Ekkert slær í gegn!

Mér finnst þetta frábært.
Það slær ekkert "í gegn" á Íslandi í dag. Ekkert er að slá nein met. Allt sem er framleitt með það að augnmiði að "hitta" og framleitt fyrir steríótýpisma... jújú, fær alveg einhverja athygli, en ekki öll grilljón-skrilljón hittin/miðasöluna/aðsóknina sem það átti að fá. Skoðanakannanir eru flestar ómarktækar af því að helmingurinn vill ekki svara eða er óákveðinn. Og undarleg jaðarfyrirbæri sem menn búa til til að skemmta sjálfum sér fá allskonar athygli. Samt ekkert brjálað mikla. "Athyglin" dreifist bara meira. Eftir smekk. Sem er allskonar.

Auðvitað er meira krossnöldur en oft áður. En það er bara vegna þess að menn eru ekki lengur til í að láta selja sér skoðanir annarra heldur halda fast við sínar. Kannski endar með því að við lærum að virða skoðanir annarra. Og áttum okkur á því að allt er allskonar og rétt og rangt líklega ekki til. Það væri nú alveg svakaleg framför.

Mér finnst þetta lofa góðu. Þetta segir mér að menn séu eitthvað að róa sig í hjarðeðlinu. Fleiri eru til í að tékka á allskonar. Ég held að auglýsingaherferðir hljóti að vera farnar að missa aðeins marks. Kúl-faktorinn er ekki lengur jafn allsráðandi, þegar kemur að því að móta sér smekk. Ísland er ekki kúl. Ekki heldur heimurinn, neitt sérstaklega.

Var annars að horfa á þáttaröð sem heitir The Century of Self sem er hægt að sjá á Youtube. Fjallar um þróun PR-sins og auglýsinganna í heimi ofurneytandans.
Ansi hreint áhugavert.

Viðburðir!

Jónas Sigurðsson og ritvélar framtíðarinnar eru á Rósenberg í kvöld. Ég gaf Árna diskinn þeirra „Allt er ekkert“ í jólagjöf og hann fór ekki úr spilaranum í bílnum fyrr en ég fór með hann í partí. (Og er enn á leiðinni aftur í spilarann í bílnum. Það er þar sem er helst hlustað á tónlist á okkar heimili.) Svo fengu þau verðlaun fyrir lag ársins. (Sem er reyndar ekkert uppáhaldslagið mitt á þessum diski, en hvað um það.)
Ábyggilega magnaðir tónleikar. Og örugglega troðstappað áðá.

Svavar Knútur ætlar svo að halda tónleika, líka á Rósenberg, á morgun. Hann gaf út annan snilldardisk sem hann kallar Amma, fyrir jólin. Það sem ég hef heyrt af þeim diski er ekkert nema dásamleg snilld. Yndislegar ábreiður af svona síðustu-lögum-fyrir-fréttir. (BTW, ég er ekki enn búin að eignast þennan disk. En ég á bráðum afmæli!) Svavar spilar nú alltaf, annað slagið, en það er auðvitað löngu orðið skammarlegt hvað maður er lélegur að mæta áann.

Um helgina ætlar svo A Band on Stage að spila tónlist níunda áratugarins á títtnefndum Rósenberg. Þekkjandi það gengi verður ekkert með Wham eða Duran Duran á prógramminu og líklega allt b-hliðar lög. Sem gerir þetta vissulega mjög spennandi. Ég reikna með að reyna að mæta annaðhvort kvöldið. Ætla að reyna að stilla mig um að fara bæði.

