Brjálað veður...

En Smábáturinn fór samt í skólann í morgun, en verður sóttur á eftir.

Ég keyrði Freigátuna í leikskólann í morgun... er ekki viss um að það hafi verið góð hugmynd, svona ökuhæfnilega séð. Fór svo til eyrnafræðings í Fossvoginum. Hann vottorðaði mig, en gat annars lítið gert fyrir mig. Ég er með fína heyrn og augnhreyfingar þannig að nú á þetta bara að vera alveg að verða gott. Og ég má fara í bumbusund og jóga og allt sem még sýnist. Og vera dugleg að leggja mig á milli. Það versta er að það mikilvægasta kemur líklega seinast, hæfileikar til fyrirframantölvusetu. Oooo.

Held ég skrópi nú samt í sund í dag, menn eiga víst ekkert að vera á ferli. Er að huxa um að fara hreint ekkert meira út. Rannsóknarskip ætlar að koma til að sækja börnin og passa þau svo. Ætli verði ekki bara farið í að þrífa og skreyta þangað til flugfært verður fyrir Smábátinn á Norðurlandið. Sem líklega verður nú ekki fyrr en í fyrramálið.

En ég er nú óttalega hringluð og ætla að taka því frekar rólega í dag. Enda hafa allar þrýstilínurnar ekkert sérstaklega góð áhrif.

En ég er bjartsýn á að geta skilað ritgerðum nokkurn veginn innan skekkjumarka. Vonandi.

Jæjah... bezt að leggja sig nú vel og vandlega.

Mjakast

Þýðingafræðikennarinn minn er dúlla. Hún gaf mér vikufrest á ritgerðinni gegn framvísun læknisvottorðs. Og í dag er ég farin að geta ritgerðað ponkulítið. Ef ég sit stutt fyrir framan tölvuna og geri síðan eitthvað annað lengi. Er búin að fá mér langan göngutúr og eina langa laggningu og næst þegar ég þarf að hreyfa mig að planið að taka til í einum og einum fataskáp.

Smábátur er að fara í ammli, Rannsóknarskip situr sveittur í sínum skóla og fer yfir verkefni og próf, og Freigátan er í næstsíðustu vikunni á leikskólanum fyrir jól! Garg! Hvert fór tíminn?

Smábáturinn fer norður um helgina (ef veður leyfir, það er víst von á enn einum storminum) og Rannsóknarskip er með mikil plön um jólahreingerningar. Við Freigáta erum með mikil plön um að reyna að vera ekki mikið fyrir.

En, þetta gengur víst ekki. Einn, tveir og.... eitthvað

Ókeiókei

Hlutirnir í samhengi. Hitti ljósmóður í dag. Eitthvað leist henni ekki á hjartsláttinn í Ofurlitlu Duggunni og sendi mig í mónitor. En þar virkaði allt í ljómandi fínu lagi.

Allavega, ritgerðir smitgerðir, skítt með akademíuna, það er þó allt í góðu lagi með barnið.

Aðrar hverjar fimmínútur finnst mér ég vera að skána. Ætla að reyna að komast með Freigátuna í leikskólann í fyrramálið, fyrir eigin vélarafli. Líður enda best þegar ég er á ferðinni. Það eina sem ég get hreint ekki ennþá er að sitja við tölvuna af einhverju viti. En ætla nú samt að gera heiðarlega tilraun á morgun. Og svo skal eyrnalæknirinn fá að skrifa feitt vottorð á föstudaginn sem afsakar allt sem ég hef nokkurn tíma ekki gert.

Svo mar á kannski ekkert ógurlega bágt, í stórveraldlegu samhengi.

Helv...

Ég veit ekki undir hvaða stjörnuspeki það fellur, en innra eyrað á mér á greinilega til að vera eitthvað geðveikt í desember. Nánar tiltekið, það vinstra. Nú er mér batnað af hræðilegu veikinni, sem var eiginlega bara hiti og svimi, sem var líklega útaf einhverju í innra eyra, eins og í desember fyrir 6 árum síðan, en ringlið er eftir.

