Fermt í gær

með tilþrifum.

Vinnan í dag.

Norður á morgun. Í snjóinn.

Og mikið viðbjóðslega er kalt úti!

Að bresta á með fermingu!

Þá er þetta allt að hafast. Þessi gaur, sem var svona ponsulítill bara í fyrradag, er að fara að fermast.

Í gærkvöldi straujaði ég dúka í klukkutíma. Það var nú leiðinlegt. Gerði ennfremur einhverjar tilraunir til útlitsuppflikkana á sjálfri mér, endað með því að ég brenndi næstum af mér lappirnar í full-ofstopamikilli háreyðingartilraun. Spennandi kvöld.

Dúkar verða sóttir eftir hádegi, salnum verður stillt upp, dúkað og dekkað upp í nokkuð beinu framhaldi af því. Feðgar sendir á æfingu í kirkjunni. (Yngri systkini eru ekki enn í kirkjum hæf og fá ekki að vera með.)

Á morgun verður myndað, keypt inn, væntanlega bakað (ég er reyndar svo lánsöm að það gerist alfarið á öðrum heimilum,) og blómaskreytingar sóttar.

Á sunnudag verður síðan fermt, með bravör og glæsibrag og allir éta eins og þér géta.

Á mánudag verður síðan feginn dagur. Dúkum og blómaskreytingapottum skilað. Litlu á leikskólann, ég í vinnuna, stóru feðgar heima að jafna sig. (Og leika sér að fermingargjöfum, vænti ég.)

Á þriðjudag verður síðan brunað norður og verður norðurforeldrum Smábáts þar með falið framkvæmdavald yfir inngöngum vorum og útöngum þar sem risaveisla í tilefni áðurnefndrar fermingar skal haldin að Hrafnagili laugardaginn 3. apríl. Mikið verður um dýrðir, hist og spjallað.

Á norðlensku páskunum hef ég líka mína foreldra til fulltingis og fá þau að passa óhóflega. Aldrei að vita nema við hjónin fáum jafnvel að gera okkur glaðan dag og fara út úr húsi, að kvöldi dags, bæði samtímis!

Hmmm. Best að gá hvað LA ætlar að bedrífa um páskana...

---

Viðbót: Jú, við hjónin eigum stefnumót á Akureyrinni og ætlum út að borða og í leikhús á skírdag. Eyddum annars seinnipartinum í að undirbúa salinn þar sem veislan á að vera. Og næst þegar ég fermi, árið 2020, ætla ég ekki að eiga 2 - 4 ára börn.

Það er bara of mikið vesen.

Vegir skötuselsins eru órannsakanlegir...

Á dauða mínum átti ég von frekar en að SA og LÍÚ færu að færa Samfylkingunni vinsældir á silfurfati.

Jóhanna er aldrei kúlli en þegar hún rífur kjaft við freka kalla.

Nú tekur fylgi ríkisstjórnarinnar líklegast uppsveiflu.

Takk fyrir það, frekjudallar.

Undur?

Freigátan, fjögurra ára, syngur mjög oft lög sem hún semur jafnóðum uppúr sér. Alltaf nokkur á dag. Minnst. Þau eru afar poppkennd og í þeim eru gjarnan langir úúúú kaflar. Svo fjalla þau mest um dauðann. Í dag fór ég með hana til læknis og svo í apótekið og hún söng fyrir mig allan tímann. Ég pantaði lag sem enginn dó í. Þá söng hún aftur sama lagið og hún hafði áður sungið, nema bætti "ekki" við eftir hvert dauðsfall. Svo söng hún fyrir mig lag sem fjallaði um vondu konuna sem át allan grautinn frá björnunum þremur og þeir fengu ekkert að borða og voru svangir.

Hraðbátur stendur betur undir nafngiftinni en nokkurn hefði getað grunað, þegar hann fékk hana. (Sérstaklega er það erfitt að ímynda sér fyrir þá sem þekkja föður hans. ;) En þannig er mál með vexti að um daginn villtist enn ein stafabókin inn á heimilið. Drengur tók gríðarlegu ástfóstri við hana og þekkir nú eina 10 stafi. Nefnir þá hvar sem hann sér þá og spyr endalaust hvað allir stafir sem hann sér, heita. Hann er nýorðinn tveggja ára.

Smábátur stendur hreint ekki neitt undir nafni lengur og er orðinn stærri en ég. Það þarf ekki lengur að reka hann í bað, frekar að passa að hann leysist ekki upp í því. Aukinheldur sem hann eyðir talsvert meiri tími fyrir framan spegilinn á morgnana heldur en ég.

Þessi börn eru öll að þróast með undarlegasta móti.

Við erum öll óstjórnlega fegin því að ætla að ferma undireins eftir viku. Gaman verður nú þegar það verður búið. Litla suðurveislan sem haldin verður að viku liðinni er að verða þaulskipulögð. Eftir einungis tvær vikur ætla ég nú aldeilis að setja tærnar uppí loft.

