Er allt orðið vitlaust?

Er Davíð Oddsson lagstur á árarnar með kosningabaráttu Vinstri grænna?
Þessi ræða var alveg... meiriháttar.

Þrettándakvöld

er fantagóð og skemmtileg sýning. Ungir og upprennandi leikarar standa sig með prýði og ekki deili ég baun af gagnrýni á framsögn. Eldri leikarar voru einnig fantatraustir, ég hélt þó mest upp á amatörinn Eggert Þorleifsson sem var öðrum feti framar í flestum fyndum þessarar sýningar.

Ég velti aðeins fyrir mér öllu þessu hvíta. Öllum ofurhreina einfaldleikanum. Stílhreinindi hafa verið inn. Ætli það breytist í kreppunni? Eða ekki? Forvitnilegir tímar framundan. Jájá.

Svo var alþjóðlegi leikhúsdagurinn í dag, skal ég segja ykkur.

Eitt og hitt

Þetta er nú ekki alveg eðlilegt. Ég veit ekki hvað það er. Geðlyfin? Annríkið? Eitthvað er allavega þvílíkt að draga úr bloggafköstum. Enda er ég alveg að verða stressuð. Fyrirséð er algjört verkefnaleysi, í alveg fyrirsjáanlegri framtíð, en fram að því er allt geðveikt. Nokkur deddlæn: Lokaverkefninu ætla ég að skila þann 24. apríl, ca. Útvarpsþáttur þyrfti að vera nokkuð tilbúinn viku síðar. Svo er frumsýning hjá Hugleiknum 15. maí. Í Þjóðleikhúsinu. Sem, var ég að átta mig á, þýðir að ég verð væntanlega sýningarstjóri í Þjóðleikhúsinu, eina sýningu. Spes.

Svo, margt sem er alveg hægt að kála sér úr stressi yfir, vilji maður.

En til að byrja með á ég eftir næstu viku hér á Bjartinum og á laugadagskvöld er baunasúpan hjá Hugleiknum. Smábátur er að fara í kristinlega kirkjuferð og spilar svo á tónleikum á sunnudag. Geðveikt stuð um helgina.

Í gær voru foreldrin mín í bænum vegna jarðarfarar móðurbróður míns sem við systkinin mættum öll í. Jarðarförin var alveg dásamleg, í troðfullri Neskirkju, og erfidrykkjan ekki síðri, á Hótel Sögu. Sjaldan sem nánast öll systkini mömmu og öll þeirra slekti eru saman komin. Hittum örugglega hundrað ættingja.

Ókei. Best að reyna að standa sig í því sem eftir er af vinnunni.

Höfuðborgin

Komin til borgar höfuðsins og byrjaði að verða stressuð strax á leiðinni. Sá Rannsóknarskip og -sbróður í mýflugumynd, fleygði Freigátunni á leikskóla og flengdist í "vinnuna". Veit síðan bara ekkert hvað ég á að gera við mig. Né heldur hvað hefur verið um að vera í umheiminum og man fátt og veit færra. Þarf eitthvað að búa mér til skipulag. Þarf að klára lokaverkefnið á næsta mánuði, eða eitthvað, og eitthvað að skipuleggja þennan útvarpsþátt... Man ekki rútínuna, veit ekki neitt... já best að búa til skipulagsskjal og senda nokkra tölvupósta.

Hitti annars Möggu Gutt í fluginu og hún hjálpaði mér með ormana. Var það einstaklega heppilegt þar sem þau voru frekar tjúlluð.

Fékk ekki útlhutun úr leikritunarsjóðnum Prologosi... Andskotans djöfuls fokk. Jæja, skrifa þá bara bókmenntir í sumar á atvinnuleysisbótum. Hef huxað mér að hnussa og frussa yfir því hver fær úthlutað, nema það verði einhver sem ég þekki. Náið. Ætti að reyna að vera duglegri að sækja um styrki og verkefni og eitthvað. Það er bara svo djöfull leiðinlegt. Meira gaman að gera eitthvað annað meðan leikritunarverkefni koma ekki til mín. Eins gott að nóg skráist á námskeiðið sem ég ætla að vera á í Svarfaðardalnum í júní. Annars verð ég geðveik(ari) úr svekkelsi. (Best að gera það samt ekki fyrirfram... þarf að njósna um stöðuna á Bandalaginu við tækifæri.)