Og, síðast en ekki síst, besta leikrit í heimi, Havgird, eftir og í leikstjórn Ágústu Skúladóttur, í flutningi Theatergrúppunnar Royndin frá Færeyjum, verður sýnt í Gaflaraleikhúsinu um pálmasunnudagshelgina. Ég sá þessa sýningu í fyrrasumar á leiklistarhátíðinni á Akureyri. Þetta er EIN ALLRA BESTA LEIKSÝNING SEM ÉG HEF SÉÐ!
Það verða bara tvær sýningar. Það verður alveg örugglega troðstappað á þær báðar vegna þess að allir sem sáu troðstöppuðu sýninguna á Akureyri ætla örugglega aftur og draga alla og ömmu sína með. Svo, þeir sem ekki vilja missa af, PANTA!

Annars, í minniháttar fréttum úr prívatlífinu.

Styrkumsókn til Rannís fór alla leið í gær. Held ég. Fékk reyndar enga staðfestingu á viðtöku eða neitt, og svo frétti ég skömmu síðar að kerfið hefði fömblað og fresturinn lengdur um tvo daga.
Persónulega finnst mér líklegt að umsókn mín hafi verið svo brilljant að hún fór með kerfið. Því fannst bara óþarfi að taka við fleirum!
En þá er ég allavega búin með allt umsóknabull á þessu ári. Og best að reikna ekkert með að fá neitt útúr þessum apalegu sjóðum, frekar en venjulega.

Í gær þurftu líka fleiri styrkumsóknir að fara út um allt og svo var fundur og svo fékk ég hundraðogsjötíu heimapróf í hausinn. Sat fram til miðnættis við að taka á móti þeim og er heldur en ekki úldin í dag.

Enn hefur ekki gefist tími til að skoða verðandi híbýlin í Koppavoginum. Bíllinn hefur áhyggjur af þessu og er því farinn að búa til allskonar erindi í Bíla Áttuna. Um helgina át hann úr sér rafgeyminn og núna er bara hægt að opna bílstjórahurðina innan frá.

En við þurfum að fara að drífa í að tala við manninn sem ætlar að flytja úr íbúðinni. Ekki síst til að komast að því hvort hann ætlar að gera það í lok apríl eða eftir... 14 daga! Eftir rúma viku verður sölufundurinn okkar. Þá reikna ég með að við afsölum okkur endanlega eignarrétti á húsnæði. Og borgum upp heilan haug af milljónum í leiðinni. Mikill dauðans léttir verður það nú.

Aldrei er best að eiga neitt.
Eyða bara öllum peningunum í að styrkja listvæna vini sína með uppákomusókn.
Ferlega vistvænt.

Kerlingartussur og hryðjuverkamenn.

Það má sem sagt kalla fólk "kellingatussur". Samt er stjór hluti þjóðarinnar enn á eipinu yfir að Landsbankamenn skuli hafa verið meðhöndlaðir eins og "hryðjuverkamenn" þegar þeir reyndu að moka inneignum breskra sparifjáreigenda í eigin vasa í gegnum íslenskar höfuðstöðvar, um árið.

Það er ekki öll vitleysan eins.
Hún er allskonar.

Mikil ósköp eru nú af rasshausum á þessu landi. Eins gott að nefna engin nöfn, samt. Þetta fína orð hefur ekki hlotið friðhelgisvottun frá saksóknara.

Slór

Búin að gera bókstaflega allt annað í morgun en það sem ég á að vera að gera, og þarf að vera að gera, og kemst ekki hjá því að gera... En Nenni Siggi er alveg ferlegur fastagestur þegar kemur að því að vinna styrkumsóknir eða gera annað alvarlega merkilegt.

Svo er bara kominn brjálaður snjór og vetur og frost og Öskudagur ku eiga 18 bræður, þannig að vorið kemur 28. mars. Að staðartíma. (Eitt af því sem ég reiknaði út í morgun, sko.)