Ég er öll alveg kolhringluð í hausnum og er ekki beint að fara að skila ritgerð í dag, eins og ég átti að gera. Er samt komin með vottorð, og ætla að reyna að skila á föstudaginn. Er að fara að hitta ljósmóður á eftir og eyrnalækni á föstudag og sá skal sko aldeilis fá að lækna mig, eða vottorða mig í bak og fyrir að ég geti ekki neitt í skólanum. Ég verð alveg gjörsamlega brjáluð ef þetta helvítis fokk á að eyðileggja fyrir mér helminginn af þessari annars ljómandi önn. Grrrr. Ég vissi ekki að það væri hægt að verða svona ógeðslega pirraður út í líkamspart á sjálfum sér. Ég er alvarlega að huxa um að láta taka úr mér innra eyrað. Helst bæði.

Semsagt, í staðinn fyrir að jólast um allt eins og vindurinn og hafa ógurlega mikla aðventu eitthvað, næstu vikuna, verð ég líklega hálfringluð, stressuð og geðvond að reyna að draga tvær ritgerðir útúr félaxheimilinu á mér, sem ég var annars alveg búin að sjá fram á að geta gert geðveikt vel.

Ég næ ekki upp í nefið á mér fyrir geðvonzku yfir þessum fjára!

Kólasveinninn!

Kemur í dag! Það er kóklestardagur! Jafnómissandi hlekkur í jólakeðjunni og aftansöngur á aðfangadaxkvöldi! Hugga móða kom og sótti Freigátuna og þær fóru í bæinn að gá hvort þær rækjust á kólasveinana.

Ég er alltaf að missa einbeitinguna. Það eru hippar í sjónvarpinu. Þeir voru nú merkilegir.

Rannsóknarskip er svakalega duglegur. Hann er að taka til, alveg eins og jarðýta.

Ég er að gera Ekkert. Líklega er ég með einhverja veiki. Í gær var mér skítkalt allan daginn, í dag er ég bara með klikkaðan svima. Vona að það sé bara einhver bjánapest, og ekkert meðgöngutengt.

En það átti nú hvort sem var að vera frekar latur dagur í dag. Ég er svona hálfbúin með ritgerðina sem ég á að skila á miðvikudag, í formi fyrirlesturs, þarf eiginlega bara að lesa smá greinar og raða henni svo aftur. Ef ekki fer þýðingavinnan mikið að káfa uppá það, verður þetta bara allt í sómanum þó ég hangi í ónýti um helgina.

Doors var nú ágætismynd. Ég er hins vegar með þá kenningu að þeir sem tóku Jim Morrison og hetjudýrkuðu hann, séu allir alkóhólistar. Mér fannst Morrison óttalegur bjáni í þessari mynd. En auðvitað hélt maður þeirri skoðun nú fyrir sjálfan sig á árunum kringum útkomu myndarinnar. Hún hefði nú þótt frekar ókúl. Í menntaskóla var kúlið allt.

Heimildamyndir um hippa og negra eru nú ekki beint afsvimandi... Þessi mynd er bara algjört augnlím. Og það verður að segjast. Rappið er nú sennilega það bókmenntalegasta sem hefur verið að ske í heimi dægurtónlistar undanfarna áratugi. En djull finnst mér það nú samt leiðinlegt.

Ég heyri að félaxlíf Freigátunnar er að verða algjörlega þéttskipað í dag. Faðir hennar er að skipuleggja að fara með hana á bæ að horfa á fótbolta, þegar hún snýr aftur úr kólasveinaferðinni. Þá ætla ég að fara að sofa. Þetta kaffi er ekkert að gera fyrir mig. Er enn alveg rangeygð. Er sennilega með örflensu sem hefur aðallega tekið sér bólfestu í öjmingjans innra eyranu mínu.

Endum þetta samhengislausa (aðventu?) rant á smáplöggi.

Jólaprógramm Hugleix

sem árlega slær óskaplega í gegn, verður framið í Þjóðleikhúskjallaranum annað kvöld, sunnudaxkvöld 9. desember og þriðjudaxkvöld 11. desember klukkan 21.00 að staðartíma. Húsið opnar klukkan 20.30 og að venju kostar 1000 krónur íslenskar að hlýða og horfa á herlegheitin.

Dagskráin í ár gengur undir nafninu Aftansöngur jóla og inniheldur meðal annars frumflutning á þremur einþáttungum, skilst mér, og þar af er einn eftir Rannsóknarskip, sem leikritar alveg hringi í kringum Verðlaunaskáldið þessa mánuðina.

Allir mæta.

Jeij!

