Erfitt

Mikil lifandis skelfingar ósköp er erfitt að yrkja. Óbermið hann Þorvaldur Þorst setti okkur þetta fyrir sem heimaverkefni á leikritunarnámskeiði. Ég sat við textagerð við jólalag í allan gær. Sjaldan hafa jafnmörg ljót orð fallið yfir jafnmörgum fallegum.

Annars er ég í átaki. Í október er allt sem ég geri ÆÐISLEGT. Ekki verður krumpast á sálinni yfir nokkrum einasta hlut né minni persónu vantreyst til nokkurs. Öngvu kviðið né hrökklast undan í einu eða neinu.

Setti upp leiksýninguna Ljóð fyrir níu kjóla í gær á meðan annað fólk æfði leikritið mitt, og það var ÆÐI! Barnabókin verður í pössun hjá áhugasömum myndskreytara fram yfir helgi. Og þó það sé hunderfitt að yrkja er þessi jólatexti nú samt þegar farinn að standa framar ýmsu... já, bara mörgu... sem komið hefur á tónlistarmarkað jólanna undanfarna áratugi.

Kannski vill einhver syngja hann... Kannski vil ég bara syngja hann sjálf!

Best að reyna samt að klára að yrkja hann fyrst. Ef allir á námskeiðinu eru jafngóðir með sig í október, þá gefum við bara út plötu!

Það gerðist bara heilmikið af áætlanagerð gærdagsins. Soffía mús ritaðist, á óformlega pantað viðtal á forlagi í næstu viku og fer í skoðun hjá mögulegum myndskreytara í dag.

Og ég keypti mér haug af fötum en ákvað að hárið á mér væri ÆÐI.

Mál málanna í dag er að halda áfram með örstutta útdrætti úr óskrifuðum fyrirlestrum til að flytja á allskonar í útlöndum næsta sumar og síðan byrja á einhverju til að flytja á doktorsnemadegi Hugvísindasviðs í lok þessa mánaðar.
Leiðbeinandinn er með "sjálfa" ritgerðina í yfirhalningu fram á föstudag.

Svo er leiðinlegt að vera svona úldinn, syfjaður og skapvondur í svona fögru haustveðri, og miðri hringiðunni af endalaust spennandi verkefnum.

Sökkar verulega.

En það fer að koma nóvember!

Nokkur ráð við október/apríl

Þetta gengur ekki. Þess vegna er ég komin með plan.

a) Henda peningum í vandamálið.
b) Búa til skemmtilegt verkefni sem gæti jafnvel fjármagnað að henda peningum í vandamálið.

Aðgerð a) felst fyrst og fremst í tvennu.
a1) Háraðgerðir. Klipping og litun. Eitthvað fagurt á rándýrri stofu.
a2) Föt. Ný. Ekki síst vegna þess að ég á varla óslitnar/ómálaðar buxur og meðalaldur fatanna minna eru um 10 ár. Það er sem sagt alveg hægt að færa sterk rök fyrir því hjá fjárlaganefnd að það ÞURFI að fara í þessar aðgerðir.

Aðgerð b) er einnig tvíþætt.
b1) Panta fund með Borgarleikhúsmönnum sem eru með eitt handrit frá mér.
b2) Skrifa barnabók um Soffíu mús.

Því að sjálfsögðu kemur ekki til greina að fá sér "eðlilega vinnu eins og almennilegt fólk. Enda stendur í fréttunum að það sé ekki til svoleiðis í landinu, allir atvinnulausir og grenjandi.

Best að byrja...

Verkefnavika!

Þá er komið að vikunni sem engin kennsla er. Þá er önnin hálfnuð. Munar ekki miklu fyrir mig og ég er viss um að ég ruglast og mæti í þessa tvo tíma mína í vikunni. Þessa viku ætla ég að nota í að fabjúlera eitthvað um hvað ég myndi mögulega ætla aða segja á tveimur ráðstefnum á næsta ári. Samt í undir 200 orðum fyrir hvora. Ef ske kynni að framlag mitt yrði boðið velkomið á aðrahvora eður báðar þá er að finna fjármögnun í ferðir til Osaka í ágúst og London í september.
Gaman í kreppunni...