Ég er líka búin að lesa fésbókina, af stökustu alúð. Eitt að því sem ég er búin að lesa nokkrum sinnum eru að rannsóknir ku sýna að það sé hollt fyrir karlmenn að horfa á brjóst. Er ekki svolítið merkilegt að vefur sem segist vera fyrir konur geri mest útá að halda á lofti réttlætingum fyrir því að karlmenn hagi sér eins og... tja... svín, og að konur eigi að mála sig og vera til friðs? (Og vera ekki að gera sér rellu yfir því þó menn tali við brjóstin á þeim frekar en andlitin.) Það hefur mér allavega sýnst, svona á fyrirsögnum. Ég reyni að sneiða hjá því að gefa nýju fjölmiðlamafíunni "hitt".

Svo virðist vera að koma einhver helgi dauðans. Morgundagurinn þaulskipulagður fram undir miðnætti. Og sölufundur íbúðar eftir hálfan mánuð! Ljómandi það. Mikið vona ég nú samt að snjórinn og frostið láti undan síga áður en brestur á með flutningum. Það er alveg dauðinn sjálfur að flytja í snjó.

Það vantar tvennt í aðstöðu fyrir doktorsnema. Kaffistofu til að taka kjaftatarnir, og stað til að leggja sig.

Farin undir borð!

Hugvísindi og Kópavogur

Nú er hugurinn heima... eða ekki heima... hvar sem það er nú. Það er nú illa skemmtilegt að þýða verkefnislýsingar og allt svoleiðis yfir á Engilsaxnesku. Og reyna að bora rannsókn á Hugvísindasviði inní styrkumsókn sem er sérhönnuð fyrir rannsóknir í raungreinum. Spes. Reyndar ágætt að við erum alveg nokkur að krepera yfir þessu saman.

Annars eru búsetumálin í undarlegu limbói. Við erum búin að samþykkja tilboð, en erum að bíða eftir kvaðningu á kaupsamningsfund. Eftir hann ættum við að vera laus allra mála. Og í fyrrakvöld datt í hausinn á okkur íbúð til leigu! Góður frændi á óseljanlega efri hæð í Kópavogi. Herbergi handa öllum, skápar úti um allt, og yfir þrjátíu fermetrum meira en við eigum að venjast. Allt sófasettið kemst í stofuna og hjónin geta fengið að búa í hjónaherberginu. Flutningar í börbin áætlaðir þann 1. maí. Svo nú fer ég að óþreyjast eftir sölusamningi... og í framhaldinu nokkurn veginn skuldleysi!

Við förum ekki langt uppí Koppavoginn. Bara eiginlega í nágrenni við Huggu syss, austanmegin samt. Leikskólar Kópavogshlíðar Fossvogsdals eru til gagngerrar skoðunar.

Og þar sem fyrirhugaðir flutningar breyta lífstílnum ótneitanlega talsvert, fór ég í bæinn í gær. Þar sem úthverfadrottningar labba sér ekkert niður á Rósenberg á þriðjudagskvöldum. Dætrasynir spiluðu skemmtilega að vanda en toppuðu sig alvarlega í uppistandi á milli laga. Kvöldið varð því erfiðara fyrir þindina en lifrina. (Svo maður taki lífvísindin á þetta.)

Já, ég er að drepa tímann. Fjölmyrða hann, alveg hreint. Enda er ég ferlega metnaðarlaus gagnvart þessari umsókn. Téður sjóður veitti enga styrki til rannsókna á hugvísindasviði í fyrra og einhverja tvo til félagsvísinda, og þeir minnir mig að hafi farið í peningafræðin. Og mér sýnist á nýja umsóknarforminu að menn séu ekkert á þeim buxunum að fara að skipta eitthvað um takt þar. Eingöngu rannsóknir á því sem gæti skapað peninga skulu styrkjast.

Hlakka til þegar peningar verða úreltir og fjármálakerfið dautt.
Þá fyrst verður hægt að fara að gera eitthvað af viti.

Jæja, krakkar.

Spennandi tímar. Bankar eiga að verða færri og stærri... bankastjórar eiga að hafa ofurlaun... þessar svikamillur Zatans skila milljarðahagnaði... en það er verið að skera niður í mennta- og heilbrigðiskerfi.

Þess ÞARF víst.