Og hvað ætla ég að gera fyrsta morguninn sem ég gæti hugsanlega látið Rannsóknarskip um börnin og sofið lengur en til hálfsjö? Jú, vakna klukkan hálfsjö og fara í jóga.

Þetta helzt

- Á fertuga systur síðan á fimmtudag.
- Þann sama dag lést einn af (10) bræðrum móður minnar eftir langvinn veikindi.
- Siffi bró og Bjarkey (mág?) útskrifuðust úr meistaranámi í Bretlandi með fáránlega hatta á hausunum.
- Okkur á Austurhorninu hefur tekist að gera næstum alveg út af við afann og ömmuna á, þau eru bæði raddlaus.
- Rannsóknarskip og Smábátur skelltu sér á leik og Púlarar hysjuðu uppum sig af því tilefni og rústuðu Aston Villurum, 5 - 0.

Svo bloggleysi kemur ekki til af tíðindaleysi. Heldur þvert á móti. Er farin að hlakka verulega til að verða á ný tvístætt og útivinnandi foreldri á þriðjudag.
Stop.

Jafnrétti?

Ég veit það ekki.

Fjölskyldufaðir sem vinnur mikið (úti?) stendur sig vel. Vinnur vel fyrir sér og sínum. Gott hjá honum.
Fjölskyldufaðir sem er heimavinnandi stendur sig enn betur. Rosalega duglegur að nenna að sjá um heimilið. Þvílíkt gott hjá honum.

Móðir sem vinnur mikið úti "nennir ekkert að hugsa um þessa krakka sína."
Móðir sem er heimavinnandi "nennir ekki að vinna og lætur bara kallinn sjá fyrir sér."

Vandlifað. Þ.e.a.s. ef maður er kona.

Jafnrétti?
Ja, ég vona að þetta sé ekki það.

Jóga með útsýni

Allt er best á Egilsstöðum. Líka jóga.
Nú jógar venjulega hver með sínu lagi. Venjulega vil ég hafa augun lokuð allan tímann og hjá venjulega kennaranum mínum get ég það, nánast.

Jóga á Egilsstöðum er ekki fyrir neina aukvisa. Enda Ásmundur Þórarinsson hreint engin kjeeelling. Þegar maður er hjá nýjum kennara þarf maður að opna augun oft í tíma. Þegar ég jóga í golfskálanum að Ekkjufelli með úthéraðið fyrir framan nefið á mér loka ég þeim hins vegar ekki neitt. Hreint ynnndisleg lífsreynsla. Það eina sem kemst í hálfkvisti er útijóga í Svarfaðardalnum í sólskini með undirleik jaðrakan(an?)s.

Móðir mín fær semsagt ekki að brúka neina jógatíma á meðan ég verð hér. Enda er hún svo dugleg í barnabörnunum að ég sé þau varla nema þegar hún neyðist til að fara í vinnuna. Sem hún gerir ekki nema annan hvern dag. Svo ætlar veðrið líka að breyta þessu í sumarfrí hjá okkur. Búið að spá gargandi sól og blíðu hér það sem eftir er dvalar.

Börnin eru búin að vera dugleg að hnoðast úti í hraðminnkandi snjónum. Hraðbáturinn hefur tekið þvílíkum framförum á þessum fáu dögum og ferðast nú oftar á tveimur jafnfljótum en fjórum. Óðal feðranna ber heimsókn barnabarnanna alla jafna gríðarleg merki. Hér er allt tjá og tundri, þrátt fyrir miklar útivistir. Í gangi eru einnig miklar æfingar með svefntíma með það að augnmiði að fá angana til að vera hreyfingarlausa helst alveg fram undir átta á morgnana. Gengur ekkert sérstaklega.

Ég hef mestar áhyggjur af því að amman missi svefn. Þá meina ég aðallega þann sem hún fær sér venjulega yfir fréttunum á kvöldin. Núna er hér enginn svefnfriður nema í mesta lagi yfir blánóttina. (Nema auðvitað í morgun þegar Móðurskipið lagði sig "aðeins" aftur um hálfníuleytið og vaknaði hálftólf, og fann ömmuna úti í garði í miklu stuði með ormunum.)

Fréttir af Liverpool-förum eru stopular, en glaðlegar.

Jæjah. Best að fara að taka á sig náðir. Amman ætlar víst í vinnuna á morgun svo maður verður víst að standa sig. Meira að segja möguleiki á að við leggjumst eitthvað í heimsóknir, ef bráðnar sæmilega af gangstéttum.