Svo er október. Fór út og hljóp mér til beinhimnubólgu á föstudaginn, hjólaði stóra hringinn í gær. Búin að sofa ógrynni. Samt síþreytt og sybbin. Lagast vonandi þegar nóvember kemur.

Svo mætti ég á leikritunarnámskeið hjá Þorvaldi Þorsteinssyni á laugardaginn. Hann skammaði mig fyrir útskýringar og hógværð. Daginn áður sat ég undir smá fyrirlestri frá mönnum sem vildu að ég hringdi í Borgarleikhúsið og færi að pitcha leikritinu sem er þar, almennilega.

Ég er meira að hugsa um að endurskrifa það og setja það svo í skúffuna. Hógværðin uppmáluð. Það er verið að setja upp leikrit eftir mig núna og það er bara nóg að gera í því og öðru og svona.
Ég veit alveg að það eru alveg peningar í því að stóru leikhúsin setji upp leikritin manns. En það er líka bara alveg tussumikil vinna. Hvað er leikstjórinn er kannski fáviti sem ekki er hægt að vinna með? Og leikurunum finnst þetta leikrit leiðinlegt og leika bara í því af því að þeir neyðast til þess? Ég hef aldrei sett upp leikrit með neinum nema fólki sem er með íðí af fúsum og frjálsum vilja. Ég er ekki alveg viss um að ég treysti þessu überboss/listrænn stjórnandi -> launaþrælarnir-sem-gera-eins-og-þeim-er-sagt formi í leikhúsi.

Fólk hefur tilhneigingu til að gera það sem það vill. Ég er ekki alveg viss um að ég hafi tilhneigingu til láta setja upp leikritin mín í báknleikhúsunum. Getur vel verið út af ranghugmyndum, fordómum og almennri fælni gottogvel...

*andvarp*

Best að skrifa Hafliða tölvupóst og tilkynna endurskrif.

Föstudagur!

Og í dag ætla ég bara að vinna fram að hádegi. Fyrirlestur með einhverjum þrælmerkilegum gaur (sem ég man ekki hvað heitir í svipinn og nenni ekki að fletta upp) í Tjarnarbíó um hádegið. Fer með kúrsi sem ég er í, ekki síst til að sjá inn í Tjarnarbíó eftir allt uppáflikkelsið. Ferlega verður það nú kósí.

Annars veit ég ekki hvort einhver breikþrú gerast núna fyrir hádegið. Er eiginlega með allt á stoppi þangað til ég verð búin að hitta leiðbeinandann minn á þriðjudaginn. Þarf samt að halda áfram að lesa Postdramatic Theatre. Sem er reyndar aftur byrjað að hafa þau áhrif að það sem mig langar mest að fjalla um í ritgerðinni minni eru upplestur Rannsóknarskýrslunnar í Borgarleikhúsinu og framboð Besta flokksins. Sem leiklistar- ellegar performans-fyrirbæri. Það verður kannski bara hryggjarstykkið í dæminu?

Svo er ég að plana svakalegt útihlaup eftir fyrirlestur og kaffihúsakjaftæði með bekknum mínum. Ætla stóra hringinn hvað sem tautar og raular. Er orðinn hundleið á að vera svona úldin og með október og ætla að reyna að hlaupa hann úr mér.

Svo þyl ég eins og möntru: Ég ætla ekki að hafa skoðun á neinu í dag. Ommmmm.

Snúið

að reyna að sneyða framhjá pólitíkinni þessa dagana. Það er búið að segja ýmislegt gáfulegt undanfarna daga. Og jafnmargt vitlaust. Og það gengur alveg þvers og kruss á flokkslínur. Ég var til dæmis sammála Bjarna Ben í hádegisfréttunum. Ég held nefnilega að ríkisstjórnin þurfi að fara að ákveða hvort hún er markaðshyggju- ellegar velferðar og ganga svo alla leið í aðrahvora áttina. Alveg sama hvor leiðin er farin, ca. helmingur Íslendinga flýr land. Ekki mikið atvinnuleysi eftir það... En þetta tvístig er ekki að hjálpa neinum, held ég. Annaðhvort verða bankarnir bara að fá að vaða uppi og henda öllum út úr skuldakofunum sínum, eða þá að ríkið verður að hirða þá tilbaka og afskrifa draslið. Annaðhvort að sitja með þennan gjaldeyrisvarasjóð og vona að markaðurinn reddi þessu, eða eyða honum í skuldir, heilbrigðis og menntakerfi og framkvæmdir á vegum ríkisins.