Svo ég vitni í Áramótaskaupið 2010, það er eitthvað svoooo rangt við þetta.

Þar sem ekki mátti hækka laun eða ráða fólk í góðærinu (þá kæmi sko verðbólgan) þaðan þarf líka að taka peningana til að borga bankaruglið sem hrundi. Sem er samt ennþá í fullum gangi. Og á sjálfsagt eftir að hrynja aftur, allavega er allt við það sama þarna.

Mig langar til að gera eitthvað.

Það virðist engu máli skipta hverjir eru í ríkisstjórnum eða borgarstjórnum. Auðræðið er með skuldasnöruna um hálsinn á hinu opinbera, alla leið. Og svo virðist þetta fólk bara ekki vera neitt sérstaklega vel gefið. Fjármálaráðherra Steingrímur hélt að hann væri búinn að "endurreisa fjármálakerfið" þegar hann var búinn að endureinkavæða allt draslið, skuldaskolað, út um bakdyrnar. Borgarstjóra Gnarr finnst þægilegra að skera niður í leikskólum og skólum heldur en að segja kröfuhöfum að fokka sér.

Það eru allir í stjórnkerfinu, hvert sem litið er, að hamast við að skera niður hjá almúganum til þess að hlaða undir auðræðið. Pakkið sem setti þjóðina á hausinn en er nú komið aftur í gerfi "kröfuhafa". Innheimtir nú skuldirnar sem það stofnaði sjálft til.

Túnisbúar ætla ekki lengur að láta sig hafa þetta. Heldur ekki Egyptar. Né Líbíumenn, þó það sé að kosta mörg mannslíf. Meira að segja Bandaríkin eru að átta sig, allavega liðið í Wisconsin.

Allar þessar byltingar snúast um það sama. Óréttlæti og misskiptingu.

Hversu lengi ætlum við hér á klakanum að halda áfram að láta taka okkur í félagsheimilin?

Fer þetta ekki að verða ágætt?

Óskastundin!

Nenni Siggi er í heimsókn.
Samt er alveg tjúllað að gera! En það er sól úti og smá vorfýla og ég ekki að halda einbeitingu við neitt sem er annað en bráðskemmtilegt! Og styrkumsóknir eru frekar boríng. Ég þarfa að þýða allt draslið á ensku... og er ekkert að nenna neinu, sko. Svo fattaði ég að ég gleymdi að hlusta á Óskastundina með Gerði G. Bjarklind í morgun! Og er að því núna. Bjargar deginum alveg. Þetta er besti útvarpsþáttur í veröldinni. Það kemur alltaf eitthvað uppáhalds innan um fullt af forneskju og ömmu-tónlist.

Það er annars bara ekkert að gerast. Eftir að allt gerðist í einu er núna bara svona biðtími. Slatti af yfirvofandi deddlænum... en allt ferlega rólegt og næs.

Nú er til dæmis að renna upp helgi með engu fyrirhuguðu. Engu. Ekki nokkrum sköpuðum hlut. Bara fara með krakkana á róló og mögulega í sund, ef veðrið heldur svona áfram. Mögulegt að maður ætti að fara að hunskast til að henda hlutum, þar eð flutningar eru jú yfirvofandi. 1. júní, í síðasta lagi. Enginn veit hvar við dönsum næstu jól, semsagt.

Megrunin gengur Ömurlega. Missti kílóin 2 sem ég bætti á mig um jólin, og síðan ekki söguna meir. Búin að svelta í 2 mánuði, leikfima og leikfima... og ekkert. Appelsínuhúðin haggast ekki spönn frá... já, né þessi fimm aukakíló sem ég ætlaði að missa fyrir 15 mars. Held að Rannsóknarskipi gangi örugglega betur. Ekkert eftir nema laxerolían ef ég ætla að komast á Bandalagsskólann minn.

Og það er vika í vorjafndægur. Þess vegna fylgir mynd frá vetrarsólstöðum.