Það er jólaball hjá foreldrafélagi leikskóla Freigátunnar um helgina. Ég hlakka ógurlega til. Hún veit ekkert um það, líst örugglega ekkert á það og finnst sjálfsagt ekkert eins gaman og ég býst við að henni finnist.

Er annars bara að drepa tímann. Er að bíða eftir Smábátnum heim úr skólanum. Þegar hann kemur þaðan er planið að láta hann pakka niður og koma honum í flug norður á Akureyri. Hvar hann mun eyða helginni.

Í beinu framhaldi ætla ég svo að sækja Freigátuna á leikskólann og Rannsóknarskipið í vinnuna og fara heim með alltsaman. Og svo þarf örugglega að þaulskipuleggja þessi helgi. Ætli maður þurfi ekki að fara að reyna að ná einhverjum fleiri jólagjöfum á hús?
Kannski sérstaklega þeim sem gætu þá fengiðo far með Báru syss austur bílandi á mánudaginn? Það væri nú bara hreint óvitlaust...

Tú dán

End tú tú gó.

Búin að skila ritgerðarfjáranum. Mér fannst hún nú bara alveg ágæt. Ekki er hún nú samt merkileg ef miðað er við fjölda merkilegra og leiðinlegra fræðigreina í heimildaskrá. Hmmm...
Bót í máli að Frú Kennarinn ætlar yfirlýst ekki að gefa okkur einkunnir í þessum kúrsi. Rökin hljómuðu einhvern veginn svona: Þar sem þetta er hagnýtur kúrs.... blablabla... fáum við bara "staðið" að því gefnu að við skilum öllum verkefnum nokkurn veginn skammlaust.

Svona bull á nottla bara ekki skilið betri vinnubrögð. Ég vil fá EINKUNNIR þegar ég er í námi. Ekki bara eitthvað ess sem getur þýtt allt milli 5 og 10. Ég sé ekki hvað er vandamálið við að gefa mér einkunn fyrir útvarpsþáttinn minn. Hann er alveg ljóslega einhversstaðar á bilinu 7,5 til 8,5. Ef kennari leggur ofuráherslu á lengd heimildaskráa, er þessi ritgerð hins vegar bastarður og hortittur. Mér finnst hins vegar vísanir í frumheimildir og eigin rannsóknarvinna bara hreint ekki akademískt ókúlla heldur en að éta upp margumskrifuð fræði eftir milljón öðrum og leggja svo út af þeim hvað sem manni sýnist.

Annars skilgreindi ég fyrir sjálfri mér hvernig einkunnakerfið lítur út í mínum haus. Allt undir 7 eru bastarðar. Ég held að það komi til af því að fyrsta einkunnin sem ég fékk í tölu í barnaskóla var 7. Í lestri í fyrsta bekk, sem nú heitir annar. (Annars fengum við bara einkunnir í einhverjum asnalegum bókstöfum sem pirraði mig ekkert minna þá en nú.) Sennilega finnst mér að eftir það eigi leiðin að liggja upp einkunnastigann en ekki niður. Óháð skólastigi.

Allt milli 7 og 8 er skítsæmilegt. 8,5 er ég hæstánægð með, fer enda sjaldan hærra.

Þegar maður er í svona námi hefur maður síðan aðgang að Uglunni, sem þýðir að maður getur gluggað í tölfræði fyrri háskólanáma. Meðaleinkunnirnar útúr báðum háskólagráðunum mínum eru nú bara ljómandi. BA-ið slefar í fyrstu einkunn, sem reiknar út frá innbyrtu áfengi og almennu þunglyndi, leikfélagi og kjaftæði, verður nú bara að teljast nokkuð gott. MA-ið er hátt í 8. Enda færri bastarðar þar. Og miklu fleiri einingar en ég þurfti.

Og í þessu námi hef ég huxað mér hærra. Helst meðaleinkunn yfir 8 og engar refjar. Og miklu fleiri umframeiningar, ef ég næ að klára allt sem mig langar.

En þessi einkunnasókn gengur væntanlega illa ef allir kennarar ætla bara að gefa manni einhver asnaleg ess. Pfff. Á næstu önn ætla ég að spurja alla kennara sérstaklega að því hvort þeir ætli ekki örugglega að gefa einkunnir í TÖLUM. Og þeir rétt ráða hvort þeir velja að koma bandóðu og kolóléttu konunni úr jafnvægi með röngu svari.

Þá verður þeim tjáð á kjarngóðu alþýðumáli hvað þeir geta gert við öll sín ess.