Sjitt hvað er erfitt að halda sig frá bölvaðri tíkinni.

Annars er október kominn. Ég er krónískt syfjuð og löt. Sem þýðir bara eitt. Maður verður að taka í rassgatið á sér og reyna að hunskast út að hlaupa um helgina. Eða kannski bara labba? Þrusa uppá Esju með börn og buru í góðviðrinu á sunnudaginn? Er það deler?

Svo er jafnvel pæling að við frestum Kanadaför um 1 ár, frá 2012 til 2013. Nokkur munur á því? Heimsendir 2012 og sólstormur 2013? Það munar hins vegar milljón hvort Hraðbátur verður enn á dagvistunaraldri eða hvort hann verður orðinn 5 ára sem skilar honum inn í hið ljómandi skólagjaldalausa grunnskólakerfi Kanadamanna. Þá er líka orðinn séns í helvíti að ég verði orðin PhD sem gæti breytt einhverju uppá vesturheimska starfs/náms möguleika mína. (Því guð forði því nú að maður fái sér almennilega vinnu eins og allt eðlilegt fólk.)

Já, svei mér þá ef þetta er ekki bara hugstrump.

Því þrátt fyrir þessa útgjaldaminnkun kostar þetta nú dáldið. Einhverjar millur í skólagjöld fyrir Rannsóknarskipið og gott er að geta haft aðeins rúmt um sig þegar maður er í landi sem maður kann ekki á. Og kannski getum við skrapað saman aðeins meiri péningum á þremur árum en tveim. Tíminn líður nefnilega ansi hreint hratt, á gervihnattaöld.

Var með október í morgun og nennti engan veginn í skólann fyrr en eftir hádegi. Til háborinnar skammar, auðvitað, en nú er kennarinn með nýjasta uppkast að ritgerðarfjáranum og ég þarf „bara“ að vera að lesa og grufla. Þetta tekur allt gríðarlega langan tíma. Svo kemur þetta svona í skrykkjum. Allt í einu fattar maður uppá einhverju sniðugu og skrifar haug. Daginn eftir fattar maður að það er allt í ruglinu og hendir því aftur. Og svona gengur þetta. Enda útskrifast héðan aldrei neinn.

Já, svo er heimaverkefni fyrir leikritunarnámskeið! Hjá Þorvaldi Þorsteins! Sem ég er búin að skrópa í tvo fyrstu tímana af og ætla að ullast til að mæta loksins í á laugardaginn!

Best það gera ÞAÐ!

Skoðanirskoðanir

Hroðalega fór skoðanaveikin alveg með gærdaginn. Sennilega væri búið að margfalda almenn afköst í þjóðfélaginu ef menn gætu bara hunskast til að fella niður allar skuldir af íbúðarhúsnæði. Sennilega yrðum við enga stund að vinna upp "tapið" af því, þar sem þá gætu allir farið að vinna í vinnunni.

Og hvað er með að ríkið myndi tapa á því? Eiga ekki bankahelvítin þessi lán? Sem afskrifa milljarða og skila hagnaði?

Nei, ég ætla ekki að byrja.
Verð að reyna að gera eitthvað í dag.

Það sem fyrir liggur er að lesa eina bók. Nokkuð vel. Fyrr en ég veit nokkuð nákvæmlega hvað stendur í því merkisrit Postdramatic Theatre eftir Hnas-Ties Lehmann gerist ekkert af viti í minni vinnu.

Anda inn.

Anda út.

Slökkva á Fésbók og fréttamiðlum.

Amen.