Til Kóreu og Kína

Þá hafa Mementóar yfirgefið svæðið og hafið skrif á dagbók sem þegar virðist ætla að vera dandalaskemmtileg. Hún er hér.
Ég fékk allt í einu svo algjörlega yfirþyrmandi löngun til að sjá þessa sýningu, einu sinni einu sinni enn, að ég er að huxa um að gá hvort ég get ekki grafið upp diskinn hérna einhversstaðar í vinnunni og tekið hann með mér heim.

Er enn að jafna mig á Harry Potter. Sérstaklega þar sem ég get ekki gert mitt venjulega trix og lesið hana tvisvar í röð. (Eins og kannski einhverjir muna er ég búin að banna mér að lesa bækur sem ég hef lesið áður á þessu ári.) Venjulega les ég nýjan Potter af svo mikill áfergju að í fyrsta skipti að ég þarf að lesa hana aftur og betur. Nú er það ekki í boði fyrr en þann 1. janúar. Ég reyndi að fara ekki langt á undan sjálfri mér, en held ég þurfi samt aðra yfirferð. Svo jólabækurnar koma til með að fá smá pásu um áramótin.

Er annars búin að ákveða, til að næsta ár verði nú ekki eitt allsherjar deja, að þá megi aðeins 10. hver bók vera áður lesin. Og bækur sem ég skannaði fyrir próf í bókmenntafræðinni teljast til ólesinna. Og þó ég haldi þessu munstri til æviloka er mér stórlega til efs að ég nái einhverntíma að ljúka bókasafni okkar hjóna. (Sérstaklega þar sem það bætist alltaf hressilega í það í hvert sinn sem Rannsóknarskip villist inn í bókabúð.)

Átti t.d. ólesna Amy Tan sem svæfði mig í gærkvöldi.

Öll mín samúð er í augnablikinu hjá Kóreuförum sem eru á þessari stundu líklega enn í fyrsta flugi morgunsins og eiga að því loknu eftir marrrgra tíma flug til Kína, og svo eitt enn til Kóreu. Úgh.

Búin með Harry Potter!

Og varir mínar eru síld.
Þangað til allir í heiminum eru búnir að lesa hana.

Einbúi

Þá er ég komin heim, ein míns liðs. Það er nú aldeilis furðulegt. Eins gott að ég hef Harry Potter til að halda mér selskapinn og allt draslið í íbúðinni til að sjá mér fyrir öðrum verkefnum. Annars ætla ég að nota Freigátulausu dagana til að sitja og liggja eins og hráviði um alla íbúð, án þess að það sé prílað eða hoppað á mér, taka til án þess að það sé ruslað aftur til samstundis, og láta almennt friðlega.

Og svo er það nottla vinnan.

Nú byrjar J.

I

Það byrja 9 leikrit, yfir 10 blaðsíðum, í handritasafni Bandalaxins á I. Þar af byrja 3 á Ill... eitthvað, 2 á Indíána...eitthvað, svo er eitt er eftir Hugleikara og annað eftir Laxness.
Einhverfunni í mér líður mjög vel með þessar upplýsingar.

Eftir vinnu koma Rannsóknarskip og Freigáta og sækja mig og svo brunum við norður í land. Vonandi verður síðan ekki rigning fyrir norðan á morgun, hvað sem spár segja, svo við Freigáta getum leikið okkur í kirkjugarðinum á meðan brúðkaup stendur yfir. (Legg ekki á viðstadda að hafa hana inni.)

Ég kem síðan í bæinn á mánudagskvöld, á undan hinum, með Harry Potter í fórum mínum og reikna með að verða úr jarðsambandi að mestu þá vikuna. Ef Harry endist ekki því lengur en venjulega er meira að segja ekki ólíklegt að einhver hálfskrifuð leikrit fái að finna til tevatnsins!

Hversdegirnir

Hef alveg steingleymt að monta mig af líkamsræktinni ógurlegu, undanfarið. En eftir hlé vegna einstæðni og utanlandsferðar í júní er ég aftur farin að fara þrisvar í viku eins og ekkert c! Og það eru liðnir alveg... margir mánuðir síðan ég byrjaði á þessu og botninn virðist bara ekkert ætla að detta úr. Þokkalega kúl.

Hjóltíkin hefur hins vegar fengið að vera mest inni í sumar. Góði hjólastígurinn meðfram sjónum er enn lokaður vegna helv... tónlistarhúsbyggingarinnar, og án hans er leiðin í vinnuna óskaplega upp á við. Ekki það að ég hafi ekki alveg gott af því. En samstarfsfólk og viðskiptavinir hafa ekkert til saka unnið svo ég reyni að skilja svitalyktina eftir heima. Huxa mér hins vegar gott til hjólarinnar þegar ég byrja í skólanum. Nokkurn veginn slétt þangað.