Þangað til verð ég líklegast hálfgeðbiluð af kvíðaröskun.

Jafndægur að vori

Og þá duga öngvar afsakanir lengur. Í dag var tekið létt upphitunarskokk út að Eiðistorgi eða svo, en á morgun skal riiiisastóri hringurinn hlaupinn, og engar refjar. Líkamsþyngd hefir staðið í stað síðan fyrir jól, og lítið hefur verið hlaupið síðan ég teygði eitthvað á kálfanum á mér í fótbolta (!) fyrir nokkrum vikum.

Aukinheldur sem nú standa fyrir dyrum fermingaveislur, ekki færri en tvær, svo vissara er að vera nú sæmilega duglegur að hreyfa sig ef aftur á að komast hreyfing á léttun fyrir sumarið. Sem er planið.

Annars var ég orðin eins og öjmingi um daginn, rétt hrunin niður í vinnunni og svona, og reyndist blóðlaus (ekkert ólétt, samt, sko) og bryð nú járn.

Svo er búið að þrífa hérna allt svo það glansar.

Og þá er það bara að bíða eftir... rannsóknarskýrslunni.

Tssssss.

Það er ein og hálf vika í fermingu.

Og hverju í rauðglóandi víti eiga mæður fermingarbarna að íklæðast á stóra deginum? Ég er (fjandi) hrædd um að öll mín spariföt séu of dræsó.

Best að samræma aðgerðir við hina fósturmóðurina og rifja upp hvernig málin voru leyst við skírnir hinna barnanna. Er þetta ekki nokkuð sambærilegt? Nema núna fær maður ekkert tilfinningalegt svigrúm til að vera feitur?

Ég bara kann þetta ekki neitt.

Fermingabarnið er annars úti á kvennafari. Fór í bíó með fjórum stelpum. Og veit að nú er honum vissast að vakna við allrafyrsta hanagal í fyrramálið með bros á vör og spaugyrði á vörum. Annars er ólíklegt að leyfisveitingar verði fyrir þessu í framtíðinni. Annars gengur mun betur að vekja hann síðan ég útskýrði fyrir honum að hann væri hreint ekki einn um að vera síst morgunmaður á heimilinu. Við hjón værum einnig alvarlega laus við þá dyggð, satt að segja alveg hundgeðvond ef við þurfum að skreiðast á lappir mikið fyrir hádegi, tala nú ekki um að þurfa að draga allt að þremur geðvondum ungum frammúr... Smábátur náði því og skildi vandamálið. Og hefur leitast við að vera þægilegur viðskiptis í morgunverkunum síðan.

Annars er ég enn að reyna að ná mér eftir styrkumsóknir. Sem betur fer liggur fátt og einfalt fyrir í þessari viku. En það getur verið að ég taki hreinlega föstudaginn í svefn. Og um helgina skal stóri hringurinn hlaupinn ógurlega.

Páskafríið verður kærkomið. Veisluhöld og sushi-smíði verður skemmtileg tilbreyting. Skemmtileg tilbreyting líka að hafa samskipti við heilmikið af fullorðnu fólk. Bara alveg allan daginn. Venjulega tala ég við næstum engan allan daginn og svo aðallega börn eftir að ég kem heim. Á kvöldin liggjum við Rannsóknarskip svo örmagna fyrir framan Battlestar Galactica (þessa dagana). Semsagt, lítið um samskipti við fullorðið fólk. Best að glöttona á því um helgina.

Ég er að detta inn í framtíðina. Það gerist þegar ég er of þreytt til að meika nútíðina. Eða kannski er þetta bara Kiljan.

Í hrunsfríi

Eftir viku fréttafrí kom ég algjörlega fersk að Silfri Egils í dag og var harla glöð með allt sem allir höfðu að segja. Datt sisvona í hug hvort ekki væri ráð að stofna alþjóðlega efnahagsrústabjörgunarsveit. Eva Joly gæti verið í henni. Og Alex Jurshevski. Og svona hinir og þessir sem við erum búin að vera að fá til ráðgjafar (og mismikið búin að hlusta á, og svona).

Annars stend ég við mína spá. Kreppan á eftir að verða miklu verri áður en hún byrjar að skána (ég held reyndar að við finnum mjög lítið fyrir þessu, ennþá) og kannski verður hér ástandið orðið nokkurn veginn eðlilegt svona um 2025-2027.

Ég er enn viss um þetta vegna þess að menn ætla enn að joinka okkur út úr þessu með aðferðum góðæris. Stóriðju. Þenslu. Fjárfestum. Nýju góðæri. Fáir reyna að hugsa málin til enda og margir hlusta bara á þann sem á flottasta frasann þá vikuna.

En það er ágætt að taka svona Hrumræðufrí annað slagið. Þreytandi að vera hálfbrjálaður alltaf stöðugt. Líklega ætti maður bara að gera það oftar. Safna orku fyrir byltinguna. Ef einhver segir eða skrifar eitthvað merkilegt er líklegt að það leki yfir á Feisbúkk...