vel í allskonar mamms. Hraðbátur fílar sig svaka vel í leikskólanum, sefur tvo tíma á dag og borðar eins og hestur. Kveður með virktum á morgnana, eins og ekkert sé, og er síðan alveg til í að koma heim seinnipartinn.

Smábátur er strax kominn á milljón í félagslífið, varla slitnað á milli hans og vinanna síðan hann kom, svo liggur fyrir að heimsækja einn frænda í föðurætt (eða hinnar stjúpmóðurinnar... er ekki alveg viss) á morgun og sumarbústaðaferð með afa sínum og ömmu um helgina.

Svo það er bévað span og rugl á okkur ennþá, en nú fer þetta allt að komast í föstu skorðurnar. Og þá vonandi bloggið með. Sá einmitt treiler út mynd um daginn sem fjallaði um stúlku sem skrifaði blogg, sem síðan var unnin uppúr bók, sem síðan er greinilega búið að gera úr mynd.

Segiði svo að þetta sé pointlaust!

PS: Myndin sem ég sá síðan á eftir þessum treiler er Karlar sem hata konur og var ég mjög hrifin af henni. Sem er sjaldgæft þegar ég sé myndir sem ég er búin að lesa bókina fyrst. En ég var mjög skotin í þessari. Jám.

Paunk!

Ég fór á tónleika í gær og er enn í hálfgerðu hamingjulosti. Maður veit svosem ekki hverju maður má eiga von á þegar maður fer á endurkomutónleika hjá menntaskólaböndum (úr annarra manna menntaskólum og fyrir manns tíð) sem maður þekkti bara tvö lög með þegar maður var einhversstaðar mjög snemma á táningsaldri. En endurkomutónleikar Mosa frænda, Grámosinn gólar, komu gríðarlega skemmtilega á óvart og fóru satt að segja bara fram úr mínum björtustu vonum.

Auk smellanna tveggja, Kötlu köldu og Ástin sigrar, spilaði bandið nokkur frumsamin lög í léttpaunkaðri taktinum og paunkaði svo ábreiður á nokkur eldri lög. Innlend sem erlend. Það er erfitt að lýsa því hvað nákvæmlega var svona mikil snilld. Bandið var mjög þétt og flutningurinn flottur, ég þekki ekkert hvort þessir strákar eru eitthvað að spila tónlist að staðaldri núna, en þeir eru allavega búnir að æfa sig geðveikt, ef þeir hafa ekkert gert síðustu 20 ár. Og svo var það bara sviðsframkoma og... allt.

Sigurður H. Pálsson sýndi á sér paunktrýnið. Það er rooooosalegt. Sigurður H. Ofurpaunk verður látinn brúka þetta í Hugleiknum í náinni framtíð. (Hugmynd kom upp um að setja upp Sid and Nancy.)

Kringum hrun heyrði ég einhverjar smávægilegar deilur um hvort paunkið "kæmi aftur" í einhverri mynd. Þeir sem upplifðu á sínum tíma fitjuðu uppá trýnin og töldu ólíklegt...yrði aldei nema lélegar eftirlíkingar, og hvaðha, en nú 2007-uðu þeir í Mosanum aðeins inn í einhver lög sín... og það virkaði. Talaði virkilega til fáránleika ýmiss í ástandinu. Líklega heitir það eitthvað annað, en ég hugsa að íslensk tónlist eigi eftir að verða reiðari á næstu árum. (Þá er ég ekki að tala um Bubba Morthens. Heldur nýtt fólk.) Og það mætti segja mér að áferðarfegurð vannillu undanfarinna ára léti eitthvað undan síga. Jafnvel mikið.

Ætli tími Mosa frænda sé ekki bara kominn?
En þeir ætla víst ekki að spila aðra tónleika.
Sem þýðir að við sem eyddum þúsundkalli og kvöldstund í þessa upplifun erum þvílíkt forréttindapakk.

Takk fyrir mig, Mosi frændi.
Hvíl í friði.

Kisur og loðfílar

Þá er að ljúka síðsumarsskítmoxtri á heimilinu. En eftir sumarútlegðina er jafnan þörf á endurskipulagningu á ýmsu innan heimilis sem og almennum þrifum. Þetta árið hefur Rannsóknarskip verið geymdur niðri í geymslu hvar ég held að hann hafi farið í gegnum hvern einasta kassa, hent og hirt, og svo höfum við hérna uppi sett ennþá meira í kassa sem þurfa að komast í geymsluna hvað sem tautar. Svo hefur líklega svona hálftonni verið hent. Þetta ætlar að hafast á mörkunum. Smábátur kemur í kvöld og við fáum næturgest á morgun. Þá ætti allt að vera orðið spikk og span. Ja, allavega fært um alla íbúð.