Í blöðunum í morgun las ég að nú eru vítleysingarnir farnir að leka lokasíðunum úr Harry Potter á netið. Mér finnst það nú eiginlega alveg að byrja á öfugum enda. En ég myndi alveg lesa fyrstu blaðsíðurnar ef ég kæmist í þær. Rannsóknarskip ætlar kannski að kaupa HP7 handa mér á Akureyri um helgina, svo ég þegi á meðan hann fer í golf. Á morgun förum við þangað. Svo kem ég líklega heim á undan þeim feðginum. Ég þarf að vinna en þeim liggur ekkert á.

Ótrúlega mörg leikrit byrja á H. En næstum engin á I.

Smáfrétt og orðskýringar fyrir venjulegt fólk

Hún Ágústa Skúla varð fertug í gær. Ekki fékk hún nú að gera það í friði, heldur mættu um 40 manns heim til Hrefnu með heljarinnar pottlökk og svo var afmælissöngurinn veinaður á vesalings gömlu konuna þegar hún haltraði grunlaus inn um garðshliðið. Skemmtilegur hittingur sem varð svolítið eins og krossóver á milli Bandalaxþinx og Skóla. Ekki var nú leiðinlegt að sjá aðeins framan í Mementógengið áður en það leggur upp í langferðina til Suður-Kóreu.

Þessi málsgrein gæti líklega eins verið á rússnesku, fyrir marga samborgara.
Höfum orðskýringar:
Ágústa Skúla: Óskaplega ástsæll leikstjóri sem hefur m.a. unnið með gífurlega stórum hluta áhugaleikara á Íslandi á síðustu árum við uppsetningar leikrita auk þess sem hún hefur haldið fjölda námskeiða um allt land.
Hrefna (Friðriksdóttir): Leikskáld og Hugleikari og vinkona Ágústu sem hefur m.a. skrifað og unnið tvær sýningar með Ágústu, síðast leikritið Bingó sem Hugleikur og Leikfélag Kópavogs sýndu síðastliðið vor.
Bandalaxþing: Aðalfundir Bandalax íslenskra leikfélaga, haldið einu sinni á ári. Þar hittast áhugaleikarar frá öllu Íslandi, ræða lífsins gögn og nauðsynjar, kjósa yfir sig stjórnir og faðmast ógurlega.
Skólinn: Leiklistarskóli Bandalax íslenskra leikfélaga, var haldinn í 11. skipti í ár. Stendur í 10 daga í júní, hefur hingað til verið haldinn á Húsabakka í Svarfaðardal. 3-4 námskeið í leiklist, leikstjórn og öðru leikhústengdu haldin samhliða. Um 50 manns koma saman, gista í pínkulitlum herbergjum með táfýlu a nóttunni og læra leiklistartengt á daginn. Og faðmast ógurlega.
Mementógengið til Suður-Kóreu: Memento mori er leikrit sem áðurnefnd Hrefna skrifaði og áðurnefnd Ágústa leikstýrði árið 2004. Uppsetning þessi tókst með eindæmum vel og hóf stykkið sigurför sína um heiminn á Leiklistarhátíð á Akureyri 2005, færði síðan aðeins út kvíarnar í fyrra og fór til Færeyja, og nú ætla menn endanlega að missa sig og fara á alþjóðlega leiklistarhátíð IATA (Alheimssambands áhugaleikfélaga) í Suður-Kóreu. Þau fara í næstu viku og eru búin að lofa að vera dugleg að skrifa dagbók á alnetinu, sem ég mun linka á.

Og þá vita það allir.

Allir geraða!

Þetta árið virðast litlu systur minnar kynslóðar ætla að sjá um barneignirnar, en litlu systur Heiðu og Berglindar ætla að fjölga sér með haustinu. (Ekki mín, til að fyrirbyggja allan misskilning.) En næsta ár ætlar eldri kynslóðin að hrista af sér slyrðuorðið og taka þetta með trukki. Siggadís og Einsi hafa opinberað væntanlega fjölgun í janúarlok, eftir margra ára pásu beggja vegna. Fyrir vissi ég um ein hjón, á okkar aldraða reki, sem ég þekki í Montpellier.

Svona byrjar aldrei án þess að komi skriða.
Best að fylgjast grannt með bloggum næstu mánuði.

Og best að halda áfram í handritasafninu með H.