Annars er helst í fréttum að Hraðbátur hefur tekið bíla- og boltadelluna og gengur svaka vel í aðlögun á leikskólanum. Hann svaf þar miðdegislúr í dag, og gekk það víst eins og í lygasögu. Þessa dagana eru öll dýr kisur hjá honum, nema hestar. Freigátan brúkar hins vegar ímyndunaraflið út um gluggann og íslensk húsdýr verða gjarnan loðfílar, hreindýr og risaeðlur í hennar frásögn.

Jæja! Skúra!

Það mætti halda að maður væri með ástandið á heilanum

miðað við undanfarnar færslur. Þá er kominn tími til að taka upp léttara hjal og segja fréttir af fjölskyldunni. Hún segir farir sínar misjafnlega sléttar. Fljótlega eftir heimkomu tók Móðurskipið pest sem vel má vera að hafi verið svínaflensan sem kennd er við Mexíkó. Sú var fljót í förum en skildi eftir sig andnauð nokkra sem við hefur verið brugðist af læknamafíunni með ávísun á tvenns konar meðöl, til gleypinga sem og innöndunar. Aðrir heimilismenn áttu svo í þessu um helgina, en voru sneggri að. Rannsóknarskip lá flatur í tvo daga og spilaði svo golfmót. Litlu ormarnir fengur smá hor og oggulítinn hita og voru ekkert sérlega ánægð með að vera höfð innandyra, föstudag til sunnudags.

Móðurskip hefur fengið ströng fyrirmæli um að fresta öllum hlaupum þar til astmi og bronkítis hefur látið undan síga og ku eiga að vera á sterum fram yfir maraþon. Vona bara að ekki verði gerð lyfjapróf. Hefi huxað mér rækilega út að hlaupa á morgun. Við þessari pásu í líkamsræktarátakinu hef ég brugðist með því að drekka Herbalife í tvo þriðju mála. Mér sýnist ég enn léttast, þrátt fyrir hreyfingafrí.

Freigátan er komin aftur í leikskólann og Hraðbáturinn er svakalega kátur í aðlögun á Sólgarði. Í dag var fjórði dagur aðlögunar og hann var ekkert endilega á því að koma með heim þegar ég sótti hann. Var bara búinn að borða vel, með fisk í hárinu og nennti ekkert að tala við mig þegar ég kom. Meðan hann var að aðlagast fór ég loksins og sótti formlega um doktorsnámið ógurlega. Þarf að redda smá meiri pappírum og undirskriftum á morgun en svo fer þetta fyrir deildarstjórn, einhverntíma seinna í mánuðinum. Stuð. Ég laumaðist líka til að skoða aðstöðu doktorsnema í Gimli. Hlakka óskaplega til að fá skrifborð og hillur þar. ("Skrifstofan" í horninu á dótaherberginu er einhvern veginn... orðin falin undir draslhaug fyrir löngu.)



Smábátinn endurheimtum við á fimmtudag og Rannsóknarskip fer að vinna á mánudag. Smábátur hefur nám í skóla Haganna viku síðar. En áður en nokkuð af þessu gerist þarfnast heimilið talsverðrar yfirhalningar, tiltektar, þrifs og endurskipulagningar. Planið er að henda ótrúlega miklu.

Svo var verið að hlaða inn myndum úr seinnihluta sumarleyfis. Þær eru nú svo ógurlega margar flottar að ég held ég verði að setja góðan slatta inná fésið. Og slatta hér.

Þessar flottu peysur prjónaði amman fyrir austan í sumarfríinu.

Lán eða ólán?

Svo við þurfum að taka himinhá lán til að eiga "sjóð" til að aðrar þjóðir haldi að óhætt sé að lána okkur enn meira, þrátt fyrir að við eigum ekki fyrir skuldunum sem við eigum nú þegar?

Þangað til hvað? Svín fljúga og allir í heiminum gleyma aftur að á Íslandi er peningum ævinlega haldið í sama fjölskyldu- og kunningjahópnum sem er með peningafíkn og klárar þá þessvegna alltaf um leið í vilteysu?

Er það ekki bjartsýni?

Væri ekki nær að reyna að sýna smá hyggindi frekar en að ætla að redda málunum með "klókindum" meiri lántökum og ævintýramennsku?

Éld við séum endanlega á leiðinni í skítinn með Alþjóðagjaldeyrissjóðsruglinu.